و مورد بعدی: دستیار های Ai خونگی این ها هم اگر موافق باشید یکی دیگه از علل امکان پذیری بقا بدون جامعه است !

نتیجه موارد بالا چیه؟ بقا بدون ارتباط با دنیای بیرون انزوا به جای استقلال (تلقین اسقتلال فیک) که میشه این: تنهایی انسان=شکست پذیری انسان ‌

و راستی نوجوان ها توی بازه سنی هستن که بشدت پذیرش ناخودآگاه بالایی دارن و اگه این سویه های تفکری روی لایف استایل آینده اشون تاثیر بزاره؟.....

فردگرایی افراطی: این موج، ادامه همون منطق نئولیبرالیه که می‌گه «تو خودت مسئول همه چیزایی، حتی تنهاییت» ‌

و در نهایت یه سوال: آیا این یعنی ما داریم به سمت انسان‌هایی می‌ریم که دیگه جامعه رو نه به عنوان نیاز، بلکه به عنوان مزاحم می‌بینن؟ و اگه این بشه، چه چیزی می‌تونه این روند رو برگردونه؟ چون صرفاً گفتن «برگردید بیرون» کار نمی‌کنه ؛ باید دلیل ساخت. و ساختن دلیل، خودش کار جمعیه.

به به چقدر همه چیز بهم ربط دار-

آخجون ناشناس

🪑: راجب حرفات ..اخرین حرفایی زدی تو چنلت شاید ما هم به زمانی تلاش کردیم تا ارتباط بگیریم تا اجتماعی شیم تا قبول شیم تو جامعه اما بهمون برچسب های مختلف زدن مثل افسرده ساکت اونم به دیده ی شوخی که ته مایه اش تحقیر بوده نتیجه اش میشه سال ها بزرگترین دشمن خودمون بودن.اینکه من باور کنم که این منم که مشکل دارم و باید تغییر کنم در حالی که تمام مدت فقط شاید متفاوت بودم .نه اینکه بگم بی دوستی خوبه یا بد نه این خیلی خوبه ادم دوست یا دوست های صمیمی داشته باشه ولی گاهی هرچقدرم تلاش کنی کسی نمیخواد تو رو ببینه . من درباره انسان های درونگرا یا کسی که برای ارتباط تلاش میکنه حرف نمیزدم خانومی درباره تینیجرهای تاکسیکی که تلاش میکنن منزوی باشن چون منزوی بودن گنگ و خفن به نظر میرسه حرف میزدم درباره این فرهنگ و تفکر غلطی که که داره توی ناخودآگاهمون شکل میگیره حرف زدم حکایت -کسی که خوابیده رو میشه بیدار کرد ولی کسی که خودشو به خواب زده هرگز- همینو میگه تو میتونی آدم اجتماعی باشی ولی اون آدمای تاکسیک نمیتونن چون نمیخوان «استقلال» و «انزوا سمی» و «درونگرایی» متفاوتن که خودش جای بحث داره

مستند جدید

جالبه درباره سیاست های پشت پرده هالیووده