آنالی عزیزم؛ بی تو درونم متلاشی ست، اما روزگاریست که وقتی نام زیبایت را میشنوم؛ بلند و دیوانه وار میخندم.

آنالی عزیزم؛ محال است آغوش های گرمت که مرهم زخم های زمستانی ام بود را فراموش کنم. یاد تو در قلب من همیشگی است!

آنالی عزیزم؛ وقتی که با توام، رنج هایم تمام نمی‌شوند؛ اما بسیار کمرنگ خواهند شد.

آنالی عزیزم؛ بی تو بودن رنجی است طاقت فرسا و بی اندازه دردناک!

آنالی عزیزم؛ میخواهم تسکین دهنده ی دردهایت باشم. به راستی که عشق مرهمی است که به درمان شکستگی های قلب سرعت میبخشد و حضور عاشق، محو کننده ی‌ رنج هاست. پس کنار من گریه کن و ببین که بعد از آن چگونه تو را وادار میکنم به لبخند زدن. دردهایت را با من شریک شو زیرا من عاشق تو و تاریکی های تو هستم. حال بگذار بپرسم که: زخم هایت کو؟ نشانم بده و بنشین و نظاره گر باش؛ چرا که عشق معجزه آفرین است..!

آنالی عزیزم؛ قصه‌ی ما پیش از آنکه شروع شود خاتمه یافته بود.

غم میونِ دوتا چشمونِ قشنگت خونه کرده..

آنالی عزیزم؛ قربان چشم های زیبایت، دوام بیاور؛ چراکه شادی در کمین ماست.