آنالی عزیزم؛ مغز و قلبم مدام در حال جدال است و وجدانم مرزهای دیوانگی را دریده است. دلم مرزهای ممنوعیت را رد کرده و حالا من مانده ام و زندگی در موقعیت های استرس زا که کشنده و جانکاه است. روزهایم را تماما میگذرانم، به امیدِ شکست دادنِ نا امیدی!

آنالی عزیزم؛ امروز روی یکی از صفحات دفترچه ام نوشتم: ما شکسته بال بودیم ولی همچنان امید در بین غم هایمان پرواز میکرد!

آنالی عزیزم؛ به قول عزیزی، امید نام دیگر خداوند است!

آنالی عزیزم؛ لبخند هایت برکت زندگی من است و چشم هایت روشنیِ روزِ من. گوش هایت پناهگاه امنِ من و دلت مکانی است مقدس برای اسکانِ غم ها و شادی هایم..

آنالی عزیزم؛ غمِ مردمکِ سبزِ چشمانت را به جان میخرم!

آنالی عزیزم؛ دلم میخواهد برایِ آخرین بار محکم در آغوشت بگیرم و بعد برای همیشه از زندگی ات بروم..!

آنالی عزیزم؛ روابطم از هم گسسته است... خودم نیز!

آنالی عزیزم؛ ترس را کنار میگذارم و قلبت را لمس میکنم. عشق میورزم و عشق میگیرم. دلم برای دوست داشتن های پر هیجان تنگ شده بود..

آنالی عزیزم؛ من در ابراز احساسات به آدم های دوست داشتنی زندگی ام؛ نهایت عجز و ناتوانی ام!

آنالی عزیزم؛ تو شبیه باران سرزده ای که حال همه ی شهر‌ را خوب میکند.

آنالی عزیزم؛ من از ته دل باور دارم که خدا همه چیز را قشنگ میچیند؛ به او تکیه کن!

آنالی عزیزم؛ خنده های زیبایت مسبب حیات من است، پس لطفا لبخند بزن؛ بگذار احساس کنم که زنده ام.