هجوم تیک تاک ساعت بعد سر و صدایی بلند، بعد تموم شدن تولد و خاموش شدن تمام چراغ ها.. خاموشی مطلق هر چیز.. زندگی اینجوری جریان داره؛ چه باشی و چه نباشی جریان داره، میخوای بشین روی صندلی همیشگی میخوای صندلیتو عوض کن. باز جریان داره. پا میشه میره و تورو نگاه نمیکنه.. البته تا وقتی که تو ازش جلو بزنی. (جلو زدن؟-

تانسوی مهربون ؛

دلم میخواد برم بپرم ته دره

خورشید شبونه من

دستت را بده، به سوی شهر خیال برویم

جایی که بودنش خیال و بودنت خیال

من همیشه تو ذهنم مکالمات بیشتری دارم تا توی زندگی واقعی.

زندگی است دیگر... تکه تکه ات میکند و در انتها میان تکه تکه هایت نوری از امید می تاباند.