آنالی عزیزم؛
به وقتِ غم نه؛ اما به هنگام شادی هایم، جای خالی ات بیشتر احساس میشود زیرا دوست داشتم کنارم بودی تا خنده هایم را با تو تقسیم میکردم. راستی، به یاد می آوری که روزگاری تو صاحب تمام لبخندهایم بودی؟!
آنالی عزیزم؛
دوست داشتنت، شبیه نسیم خنک فروردین ماه است که قلبم را فتح و روحم را تازه میکند. تو مثل عطر گل محمدی دلنشینی، و یادت مفرح روح و مسبب سرسبزی قلب من است. تو فصل بهار منی!