آنالی عزیزم؛
احساساتم را در وجودم خفه میکنم و سکوت میکنم. تو اما به سکوتم گوش کن. دستانت را به من بده. بیا از این جهان تاریک به سمت ستاره ها فرار کنیم؛ شاید آنجا آدم های خوشحال تری باشیم..
💌
آنالی عزیزم؛
چرا هیچکس حواسش به دلم نیست؟!
☂
آنالی برایت مینویسد:
عزیزِ دورم؛ ان الله بصیر بالعباد را هرگز فراموش نکن! تو خدا را داری. تو خودت را داری. آرام باش چون تو درون قلبت منبع نور داری. تو روحی پر از جوانه داری و بهار نزدیک است. حتی اگر احدی در کتارت نبود، خودت مراقب قلبت باش؛ چون تو لایق بهترین هایی:)✨
آنالی عزیزم؛
این روزها مدام باخودم درگیرم که آیا این پایان ماجرای من و توست یا نه؟ عقلم میگوید تمام شده و دلم تو را پس میزند. سلول به سلول بدنم اما تو را صدا میکند. تویی که رفته ای و "رفتنت رفتن جان است خودت میدانی"
💌
آنالی عزیزم؛
کاش یکی هم وجود داشت که به آدم میگفت:
you wanna hurt yourself, I'll stay with you.
☂
آنالی برایت مینویسد:
عزیزدورم، منتظر ماندن برای آدم هاوهمدردی هایشان را رها کن. تو میتوانی همین جمله را روی برگی سبز بنویسی و به موقع‌ِ زخم ها و صدمه ها، به سرزمین قلبت پُست کنی! نامه ات را دریافت کنی و دوباره جوانه بزنی! پس تا وقتی خودت میتوانی بدون نیاز به غیر، ریشه هایت را قوی و برگ هایت را سبز نگه داری، به دیگری جز خدا تکیه مکن! من برایت نوری را آرزو میکنم که با تابش آن، بی نیاز از هر آدمی شوی و آن نور محبت الله است:)✨
💌
آنالی عزیزم؛
بیشتر بنویس. ذوقِ جنگلِ چشمانم با دیدنِ نوتیف آنالی بین این همه سیاهی و دلشکستگی قابل ستایش است.
☂
آنالی برایت مینویسد:
محبوبِ زیبای من، برق چشمانت مرا نیز خوشحال و خرسند میکند اما چه کنم که این روزها با کلمات درگیری دارم. انگار دوات هایم همه خشک، قلم هایم بیمار و عاجز از بیان احساساتم شده‌اند. با این حال سعی میکنم با هرجان کندنی که شده برای دیدن لبخندِ ماهتان و از برای برقِ زیبای چشمانتان، کلمات را کنار هم بچینم، کادو پیچشان کنم و به کلبه ی قلبتان پُست کنم. لطفا شما نیز برایم بنویسید. زیاد بنویسید که من این روزها عطش خواندن و میل به نامه گرفتن دارم. لبخندتان همیشگی.🧡
