- به جا مانده از شب عید ./

زندگی هم مثل یه بستنی می‌مونه .. اگه درست ازش استفاده نشه خیلی زود آب میشه .

تسکین آرامش قلب بی‌قرار .

کینه دارد ز محبان علی [ع] قوم یهود .. یک تنه خیبرشان را به فنا داد علی :)

بچه شیعه بودن پز نیست سبک زندگیمونه🎀.

دولت لبنان بدون اینکه خندش بگیره گفته: حزب‌الله رو خلع سلاح می‌کنیم . احتمالا توقع داره حزب‌الله همون موقع بگه چشمممم چون تو گفتی‌ی‌ی‌ی‌ی‌ .

-

شاید باید مولودی غدیر میزاشتم ولی شب جمعه هوایش نکنم ‌میمیرم ؛)))

و تو چه می‌دانستی ؟ در غرب‌آسیا ماه در اوج سفید بودنش دل خونی دارد از ظلمت تاریکی که دندان تیز کرده به جان قتل عام اقشار مقاومت . و ماه شاهد چه چیزها که نبود ! این ماه شاهد ۱:۲۰ به وقت حاج‌قاسم بود . این ماه بیمارستان‌ها‌ی‌آوار شده و سرمای به جان کودکان و قتل‌عام هفت‌اکتبر تا به حال در غزه‌ی‌فلسطبن را با جگر آتیش نظاره‌گر بود .این ماه شاهد التماس‌های به جان ورزقان بود برای باز پس‌گیری سیدابراهیم . این ماه به ملکوت رسیدن دبیر کل‌حزب‌الله ، نصرالله مقاومت را دید . این ماه مشاهده کرد لحظه‌ی پرواز فرماندهان به وقت ۲۳ خرداد را . این ماه همان ماهیست که آن شب که از سر بریدن و به آتش کشیدن بسیجیان ، جوی خون راه افتاد چشمانش را با ابر گرفت . به گمانی این ماه نور شب‌های تار مادران میناب در کنار کودکان در خاک خفته‌یشان است . آری او شاهد پرواز جنگنده‌های وحشی که بمب‌هایشان را بر سر منازلی فرود می‌آوردند و بلافاصله نجوای صدای برنده و بلند شدن دودی غلطی و نابودی زندگی خانواده‌ای در گوشه کنار مقاومت عزیز، بود . از آن غم‌انگیزتر ، فکر می‌کنم خورشید به ماه رسانده بود که همان ۹:۴۰ به وقت آقا ، امام ما به شهادت رسیده و به گمانم ماه آن شب تا سحر با چشمان اشکی به التماس‌های ما که درمانده بودیم و حراسان از‌ صدای هلهله‌ها نگاه می‌کرد . و من همیشه فکر می‌کنم در کنار خدا که شب‌ها میادین ایران را تماشا می‌کرد ماه هم تمام قد ایستاده . این ماه باشد شاهد ما ، که چه شب‌هایی را به صبح رساندیم و در تعجب زیستن پس از آن سختی‌ها نشسته‌ایم . این ماه باشد شاهد ما که غرب‌آسیا استوره‌هایی را داشت که شاهنامه‌‌ی‌فرودسی‌ مثلش را تصور نمی‌کرد و اگر تاریخ قلمش نه‌نگارد ... نه امکان ندارد ! ما زنده می‌مانیم تا خودمان برسانیم این روزها را به آیندگان . ✍🏻اریحا | ماه‌‌غرب‌آسیا.

آیا می‌دانستید هر سال، بدون اینکه خودمون بدونیم، از کنار سالروز مرگمو می‌گذریم؟!