فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
چطور [بعضی] منبری ها نمیگذارند غزه محور وحدت علیه طاغوتیان بشود؟
این خونهایی که از حزب الله شیعه لبنانی [یا حوثیهای شیعه یمنی] در راه دفاع از غزه ریخته میشود بزرگترین مصداق وحدت جهان اسلام، علیه بزدلان و طاغوتیان جهان امروز است.
این دقیقاً همان وحدتی است که امام آن را بجای دوگانه ساختگی شیعه و سنی - به تعبیر شهید فتحی شقاقی - ایجاد کرد و تأکید نمود که دوگانه اصلی در جهان اسلام، وحدت علیه ظالمان است و این مبنای اصلی وحدت شیعه و سنی است.
چرا جامعه مذهبی ما این دوگانه را درک نمیکند؟
سخنرانان مذهبی و منبری های حتی ظاهراً انقلابی که دائم دوگانه شیعه و سنی را با بازخوانی های غلط تاریخ، تقویت میکنند عامل اصلی هستند! اینها برعکس رهبری انقلاب که بنا دارد نقاطی از تاریخ که شیعه و سنی در مقابل ظالمان بودهاند را بازنمایی کند، به اختلافات مذهبی اشاره میکنند و این «شیعه تاریخی» است که نمیتواند خود را در طرف درست تاریخ پیدا کند!
این نکته طبعاً درباره همه سخنرانان نیست ولی اکثر آنان متأسفانه درک درستی از صحنههای درگیری ندارند. حتی مراجعه به غزه هم از منظر اینان نه نقطه اتحاد واقعی شیعه و سنی که نگاهی دلسوزانه و انسانی به کشته هاست!
عجیب اینکه حتی جریانات مدعی نگاه تمدنی هم درباره جایگاه وحدت تبیین درستی ندارند و هنوز دچار اعوجاج نظری میباشند!
نیازمند جریانی نو هستیم که باورمند به نگرش تمدنی باشد. مشکل بچههای حزب اللهی این است که به لحاظ «سیاسی» پیرو انقلاب هستند نه «معرفتی»!
✍ علیرضا کمیلی
#یادداشت
@AskWest
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
«مرگ سرشار» شاخصی متفاوت در ارزیابی تمدنها
چارلز تیلور در مقدمه کتاب «عصر سکولار» به مفهوم «سیری و سرشاری» (fullness) اشاره میکند و آن را در صورتبندی عصر سکولار در غرب عاملی هدایتگر و بلکه مهمترین غایت تلقی میکند. انسان جدید با عبور از دین در تاریخ غرب، در پی رسیدن به آنات سرشاری و سیری از زندگی دنیویِ اینجایی و اکنونی است و اساسا فلسفۀ زندگی نیز در این جهان چیزی جز سرشارشدگی از لذتهای مادّیِ در اوج نیست (فرهنگ enjoy it). امتلاء و سرخوشیهای ازحدّ گذشتۀ انسان مدرن گاه در حس سرخوشیِ خودخداپنداری، گاه با زیادهرویهای بیحدّ جنسی، و گاهی در خودفراموشیها (forgetfulness) و حس بیمعنایی، و گاهی هم با نوعی از خشونتهای شورانگیز یا بیرحمیهای بیحساب رخ مینماید. این گونه از سرشاریهای اینجایی و اکنونی برآمده از پوچی و نبود معناست همانطور که خود همین سیریها و سرشاریها هم منتهی به سطحی عمیق از بیمعنایی و حس تهیبودگی میشود.
تیلور به گونهای دیگر از سرشاری (سرشاری متافیزیکی) هم در ادبیات و فرهنگ دینی اشاره میکند. جنس سرشاری در ادبیات دینی (و مسیحی در تعبیر ایشان) در کامجوییهای سرشار از دنیا نیست، بلکه در سرشارشدگیِ حاصل از خودگذشتگی و فداکاری، و نیز سرشاری حاصل از سرسپردگی به خدا است. در این منظر، نسبتی هست بین خود و خدا، و رابطهای هست بین فیض الهی و جوشش انسانی. حال، اینکه تیلور این بحث را به کجا میبرد بماند، لیکن از منظر فلسفی ـ الهیاتی و همین طور از نگاه تاریخی و تمدنی و در تضاد بین اسلام و غرب، با دو نوع تمدن و با دو فلسفه زندگی و اکنون در دو نقطه جوشِ تاریخی قرار داریم: تمدنی سکولار که سرشاریهای سیریناپذیرش را در اوج دنیاگرایی و خشم و نفرت حاصل از آن پی میگیرد، و تمدنی اسلامی که در اوج مقاومت و صبوری، سرشاریهای حاصل از سرسپردگی به خدا را پیش میبرد. در تمدن #سکولار، مرگ، پایانی هولناک برای سرشاریهای مادی و دنیوی است (در این نگاه مقولۀ «مرگ» نمیتواند اخلاقی باشد) و در تمدن اسلامی مرگ و شهادت (به مثابه احدی الحسنیین) تصمیمی است اخلاقی برای سرشاریهای مستانه و ابدی از یک سو، و برای بقای ارزشهای انسانی در همین دنیا از سوی دیگر. البته برندۀ معرکه هم کسی خواهد بود که از چنین مرگی نمیهراسد و زندگی واقعی را در عنصر «عزت» (و نه صرفاً کرامت) و نه «لذت» پی میگیرد: «الموت فی حیاتکم مقهورین و الحیاه فی موتکم قاهرین» (مرگ در زندگی ذلتبار، و زندگی در مرگ عزتمندانه).
✍ حبیب اله بابائی
#یادداشت
@AskWest
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
📹 نگرانی از گسترش اسلام در کانادا
🔺 این تبلیغ که بر روی کامیونی در تورنتوی #کانادا اکران شده، تصاویری از نماز خواندن مسلمانان با این متن را نمایش میدهد: «آیا این یمن است؟ سوریه است؟ عراق است؟ نه، این کانادا است. بیدار شو کانادا! شما تحت محاصره هستید.»
🔹 برخی کاربران از آن حمایت کردهاند، برخی دیگر آن را مصداق نژادپرستی، اسلامهراسی و نفرتپراکنی دانستهاند. برخی دیگر هم اشاره کردهاند که کانادا سرزمین سفیدپوستان نیست و همگی آنها از مناطق دیگر جهان به آنجا مهاجرت کردهاند.
🔸 کامنت یک کاربر هم متفاوت و جالب بود، او نوشته بود کاش زمان سرخپوستها هم چنین تبلیغاتی وجود داشت. اشاره او به این حقیقت است که سرزمین آمریکای جنوبی تا شمالی در حقیقت متعلق به سرخپوستهاست و سفیدپوستها آنجا را اشغال کردهاند!
#کلیپ
@AskWest
📊 احتمال مرگ سربازان آمریکایی در اثر خودکشی بیشتر از جنگ است.
⭕️ بر اساس مطالعه پنتاگون در یک دورهٔ پنج ساله، ٢٠١۴ تا ٢٠١٩، احتمال مرگ سربازان آمریکایی در اثر #خودکشی تقریباً ٩ برابر بیشتر از آتش دشمن در جنگ بوده است.
🔺 این مطالعه نشان میدهد خودکشی با ٨٨٣ مورد، در مقایسه با ٩۶ مورد مرگ در جنگ، علت اصلی مرگ در میان سربازان وظیفه در آن دوره بوده است.
🔗 US soldier more likely to die by suicide than in combat
@AskWest
جریانی که امام بیش از پنجاه سال پیش راجع به آن هشدار داده بود❗️
«مؤسسات تبلیغاتی استعماری وسوسه کردهاند که دین از سیاست جداست. روحانیت نباید در هیچ امر اجتماعی دخالت کند. فقها وظیفه ندارند بر سرنوشت خود و ملت اسلام نظارت کنند. متأسفانه عدهای باور کرده و تحت تأثیر قرار گرفتهاند. ... این همان آرزویی است که استعمارگران داشتهاند و دارند و خواهند داشت. ... اینها افکار جماعتی است که به «مقدسین» معروفند؛ و در حقیقت «مقدس نما» هستند نه مقدس. ... اینها هستند که اگر یک نفر پیدا شود بگوید بیایید زنده باشید، بیایید نگذارید ما زیر پرچم دیگران زندگی کنیم، نگذارید انگلیس و آمریکا این قدر به ما تحمیل کنند، نگذارید اسرائیل اینطور مسلمانان را فلج کند، با او مخالفت میکنند. این جماعت را ابتدا باید نصحیت و بیدار کرد، به آنها گفت: مگر خطر را نمیبینید؟ مگر نمیبینید که اسرائیلیها دارند میزنند و میکشند و از بین میبرند و انگلیس و آمریکا هم به آنها کمک میکنند، و شما نشستهاید تماشا میکنید؟ ... مباحثه به تنهایی فایده ندارد. مسأله گفتن به تنهایی دردها را دوا نمیکند. ... به مسائل روز توجه کنید.»
✍ امام خمینی، ولایت فقیه، ١۶۵-١۶٢
#فلسطین
#اسلام_سکولار
@AskWest
فرانتس فانون اگر زنده بود امروز چه مینوشت؟!
کایلیا نمور، اولین #زن در قاره آفریقا و کشور الجزایر که مدال طلای المپیک در ژیمناستیک را به دست آورد.
نمور که بزرگ شده فرانسه است، بطور کنایه آمیزی در خاک فرانسه پرچم الجزایر را بالا میبرد. غافل از اینکه او در واقع، آگاهانه یا ناآگاهانه، عامل استعمار نوی فرهنگی فرانسه بطور خاص و غرب بطور عام در الجزایر است. استعماری که این بار بجای اشغال زمین به اشغال ذهن میپردازد و مقاومت جامعه هدف را از درون میشکند.
@AskWest
الجزایر بی حجاب❗️
✍ آنچه میخوانید بخشهایی از «الجزایر بی حجاب»، نوشته فرانتس فانون متفکر مشهور آفریقایی تبار است:
«روش پوشاک، سننِ لباس پوشیدن و زینت ها، اساسیترین و مشخص ترین شکل یک جامعه است که بلافاصله به چشم میخورد. ... و میتوان مراحل عظیم #تمدن و یا مناطق مختلف فرهنگی را، بر حسب روشهای اصلی و اختصاصی مربوط به لباس مردان و زنان تقسیم بندی کرد. ...
اینک خواهیم دید، مسأله چادر که یکی از عوامل و سنن و لباس ملت الجزایر است، موضوع مبارزه عظیمی قرار خواهد گرفت. در این مبارزه نیروهای اشغالگر، متنوعترین و قویترین تدارکات خود را تجهیز خواهند کرد. ...
مسئولین دولت فرانسوی در الجزایر، که مأموریت داشتند اصالت ملت را نابود سازند، … حداکثر کوشش خود را بر مسئله #چادر متمرکز کردند و آن را به منزله علامت اصالت ملی و وضع خاص زنان الجزایری تلقی کردند ... این روش تمسکی است ساده و روشن به ضرب المثلی قدیمی، که میگوید: ”زنان را به دست بگیر، همه چیز به دنبال آن خواهد آمد.“
... آنگاه اداره کنندگان دستگاه استعمار میتوانند نظریه سیاسی روشنی ابراز کنند و معتقد شوند: اگر بخواهیم به تار و پود جامعه الجزایری هجوم بریم و استعداد مقاومت او را مغلوب سازیم، باید بدواً زنها را تحت تسلط خویش قرار دهیم. باید برویم زن را در پشت چادری که خود را با آن میپوشاند و در درون خانوادهها که مرد وی را مخفی میکند، جستجو کنیم؛ و لذا موقعیت و وضعیت زن اساس فعالیتها قرار میگیرد … پس دفاع از زنِ تحقیر شده و مطرود شده! شروع میشود ...
دستگاه استعماری برای این مبارزه مبالغ هنگفتی را اختصاص داده است و بعد از آن که تشخیص داد که زن، محور اصلی و نقش اساسی مبارزه است تمام کوشش وی مصروف به تسلط بر زنها و کنترل آنان شد. ...
هنوز امروز – سال ۱۹۵۹ - رؤیای رام کردن جامعه الجزایر به کمک ”زنان بی حجاب که شریک جرم اشغالگرند“ از مغز رجال سیاسی استعمار بیرون نرفته است، مردان الجزایری نیز به نوبه خود، هدف انتقادهای دوستان اروپایی و یا به طور رسمیتر کارفرمایان اروپایی خویش قرار میگیرند! یک کارگر اروپایی نیست که ... از کارگر رفیق الجزایری خود نپرسیده باشد: ”آیا زن تو چادریست؟ چرا تصمیم نمیگیری مثل اروپاییها زندگی کنی؟ چرا زنت را به سینما، مسابقات و کافه نمیبری؟“
... از آن پس این زنانِ نمونهای و آزمایشی با چهرهای مکشوف و بدن آزاد، مانند سکهای رایج در ”محیط اروپایی الجزایر“ سیر میکنند. در اطراف این زن، حلقهای از تعلیمات نوین به وجود میآید و اروپاییها که از این پیروزی کاملاً به هیجان آمدهاند، از نگرانی اینکه نکند به وضع اولیه برگردند، این زن را مانند کسی که به مذهب جدیدی گرویده باشد، احاطه میکنند …
زن الجزایری تکیهگاهی است برای نفوذ غربیان در جامعه بومی، هر چادری که دور انداخته میشود، افق جدیدی را که تا آن هنگام بر استعمارگر ممنوع بوده است، در برابر او میگشاید و بدن الجزایری را که عریان شده است تماماً به او نشان میدهد. پس از دیدن هر چهره بیحجاب، امیدهای حملهور شدن اشغالگر، ده برابر میشود. هر بار که یک زن الجزایری کشف حجاب کند، با این عمل خویش در واقع وجود جامعه الجزایری را با سیستم دفاعی سست بنیاد، باز و متلاشی به اشغالگر اعلام میدارد. هر چادری که میافتد، هر چهره که به نگاه جسور و ناآرام اشغالگر عرضه میگردد، برگردان این معناست که، ”الجزایر آغاز به انکار خویشتن کرده و هتک ناموس را از جانب اشغالگران پذیرفته است.“ با هر چادری که رها میشود گویی جامعه الجزایر خویشتن را به مکتب ارباب تسلیم کرده و تصمیم میگیرد تحت رهبری و انقیاد اشغالگر، عادات و رسوم خویش را تغییر دهد.»
#یادداشت
@AskWest
الجزایر بی حجاب.pdf
280.1K
✍ این #مقاله در واقع فصل اول کتاب واپسین دم استعمار نوشته فرانتس فانون با ترجمه دکتر تابنده است.
🔺 فانون در یک سوم ابتدایی متن، به زیبایی به تهاجم غرب به #حجاب زنان الجزایری برای شکستن مقاومت الجزایر در دوران «استعمار نو» میپردازد.
📌 هرچند، او در ادامه صرفاً تحلیلی روانشناختی و جامعهشناختی ارائه میدهد و به نقش «اسلام» در شکل دهی فرهنگ در الجزایر و حمله امپریالیسم غربی به حجاب برای تضعیف دین به عنوان سد مستحکمی در برابر استعمار اشاره نمیکند.
@AskWest
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
94.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎬 «مینیبوس»
🔺 مسافران مینیبوسی در حال هل دادن آن برای رسیدن به مقصد هستند. ولی مینیبوس خراب نیست!
#فیلم_کوتاه
@AskWest