پس کی میای؟ اینجا کسی نیس بغلم کنه

این روزا دیگر حوصله ی هیچ چیز را ندارم. در نمیدانم های عمیقی غرق شده ام، دیگر هیچ چیز برایم مهم نیس. گویی در جای دروغی زندگی میکنم گویی همه چیز دروغ و غریب است، هیچکس هیچ چیز را نمیشناسم.

همه چیز پوچ و بی معنی شده است

گویی در این جسم به اشتباه جای گرفتم. این دختر روحش و جسمش را بسیار غمگین کردم من اشتباه کردم..

و به راستی که جای من اینجا نبود

گمان کنم دیگر احساساتم را پیدا نمیکنم.. آن احساسات خاصی که نیازشان دارم. اما گویی رفته اند و در سیاهیٔ چاله ای عمیق پنهان شدند

میخواهم بلند فریاد بزنم و بگویم که «بس است من هم نیاز دارم به استراحت و تکیه»

آه چقدر پاک و معصوم است.

..