💌
آنالی عزیزم؛
گاهی فکر میکنند آن چیزی شدیم که دیگران میخواستند، غافل از اینکه این یک کالبد بی روح است که سال هاست نفس میکشد و درد دارد که دلت برای خودت تنگ شود..
_بابت ویرایش معذرت*
☂
آنالی برایت مینویسد:
عزیزِ رنجورِ من، برای تن پر از زخمت، مرهم و برای این دل تنگت، خریداری را آرزو میکنم که جنسِ عشق را بداند و محبت را درک کند. راستی؛ یادت باشد اگر روزی برای خودت دلتنگ شدی، اشکالی ندارد که در آینه چهره ی ماهت را بنگری، در شب های سخت و طولانی، خودت را در آغوش بگیری و به خودت گل هدیه دهی! خودت را دوست بدار چون در آخر فقط اوست که برایت ماند!
آنالی عزیزم؛
شب هایِ بلندِ بی تو، جنون آور است و من مجنونی شبگرد که تا صبح همه ی خیابان ها را با خیالت، قدم به قدم، طی میکنم و به بن بستِ منطق که میرسم، لال میشوم.
عزیزِ دورم؛ در انتهای جاده ی یک طرفه ی احساسم، انگار پیرمرد دوره گردی زندگی میکند که زیر لب مدام می‌گوید:
من و عشق و دل دیوانه بساطی داریم
عقل هی فلسفه می بافد و ما میخندیم!
آنالی عزیزم؛
با تمامِ توان عشق را در وجودم سرکوب و آن را به وقت مناسب‌تری موکول میکنم. شاید تا آن روز یخ قلبت باز شد و جوانه های عشق از آن شکوفه زدند...
آنالی عزیزم؛
امشب از نردبانی به سوی آسمان بالا رفتم و از روی ماه زمین را به نظاره نشستم. با کمال تعجب، از آن بالا نیز آدم ها غمگین و خاکستری رنگ به نظر میرسیدند. به راستی برای این همه غم چه باید کرد؟!
