آب پرتغالِ نعشه
آهنگای لانا دلری برام مثل یه پتوی نرم تو یه عصر پاییزی میمونن؛ آرومت میکنن بدون اینکه حتی بفهمی چرا؟ وقتی گوش میدی، انگار ذهنت کمکم خالی میشه و همهی فکرای شلوغ یکییکی میرن کنار. بعدش فقط تو میمونی و یه کاغذ سفید که حالا میتونی هرچی توی دلت مونده رو روش خالی کنی، سبکتر بشی و یه آرامش عجیب رو حس کنی)))