قلبهای‌ما‌؛لبریزازدرد‌بود‌اما‌ دراین‌سرسرای‌خودخواهی‌و‌زایشگاه‌ِ‌ خود‌شیفتگی‌مگر‌میشود‌ازکسی‌‌خواستار فنجانی‌‌دمنوش‌اروانه‌بود؟ @Arvan_sun.زاده‌مهر

من‌‌درروزگاری‌که‌دران‌برای‌نوازش‌گربه‌ای چاره‌ندار‌‌گیاهان‌باغچه‌را‌زیرپا‌می‌گذارند پی‌محبتی‌حقیقی‌می‌گشتم‌، خدای‌من‌،چگونه‌می‌توانستم‌تا‌این‌حد‌ احمق‌و‌ساده‌لوح‌باشم‌! @Arvan_sun.زاده‌مهر

جامه‌ای‌نبود‌،که‌‌ان‌را‌برتن‌‌روح‌های‌شکننده‌مان کنیم‌‌تا‌سرمای‌جان‌فرسای‌‌سخنان‌ادمها انهارابه‌لرزه‌درنیاورد.. روح‌های‌ما‌لرزید‌و‌انقدر‌‌خدشه‌دارشد‌که شیشه‌خرده‌هایش‌‌،برتنِ‌نحیف‌افکارمان‌ اوارشدند. @Arvan_sun.زاده‌مهر

باشدکه‌روزی،روی‌خاکسترهایمان‌ جوانه‌ای‌بروید. @Arvan_sun.زاده‌مهر

قدم‌برهزار‌هزار‌شهررنگین‌از‌کشوران‌بیگانه‌‌بزار، هرگز‌شهری‌نمی‌یابی‌که‌از‌شیراز‌رنگین‌ترباشد. برهزاران‌،شهرادب‌قدم‌بگزارهرکجا‌را یافتی‌که‌‌قدمت‌ادبیاتش‌از‌مرکز‌ادب‌ایران‌ بیش‌تر‌باشد‌مرا‌هم‌صدابزن. اگرتو‌تنها‌کسی‌باشی‌که‌‌قرار‌برصدازدن‌نامم‌ گذاشته‌باشد‌،من‌نامم‌را‌فراموش‌خواهم‌کرد چراکه‌هیچ‌گاه‌روزی‌نمی‌رسد‌که‌نامم‌را‌صدابزنی و‌ازشهری‌بگویی‌که‌‌ازشیراز‌رنگین‌ترباشد.. روزگرامیداشت‌ِ‌‌زادگاه‌ِادب‌و‌فرهنگ؛ «شیراز»مبارک‌باد. @Arvan_sun.زاده‌مهر

درعمق‌یک‌داستانی‌که‌هیچ‌گاه خوانده‌نشده‌‌گم‌شده‌ایم. درعمق‌نوشته‌ای‌بر‌روی‌کاغذی‌مچاله که‌‌در‌روی‌میزِ‌نویسنده‌،انتظارِ‌دور انداخته‌شدن‌را‌می‌کشد‌سردرگمیم نمی‌فهمیم‌چه‌می‌کنیم‌نمیفهمیم چه‌پایانی‌داریم‌و‌نمی‌فهمیم‌حالمان چگونه‌می‌گذرد‌. همانگونه‌که‌ایوان‌گفت: «درپایانی‌بی‌پایان‌به‌سرمی‌بریم». @Arvan_sun.زاده‌مهر

..هرروزبیش‌ازروزپیش‌ازنسخه‌ارمانی‌خود فاصله‌می‌گرفت‌و‌هیچ‌چیزبه‌اندازه‌این‌فاصله اورااندوهگین‌نمی‌کرد. @Arvan_sun.زاده‌مهر