امروز‌دوتارفیق‌جدیدپیداکردم..🥺. @Arvan_sun

‌ميان ماندن و رفتن حکايتی کرديم که آشکارا در پرده‌ی کنايت رفت! مجال ما همه اين تنگ‌مايه بود و دريغ که مايه خود همه در وجهِ اين حکايت رفت... - احمد شاملو @Arvan_sun

ازجمله‌عزیزِ‌جانم‌،‌ کسی‌که‌خانه‌اش‌صدف‌است‌و‌ دلش‌به‌پاکیِ‌برگ‌گل‌است. کسی‌که‌‌به‌چشم‌دیدم‌چگونه شبهارا‌سحرکرد‌بی‌انکه‌پلک‌برهم بگذارد،هرکس‌فراموش‌کند من‌که‌ازیادنمی‌برم‌‌درچه‌شرایطی خشت‌‌خشت‌اینده‌ات‌را‌روی‌هم گذاشتی..! @Arvan_sun.زاده‌مهر

پرسیدند‌؛قلب‌‌کجا‌می‌شکند؟ اهی‌کشید‌و‌گفت‌: هنگامِ‌‌سکوت‌ِ‌شلوغی‌ها‌. وقتی‌‌گِرد‌‌جمعی‌نشسته‌بود‌و‌ هزاران‌نفرکنارش‌بودند‌اما‌، تنها‌ی‌تنهابود. @Arvan_sun.زاده‌مهر

گاهی‌وقتهانمیشه‌ و‌این‌خیلی‌مهمه! @Arvan_sun

به‌دور‌ازاین‌جهانِ‌پرهیاهو‌‌،و‌محتاج‌‌به‌ارامش درکلبه‌ای‌چوبی‌،یک‌برگ‌کاغذ‌و‌یک‌قلم کافیست‌که‌‌زیستن‌برایمان‌معناشود. کلبه‌ای‌که‌‌شاعران‌،غزل‌خوان‌گوش رانوازش‌می‌دهند. کلبه‌ای‌که‌‌نوشته‌ی‌توصیف‌مانندِ نویسندگان‌‌،قلب‌رالبریز‌از‌عشق‌و‌ زیبایی‌میکند. کلبه‌ای‌که‌عشق‌زیاد،‌غنچه‌های‌‌محبت راشکوفا‌می‌کند‌و‌ایستادگی‌زیاد‌ برتعداد‌ِ‌سرو‌ها‌افزون‌می‌کند. این‌کلبه‌و‌سروها‌و‌غنچه‌های‌شکفته‌و‌ گلهای‌عشق‌و‌محبت‌و‌زیبایی‌ِ‌غزل‌خوانان و‌نویسندگان‌،کافیست‌تا‌ابداحتیاجی به‌شهرهای‌پرازدود‌و‌الودگی‌‌و‌ ادمهایی‌که‌بویی‌‌از‌عشق‌نبرده‌اند نباشد. @Arvan_sun.زاده‌مهر

خدایا‌یا‌پولدارشم‌یامحسنو‌واسه تولدِمهتی‌استوری‌بزاره خداهمون‌لحظه: @Arvan_sun

روزگار نکبتی شده، آن‌قدر که آدم دلش می‌خواهد مدام به خاطره‌هاش چنگ بیندازد و آن‌جاها دنبال چیزی بگردد. یاد بچگی‌ها و سایه بعدازظهر و توت‌های کال روی آجر فرش، و صدای نامفهوم دوره‌گردها، انگار خواب بوده و حسرتش حالا به بزرگی یک حشره چسبنده روی سینه آدم می‌مانَد. یاد پنجره‌ای که باد مدام بازش می‌کرد، یاد اسکناس‌های کوچولو، یاد پدربزرگی که معلوم نشد کِی مُرد. - عباس معروفی. @Arvan_sun

اصلا‌مگه‌کسی‌میتونه‌دوسش نداشته‌باشه؟ @Arvan_sun

فاضل نظری میگه : «چون رود که مجبور به پیمودن خویش است آزاد و گرفتارم، آزاد و گرفتار‌...» @Arvan_sun

پاشو‌مرد‌‌توقراره‌واسه‌بابات بنزبخری! @Arvan_sun