داشتم فکر میکردم به قول آدما توی مکالمات رسمی «چقدر همه به من حقیر لطف دارن»

ممکن بود من یه دختر تهرونی بودم که داشتم ولاگ یک روز در هنرستان رو توی پینترست آپلود میکردم و توی آیپد جزوه گرافیک مینوشتم ولی یه دختر مشهدی ام که قسطی کتاب خریدم و دارم کتاب میخونم و درباره «خبر» فلسفه میبافم و از عجایب دنیا و تاریخش کله امو میکوبم تو بالشت و Of course که زندگی خودم رو بیشتر دوست دارم.

لهنتی

چرا رفتی زندان؟ قسطای یه کتاب ۵۰۰ تومنی رو نداشتم بدم

من هنوز ممکنه بعصی شبا ۵ صبح بخوابم ۶:۴۰ بیدارشم زیر چشام بادمجونی میشه🤣

سر ماه واقعا خوبه پول بالاخره

حقوق گرفتن بهترین حس جهانه هر چند حقوق من کفاف ۲ هفته رو هم نمیده ولی خب

نمیدونم چرا تصمیم گرفتم آنلاین شاپ بزنم وظیفه مشخصی توی کار داشتن برای من راحت تره و الان فرقش رو میفهمم

پشمام ۳ تا ناشناس

https://eitaa.com/Autumn_Sun/706 از نظرت زندگی اون دختر تهرونی چطوره؟ بنظرت مسخرست؟ . منظورم مسخره بودن نیست قطعا کسی که با انتخاب و ذوق خودش رفته یه رشته هنری و حالش با هنرش خوبه و از لحاظ مالی هم کم نداره زندگیش مسخره نیست البته من نمیتونم زندگیشو قضاوت کنم‌... لذت یه چیز نسبیه و برای هر آدمی متفاوته و چون من عاشق خاکی بودن و فلافل زدن لب جدول تو خیابون عبدالمطلبم نمیتونم به لذت های اون بگم لذت...

https://eitaa.com/Autumn_Sun/706 من یه دختر تهرانی ام. ولی اینجوری نیستم. اینجوری که تو گفتی نیستم. و همیشه آرزو داشتم مثل تو زندگی کنم. حتی با اون قسطا. دلم میخواست کلا تهرانی نباشم.:))) . وا تهرانی بودن مگه چشه؟ من خیلی رندوم اسم شهری که توی اذهان نسبت به بقیه شهرا مفرحِ بی درد تره🤣 رو انتخاب کردم ولی خیلیم خوبه البته آدم گاهی ممکنه شهرشو خیلی دوست نداشته باشه درک میکنم و آرزو کردنِ زندگی یه آدم دیگه یه مغالطه است که حوصله توضیح ندارم ولی خب حقیقتا من زندگیمو دوست دارم علی رغم اینکه هر دو ساعت یه وعده فروپاشی دارم