آنالی عزیزم؛ دوست داشتن تو آخرین داشته‌ی من است.

آنالی عزیزم؛ در آن شبِ سردِ زمستانی، چشمانت شبیه تمامی شعرهایم غمگین بودند. انگار مژه هایت وزن و قافیه‌ی درستی نداشتند و به سختی پلک میزدی. من آمده بودم که شاعرانگی کنم، تو اما چشم فرو بستی و شعرهایم را نشنیدی! و حالا، آخرین امیدم این است، که ای کاش، با دیدن تاریکیِ پشت پلک هایت، مرا به خاطر بیاوری!

آنالی عزیزم؛ گاهی هم به جای غم مرا بغل کن.

🖤🕯

آنالی عزیزم؛ یعنی تو دلت برام تنگ نمیشه؟

آنالی عزیزم؛ "چیزی که بین ماست از غم فراتر است."

آنالی عزیزم؛ "در میان نبرد زندگی؛ تو نقطه‌ی امن منی."

آنالی عزیزم؛ پر پرواز من باش.

آنالی عزیزم؛ میان این همه سکوت، تو برای من، یک واژه‌ای اصیل و ماندگاری!