رودکی جان‌ خدا بگم چیکارت‌ نکنه مردک‌ .

رودکی هم که مِی بهش‌ ساخته بود خوشِ خوش بود . شروع کرد به شعر گفتن ..

این اشعار انقدر عمیق و قشنگ بودن که روی همه‌یِ مهمونا تاثیر گذاشتن و همه‌ داشتن به اشعاری که رودکی میخوند گوش میدادن.

هر بار به اینجای داستان میرسم‌ اینطوریم‌ که :

امیر‌ بخارا هم که خیلی خوشش اومده بود از رودکی پرسید که این شعر‌هایِ قشنگی‌ که خوندی خودت گفتی یا فرد دیگه‌ای گفته ؟

امیر فهمیده بود که با یه‌مَن‌ ریش اینهمه‌ لطافت توی شعر به رودکی نمیاد .

رودکی هم میگه که نه . این اشعار برایِ دخترِ خدابیامرز‌ حاکمِ قبلیِ بلخ ِ.

رودکی‌ ِ مَست‌ و دهن‌لق نه گذاشت نه برداشت همونجا‌ داستان ِعاشقی ِ رابعه و بکتاش‌رو برای همه با صدای ِ بلند تعریف کرد .

حارث ، برادرِ رابعه هم توی اون جمع بود و داشت‌ حرف‌هایِ رودکی رو می‌شنید.

بچه‌ها تقریبا به همین اندازه که امروز گفتم از داستان باقی‌مونده . و من چشم‌هام‌ یاری‌ نمیکنه‌ و سین‌ها هم خیلی کمه انگار همه رفتن تلگرام .‌ پس بقیه‌ش بمونه برایِ فردا ، خب؟

کاش میتونستم‌ تمام کسایی که سین نمیکنن‌ رو ریمو‌ کنم . بچه‌ها اگه محتوای‌ چنل باب‌ سلیقه‌تون نیست و سین نمی‌کنید پیامای اینجارو خیلی راحت میتونید لف بدید ممنونم‌ ماچ پرتابی بهتون خانومیا شبتونم بخیر باشه 💚.