روزگار نکبتی شده، آن‌قدر که آدم دلش می‌خواهد مدام به خاطره‌هاش چنگ بیندازد و آن‌جاها دنبال چیزی بگردد. یاد بچگی‌ها و سایه بعدازظهر و توت‌های کال روی آجر فرش، و صدای نامفهوم دوره‌گردها، انگار خواب بوده و حسرتش حالا به بزرگی یک حشره چسبنده روی سینه آدم می‌مانَد. یاد پنجره‌ای که باد مدام بازش می‌کرد، یاد اسکناس‌های کوچولو، یاد پدربزرگی که معلوم نشد کِی مُرد. - عباس معروفی. @Arvan_sun

اصلا‌مگه‌کسی‌میتونه‌دوسش نداشته‌باشه؟ @Arvan_sun

فاضل نظری میگه : «چون رود که مجبور به پیمودن خویش است آزاد و گرفتارم، آزاد و گرفتار‌...» @Arvan_sun

پاشو‌مرد‌‌توقراره‌واسه‌بابات بنزبخری! @Arvan_sun

مَتن‌مفتکی‌؛ موضوعتون‌رو‌بدید‌و‌متن‌موردنظرتون رو‌تحویل‌بگیریدد.! مدت‌زمان‌چالش:۲۴ساعت https://daigo.....ir/secret/.899930102

پشت‌هرسخن‌محکم‌،هر‌استقامت و‌ایستادگی‌خواهری‌ایستاده‌همچون کوه‌.طوری‌ایستاده‌که‌سرو‌دربرابرش قدعلَم‌نمی‌کند‌سربالا‌نمی‌اورد. ایستاده‌‌تاچَشمی‌که‌چپ‌بنگردرا کورکند‌.‌ ستونی‌ست‌که‌‌وزنِ‌ایستادگیِ خانه‌را‌تحمل‌می‌کند‌؛ کوهی‌ست‌که‌ما‌خواهرِبزرگتر خطابش‌میکنیم. مَتْنِ‌مُفْتَکی¹. @Arvan_sun.زاده‌مهر

وهَرگآه‌که‌خسته‌شدی، به‌‌یادت‌باشد‌که‌نابرده‌‌رنج گنج‌میسرنمی‌شود. ‌و‌برای‌دست‌یافتن‌به‌‌حس‌و‌حالِ پوشیدنِ‌روپوش‌ِ‌‌سِفید‌بایدبه‌نبرد باسختی‌ها‌بروی‌و‌پیروزی‌به‌ارمغان بیاوری،بایددرانبوهِ‌کلمات‌ِ‌کتابها غرق‌شوی‌‌و‌‌بدانی‌که‌یادگیری‌تنها راهِ‌پیروزی‌ست‌تا‌روزی‌، خانُم‌دکترخطاب‌شوی..! مَتنِ‌مُفتَکی². @Arvan_sun.زاده‌مهر

پرسیدند‌درطول‌بازی‌‌خسته‌نمی‌شوید؟ فقط‌لبخندزد،‌اما‌درلبخندش‌هزاران حرف‌بود‌.انگارلبخندش‌‌حکایتی‌از عشق‌داشت‌. عشقی‌که‌‌تصورش‌ازنظر‌او‌و‌ دیگرون‌قدریک‌جهان‌تفاوت‌داشت. برای‌او‌یک‌‌ست‌نیمی‌از‌زندگی‌بود، و‌هنگام‌ِ‌باخت‌تیمش‌‌زندگی‌برایش طعم‌مرگ‌داشت‌‌. ‌جواب‌سوال‌مشخص‌بود. برای‌او‌‌خستگی‌معنا‌نداشت، وقتی‌وارد‌زمین‌می‌شود‌ انگار‌به‌معشوقش‌رسیده‌و‌ او‌انقدرعاشِق‌‌بود‌که‌از‌جنگیدن ‌دست‌نکشد‌یا‌برایش‌تکراری‌نشود. مَتنِ‌مُفتَکی³. @Arvan_sun.زاده‌مهر

معنای‌معرفت‌را‌خواستند، روی‌کاغذ‌هرچه‌نوشتم‌بدشد. تورانشان‌دادم‌و‌درست‌معناشد، واژه‌ای‌که‌قدر‌قَدَت‌قدمت‌دارد. رفاقت‌و‌دوستی‌به‌ظاهر‌‌یکی‌اند اما‌،فاصله‌‌هاست‌میان‌دوست‌و رفیق.رفیق‌است‌که‌می‌داند گاه‌ها‌بی‌انکه‌زبان‌بچرخد‌با‌نگاه چقدرمیشود‌حرف‌زد‌. دوست‌مهمانِ‌یکی‌دو‌روزه‌ست‌ اما‌رفیق‌‌،‌ستونی‌ست‌که‌یک‌عمر نگه‌ات‌می‌دارد. مهمانهای‌یکی‌دو‌روزه‌‌قدرِ‌‌یک عالم‌جمعیت‌دارند‌اما‌رِفیق‌ تنها‌یکیست‌‌که‌قدر‌عالَم‌ارزش دارد. به‌قدرعالم‌دوستت‌دارم‌تنهارفیق. مَتنِ‌مُفتَکی‌⁴. @Arvan_sun‌.زاده‌مهر‌

چندوقته‌فِکر‌‌رفتنی؛ اما‌تعلل‌میکنی چندوقته‌می‌رنجونمت اما‌تحمل‌میکنی‌ بآرون‌شدی‌بنداومدی غمگین‌شدی‌لاغرشدی! @Arvan_sun

بیتی‌شعر‌می‌خوانی؛ به‌ظاهرش‌می‌نگری‌، بی‌انکه‌‌دردش‌را‌‌پشتِ‌بندبندِ کلماتش‌تفسیرکنی. متنی‌میخوانی‌و‌بردلت‌می‌نشیند بی‌انکه‌بدانی‌در‌دلِ‌نویسنده‌اش چه‌گذشت‌تا‌خالقِ‌متن‌دلنشینت باشد. بردلت‌می‌نشیند‌،به‌چشمت‌می‌اید چون‌از‌چشم‌و‌دلِ‌نویسنده‌اش خلق‌شده. ملکه‌ی‌افکارت‌می‌شود‌، چون‌ساعتها‌برایش‌فکرشده شبها‌برایش‌بی‌خوابی‌کشیده‌شده‌و هزاران‌بار‌پاک‌شده‌و‌بازنوشته‌شده. هنگامِ‌خواندن‌متن‌،شعر یا‌همان‌اثری‌که‌ساعتها‌فکر برایش‌شده‌سعی‌کن‌درکش کنی‌،درکش‌کنی‌و‌بفهمی‌ چه‌بردلش‌گذشته‌که‌‌خالق همچون‌اثری‌شده..! مَتنِ‌مُفتَکی⁵. @Arvan_sun.زاده‌مهر