آنالی عزیزم؛ خسته ام؛ چونان مسافری که سالهاست در ره مانده و هنوز به مقصد نرسیده. اکنون در میانه های راه، تو خود بیا به سویم و خود مرا در آغوش بکش؛ به گمانم روزگار بسیاری است که بی بغل مانده‌ام..

آنالی عزیزم؛ زمان موجود عجیب و خارق العاده ای است که گاه انسان را به شدت بی‌میل و بی‌رغبت می‌کند؛ آن هم نسبت به کسی که تا چندی قبل، حاضر بود برایش‌ بمیرد! آری عزیز دلم؛ تا وقت هست دوست بدار و بگذار دوست داشته شوی که زندگی فقط عشق است و محبت و دگر هیج!

آنالی عزیزم؛ به قول شاعر: دیدنت حال مرا یک جور دیگر میکند حال یک دیوانه را دیوانه بهتر میکند..!

آنالی عزیزم؛ میگویند که فراموشت کنم اما مگر میشود آدم خودش را از یاد ببرد؟!

آنالی عزیزم؛ با مقاومت کردن در برابر دوست داشتنت، قطره ای از عشقت، از وجودم گم نمیشود؛ پس باید تو را دوست داشت، به تو عشق ورزید و ثانیه ها را با امید به وصلت تو گذراند؛ چرا که تو در دنیایم، دوست داشتنی تر از همه چیز هستی!

آنالی عزیزم؛ در هوای سرد، رو به جهتِ باد می ایستم. زیر لب "دوستت دارم" ی را نثارت میکنم و امیدوارم که این نسیمِ سردِ زمستانی، پیغامم را به تو برساند..

شب است و دیر وقت و جز "دوستت دارم" باقی کارها بماند برای فردا...! #سامان_ارسخان

آنالی عزیزم؛ برایم شعر بخوان! شعر مرا مست میکند، ناراحتی های روحم را سیقل میدهد، غم های تهنشین شده ی قلبم را میدزدد و مرا به سفر میبرد؛ به سفری دور، به آنجا که هیچ آدمی نیست و جایی که آدم ها نباشند، قطعا آرامش در همانجاست..!

شعر می‌گویم برای تو تا کلمات کیف کنند مست شوند بمیرند... #مصطفی_مستور

آنالی عزیزم؛ دنیا با وجودِ تمامِ رنج هایش، هنوز هم زیبا و دوست داشتنی است.

آنالی عزیزم؛ عشق تو، درونِ من، هیچ گاه نمی میرد؛ بلکه با هر تپش، به امیدِ روزِ وصل در بهاران، می‌روید، سبز میشود و شکوفه میدهد.

آنالی عزیزم؛ دلم لک زده برای از تو نوشتن، برایت شعر خواندن و یا حتی برایت اشک ریختن؛ اما اکنون، تو، فرسنگ ها از قلب من فاصله داری و من بی تفاوت ترینم..!