آدمها مانند پنجرههایی با شیشههای رنگیاند. وقتی آفتاب میتابد برق میزنند و میدرخشند. اما وقتی تاریکی سایه میگسترد، زیبایی حقیقی آنها فقط در صورتی پدیدار میشود که نوری در درونشان باشد.
-الیزابت کوبلر راس
#متن
مدّتی باران و تاریکی را گوش کردم. چه لذّتی دارد از فردای نیامده نترسیدن، گوش به باران دادن، چای درست کردن، پادشاه وقت خود بودن ...
-شاهرخ مسکوب
#دلنوشته