⚫️ اربعین‌نگاری ◾️ مجموعه ۲۸۰ عکس‌نوشته توصیفی-تحلیلی از تجربه‌نگاری فرهنگی، مردم‌شناختی، دینی، تاریخی و... در پیاده‌روی اربعین 🔻 به‌ کوشش: دکتر علی‌رضا آزاد 🔻شهریور ۱۴۰۳ 🔹لینک مشاهده در تلگرام: https://t.me/AzadName/1209?single 🔹لینک مشاهده در اینستاگرام: (هایلایت‌های اربعین‌نگاری ۱و۲و۳) https://instagram.com/alireza_azad_amoli 🔹لینک مشاهده در ایتا: https://eitaa.com/AzadName/421

نقدی بر پوشش خبری اخراج استادان دانشگاه فردوسی مشهد ادامه 👇 @Dr_AlirezaAzad

🔸 نقدی بر پوشش خبری اخراج استادان دانشگاه فردوسی مشهد ✍ دکتر علی‌رضا آزاد اخیراً کلیپی از سوی "پایگاه خبری و تحلیلی انتخاب" منتشر شد و به اخراج‌ استادان دانشگاه فردوسی مشهد و عوامل پشت پرده آن پرداخت. به عنوان یک استاد اخراج‌شده که نامش در این کلیپ آمده است، توضیح چند نکته را لازم می‌دانم: ۱. هر چند عاملان و مجریان اخراج‌های ۳ سال اخیر در دانشگاه فردوسی مشهد از نزدیکان "خانم دکتر جمیله علم‌الهدی" بودند و جلسات ثابت (هفته در میان) با وی داشتند، اما برخلاف آنچه در کلیپ آمده است، عاملیّت او در اخراج‌های دانشگاه فردوسی هرگز ثابت نشده است. لااقل شخص ایشان در اخراج این‌جانب هیچ نقشی نداشتند و پس از اخراج، به واسطه برخی استادان، مطلع شدند و ضمن مطالعه پرونده و رایزنی با آمران و عاملان اصلی اخراج، از سر خیرخواهی، شرط تعهد کتبی چند تن از استادان پیش‌کسوت جهت تضمین سکوت من پس از بازگشت به دانشگاه را در جهت حل مسأله مطرح کردند. استادانی هم بزرگوارانه پیش‌قدم شدند اما من این شرط را همانند شرط امضای توبه‌نامه، نپذیرفتم و اجازه ضمانت به آنها ندادم و اخراجی باقی ماندم؛ ۲. مساعی "انتخاب" در پوشش مسائل دانشگاه فردوسی مشهد که گاه در پشت ابر مسائل دانشگاه‌های تهران، به محاق فراموشی سپرده می‌شود، قابل ستایش است اما به گفته همکار ارجمند، دکتر آرش بیدالله خانی، ایشان در مصاحبه با "انتخاب" نامی از خانم دکتر علم‌الهدی به عنوان عامل پشت پرده اخراج‌ها نبرد و برخی دیگر از مطالب بیان شده در کلیپ نیز استنباط تدوین‌کنندگان بود و با واقعیت، فاصله دارد؛ ۳. اینکه در کلیپ، گفته شد مسؤولان فعلی دانشگاه، مانع از بازگشت استادان هستند، سخن درستی است. به عنوان نمونه، پس از شکایت این‌جانب و صدور رأی هر ۳ مرجع حقوقی وزارت علوم (مدیریت حقوقی، اداره کل بازرسی، مدیر کل هيأت رسیدگی به تخلفات) تخلف دانشگاه در اخراج من در زمان ریاست دکتر احد ضابط (آبان ۱۴۰۲) محرز شد و در ۱۹ تیر ۱۴۰۳ دستور بازگشت فوری‌ام به رئیس فعلی دانشگاه فردوسی مشهد، دکتر مسعود میرزایی شهرابی، ابلاغ شد. (تصویر پیوست) اما وی تاکنون از اجرای دستور وزارتی سرپیچی کرده و مانع از بازگشت من به زادبوم علمی‌ام، دانشگاه پرافتخار فردوسی مشهد و حضور در کنار دانشجویان‌ام شده است‌؛ ۴. جای بسی تعجب است که اخیراً کتاب دکتر میرزایی شهرابی، رئیس فعلی دانشگاه فردوسی مشهد، از سوی انجمن سلطنتی شیمی بریتانیا (RSC) منتشر شده است؛ در حالی که قبلاً تحریف مطلب مجله Nature از سوی ایشان، در اولین سخنرانی پس از نشستن بر کرسی ریاست دانشگاه فردوسی را در اینجا: (https://t.me/Dr_AlirezaAzad/958)، نشان داده بودم؛ ۵. این‌که رئیس دانشگاهی هم در انجمن سلطنتی انگلستان مطلب منتشر می‌نماید و هم عکس حاج قاسم عزیز را در اتاق ریاست‌اش نصب می‌کند؛ هم مطلب مجله Nature را تحریف می‌نماید و هم واژگان انقلابی را در تمام سخنرانی‌هایش قطار می‌کند؛ هم در دولت روحانی تیشرت، در دولت رئیسی یقه شیخی، در دولت پزشکیان یقه هفت می‌پوشد و هم سایز ريش و غلظت ولا‌الضالین‌اش را متناسب با باد موافق و مخالف، کم و زیاد می‌کند؛ هم در زمان مسؤولیت، دستی در اخراج‌ استادان دارد و هم در آستانه برکناری، مقدمات انتقال‌اش به دانشگاه دیگری را فراهم می‌کند؛ چنین نوبری، از زمره همان قماش مدیرانی‌ست که مردم، چه آن ۴۰٪ و چه آن ۶۰٪ ریشه‌کنی آن‌ها را از دولت جدید، انتظار دارند؛ ۶. آمار اخراج، تعلیق، بازنشستگی اجباری، قطع همکاری، عدم تمدید قرارداد، قطع حقوق و... در ۳ سال اخیر (دوره ریاست دکتر ضابط و دکتر میرزایی) در دانشگاه فردوسی مشهد، اندکی متفاوت با ارقام بیان شده در کلیپ است. ۷. همکار ارجمند، دکتر شهرام عباسی که پژوهشکده زلزله‌شناسی‌ را در دانشگاه فردوسی، با خون دل برپا کرد (اخیراً آن مجموعه به پژوهشکده قرآن و علم، تغییر کاربری داده شد!)، برخلاف آنچه در کلیپ "انتخاب" آمده، اکنون در دانشگاه وسترن کانادا مشغول به تدریس است و نه در دانشگاه وسترن آمریکا؛ ۸. به همکاران‌ گرامی اخراج‌شده حق می‌دهم که پس از جفاهایی که به آنها شد، با چشمی اشک‌بار جلای وطن کردند و در دانشگاه‌های معتبر خارجی مشغول به تدریس شدند اما من با وجود دعوت‌نامه‌ها، همواره حضور در همین آب و خاک، در جوار امام رئوف(ع) را ترجیح داده‌ام و خواهم داد و در رنج‌ها و شادی‌ها، در کنار مردم‌‌ و دانشجویان‌ام خواهم ماند و هر چه شرایط دشوارتر شود، رسالت و عزم من برای ماندن و سوختن و ساختن، بیشتر خواهد شد. به قول آن شاعرِ وطن‌آرا: من اینجا، ریشه در خاک‌ام من اینجا، عاشق این خاک اگر آلوده یا پاک‌ام... ۹. درباره پشت پرده اخراج استادان، هنوز حرف‌های زیادی در سینه مانده است. بماند تا به وقت‌اش: دوستان در پرده می‌گویم سخن گفته خواهد شد به دستان نیز هم چون سر آمد دولت ایام وصل بگذرَد شب‌های هجران نیز هم @Dr_AlirezaAzad

🔵 از محروم‌نوازی تا محرومیّت‌زدایی 🔹 آقای دکتر پزشکیان! اکنون که در آستانه تدوین لایحه بودجه سال آینده، صحبت از جراحی و درمان اقتصادی‌ و تغییر قیمت‌ حامل‌های انرژی‌ست، حواس‌تان باشد که بردن نان و خرما به در خانه فقرا، فقط نیمی از تصویر مولا علی‌(ع) است و مربوط به قبل از خلافت و اوایل حکومت اوست. 🔹 نیمی دیگر از تصویر علی(ع) که نشان‌مان ندادند، آن است که حضرت در ۴ سال و ۹ ماه زمام‌داری‌اش، با وجود دشمنان داخلی و خارجی و ۳ جنگ بزرگ، دست ویژه‌خواران را چنان قطع و نظام اقتصادی را چنان اصلاح و فقر را چنان ریشه‌کن و رفاه عمومی را چنان برقرار کرد که در اواخر حکومت‌اش فرمود: "ما‌أصبح بالكوفة أحداً إلا ناعماً: امروز در کوفه (کنایه از کل مملکت اسلامی) کسی نیست جز آن‌که از رفاه برخوردار است." 🔹 آقای دکتر پزشکیان! یادتان باشد که نهج‌البلاغه را میثاق‌مان با شما قرار دادیم و پای صندوق رأی رفتیم. صاحب نهج‌البلاغه پدرِ یتیمان و یارِ از کارافتادگان بود، نه حاکمِ کشورِ فقیران. مسأله او پیش از زمام‌داری، فقرا و پس از زمام‌داری، فقر بود. زیرا محروم‌نوازی وظیفه مردمان است و محرومیّت‌زدایی، وظیفه حاکمان. 🔹 عالی‌ست که در تغییر قیمت‌ها به فکر اقشار کم‌برخوردارید، اما انتظار مهمتر آن است که علی‌گونه، با ترمیم نَشتی‌های خزانه و اصلاح بودجه و تصحیح نظام اقتصادی، رفته‌رفته فقر را ریشه‌کن کنید. @Dr_AlirezaAzad

⚫️ هنوز زغال‌سنگ؟! ✍🏿 علی‌رضا آزاد ◾️ متأسفانه شماری از سخت‌کوش‌ترین هم‌وطنان‌مان در حادثه معدن زغال‌سنگ طبس، مظلومانه فوت کردند. اغلب معدن‌چیان عمر طولانی ندارند و بعد از بازنشستگی هم با بیماری‌های زیادی دست به گریبان‌اند. ◾️ چند هفته قبل که از کنار معدن زغال سنگ طبس رد می‌شدم، به فرزندان‌ام گفتم وجود این معدن نشان می‌دهد که میلیون‌ها سال پیش، منطقه طبس پوشیده از جنگل‌ها و سرخس‌ها بود و امروزه تبدیل به بیابانی خشک شده است. ادامه دادم که ما انسان‌ها هم گمان می‌کنیم همیشه در جهان بودیم و خواهیم بود. در حالی که شاید چنین نباشد و در آینده، جهان موجودی به نام انسان‌ را با فسیل‌های‌شان به خاطر آورد. ◾️ بریتانیا که از مهمترین تولیدکنندگان زغال سنگ در جهان است، در ۵۰ سال اخیر، این معادن را به مرور تعطیل کرد و با اعتصاب‌ گسترده سندیکاهای کارگری در ۱۹۸۴ مواجه شد. ۷۰٪ از ۲۰۰ هزار معدن‌چی در اعتصاب شرکت کردند. ۱۱ هزار نفر بازداشت شده و ۸ هزار نفر مجرم شناخته شده و ۳ نفر هم کشته شدند. اما این سیاست ادامه پیدا کرد و در نهایت انگلستان در سال ۲۰۱۳ آخرین معدن و در سال ۲۰۲۴ آخرین نیروگاه برق زغال سنگ‌سوز خود را تعطیل و پایان این صنعت ۳۰۰ ساله را اعلام نمود و روش‌های مقرون به صرفه‌تر و سازگارتر با محیط زیست را برای تولید انرژی در پیش گرفت. ◾️ آلمان نیز آخرین معدن زغال سنگ خود را در ۲۰۱۷ تعطیل کرد و حتی آخرین نیروگاه برق اتمی خود را نیز در سال ۲۰۲۳ به خاطر ناپاک بودن انرژی هسته‌ای، خاموش نمود و به روش‌های دیگر برای تولید انرژی روی آورد. چین نیز تا سال ۲۰۲۰ حدود ۶۰۰۰ معدن زغال سنگ را به خاطر خطرات آن برای کارگران و محیط زیست تعطیل کرد. ◾️ معادن زغال‌سنگ پروده طبس عمدتاً نه از نوع زغال‌سنگ حرارتی (مورد استفاده در نیروگاه‌ها)، بلکه از نوع کک‌شو (مورد استفاده در صنایع فولاد به‌ویژه ذوب آهن اصفهان) می‌باشد و تنها جایگزین‌اش گاز طبیعی است و که متأسفانه به خاطر تحریم‌ها، همین اکنون نیز با کمبود آن در کشور مواجه‌ایم. ◾️ فاجعه‌ای که اتفاق افتاد و ایران را داغ‌دار کرد، اهمیت دوچندان ایمنی سختگیرانه معادن را در شرایطی که هنوز نیازمند استفاده از زغال سنگ‌ هستیم، گوشزد می‌کند. ◾️ این‌که چرا در قرن ۲۱ هنوز برخی صنایع ایران شدیداً به زغال سنگ و کک متکی‌اند در حالی که در دنیا این نیاز را به حداقل رسانده‌اند و اینکه مثلاً چرا در سال ۱۴۰۰، دولت افتخار می‌کند که ۶۵۰ میلیون دلار به توسعه نیروگاه‌ زغال سنگ‌سوز طبس که احداث آن حدود ۳۰ سال پیش آغاز شده و هنوز به بهره‌برداری نرسیده، اختصاص داده است و معادن زغال سنگ با وجود مخاطرات فراوان برای محیط زیست و معدن‌چیان، همچنان ادامه کار می‌دهند، سوالی‌ست که مهندسان و مدیران و کارگزاران باید به آن پاسخ دهند و احتمالاً خیلی زودتر از آنکه اجسادمان فسیل شود، آیندگان این سؤال را با خشم از تاریخ خواهد پرسید. @Dr_AlirezaAzad

🔷 دادگاه‌ها، موفق‌تر از دانشگاه‌ها! 🔹 در مسأله بازگرداندن استادان و دانشجویان، تاکنون قوه قضائیه در درک شرایط جدید و عمل به وعده‌های دولت، موفق‌تر از وزارت علوم، و دادگاه‌ها موفق‌تر از دانشگاه‌ها بوده‌اند! 🔹 اغلب استادانی که در هفته‌های اخیر به دانشگاه بازگشته‌اند، جزء عزیزانی بودند که در ۳ سال اخیر، به دلایل ناموجه، پرونده قضایی برای‌شان تشکیل شد و یا در انتظار تعیین تکلیف قضایی، در مرحله تعلیق بوده‌اند و یا دوره محکومیت را سپری می‌کردند. پرونده آنها با همراهی خوب قوه قضاییه، مختومه شده و به دامان دانشگاه برگشته‌اند. 🔹 اما استادانی که در ۳ سال اخیر از سوی دانشگاه‌ها و وزارت علوم اخراج، قطع همکاری، عدم تمدیدقرارداد، بازنشسته اجباری و... شدند، هنوز به دانشگاه بازنگشته‌اند. 🔹 امیدواریم رویکرد جدیدی که رئیس جمهور عزیز و وزیر علوم محترم و حقوقدانِ دولت در پیش گرفته‌اند، همان‌طور که از سوی قوه قضائیه پذیرفته شد، به‌زودی از سوی دانشگاه‌ها و مراجع قدرت در بدنه وزارت علوم نیز پذیرفته و اجرا شود و این دسته از استادان و دانشجویان نیز هر چه زودتر به دامان دانشگاه برگردند. @Dr_AlirezaAzad

🟢 ۴ مهر را دوست دارم، به خاطر او! 🍃 ۴ مهر زادروز کسی است که نیمی از عمرم در تلاش بودم اخلاق عملی را از او بیاموزم. آنچه در ادامه آمده، گوشه‌ای از دیده‌ها و یافته‌هایم در این سال‌هاست: 🍃 جزء ۲۰ دانشمند برتر جهان اسلام در رشته خودش است و ۳۰۰ کتاب و مقاله علمی دارد اما هر آخر هفته، لباس کار می‌پوشد و در باغ و مزرعه شخصی، بیل می‌زند... 🍃 مهارت‌اش در گوش دادن، به مراتب بیشتر از اراده‌اش برای سخن گفتن است... 🍃 به چشم دیدم که حیوانات حاشیه شهر، اتومبیل او را می‌شناسند و وقتی در دل برف و سرمای زمستان، او را می‌بینند، به سوی‌اش می‌دوند و می‌دانند برای‌شان غذا آورده است... 🍃 در جوانی بی‌سیم‌چی شهید بروجردی و بعدها فرمانده گروهان مهندسی در جزیره مجنون بود اما هرگز انقلاب و جبهه را پله و سپر خود نکرد... 🍃 اجازه ازدواج‌اش را مستقیماً از امام خمینی(ره) گرفت و هنوز پس از ۴۱ سال، شکوه مهرورزی‌های جاری در زندگی خانوادگی‌اش، باورنکردنی‌ست... 🍃 تمام هم‌ولایتی‌ها و سه‌قلعه‌ای‌های مقیم مشهد سالی یک‌بار مهمان سفره‌اش هستند و بستگان و آشنایان، دعوت افطاری ماه رمضان‌اش را انتظار می‌کشند و پیش و پس از دوران مدیریت، خللی در این روابط به‌وجود نیامد... 🍃 مخالفان‌اش بیش از دوستان‌اش قدردان و ستایش‌گر اخلاق نیکوی اویند... 🍃 هرگز از مبلغ حق مدیریت استفاده شخصی نمی‌کرد و تمام آن را برای کمک به مراجعان و دانشجویان نیازمند، هزینه می‌نمود... 🍃 در زمان مسؤولیت، اگر به فردی به‌خاطر ملاحظاتی، بیش از حد معین‌شده در قانون، تخفیف مالی می‌داد، بدون آنکه وی بداند، مابه‌التفاوت آن را فوراً از حساب شخصی‌اش به حساب بیت‌المال واریز می‌کرد... 🍃 اگر سهمیه وام ضروری استادان و کارمندان تمام می‌شد، کارت بانکی خودش را محرمانه و محترمانه جهت رفع ضروریات زندگی‌شان می‌فرستاد... 🍃 حاضر نشد هیچ‌یک از فرزندان‌اش را در مجموعه‌‌هایی که مسؤولیت آن‌ها را برعهده داشت، استخدام کند... 🍃 با فرزندان و والدین و شرایط خانوادگی اغلب مدیران و کارمندان‌ و دانشجویان‌اش آشناست... 🍃 در اوج مسؤولیت، تمام خریدها و کارهای بیرون از منزل را شخصاً انجام می‌داد و باری بر دوش کسی نمی‌گذاشت... 🍃 وقتی دانشجویی را دوان‌دوان دید و دانست که امتحان‌اش دیر شده، ماشین و راننده دانشگاه را در اختیار وی قرار داد و خودش پیاده رفت... 🍃 راننده سازمانی‌اش هفته‌ها بیمار بود، به احترام او راننده دیگری را نپذیرفت و تا زمانی که او بازنشسته نشد، کسی را در جای‌ او ننشاند... 🍃 در مراسم تکریم بازنشستگان، خم شد و دست پیرمردی را که شغل‌اش سال‌ها تعمیر تأسیسات و دست‌شویی‌های خوابگاه‌های دانشجویی بود، بوسید... 🍃 بی‌کینه و بی‌عقده است. حسادت، بدخواهی و انتقام، جایی در قاموس شخصیت او ندارد و بارزترین صفت او پاک‌دستی‌ و ریاگریزی‌ است... 🍃 در سلام کردن، ندیده‌ام که کسی توانسته باشد از او سبقت بگیرد... 🍃 در لحظه‌های دشوارِ تاریخ دانشگاه، همواره پناه دانشجویان و استادان بود. هیچ‌گاه مدیران‌اش را قربانی بقای خود نکرد و برای رسیدن به مناصب، بال و پر نسوزاند و عافیت‌اندیشی هم ننمود... 🍃 وقتی نگهبان دانشگاه او را نشناخت و از ورودش جلوگیری کرد، نه تنها ناراحت نشد بلکه به خاطر تعهد کاری بالا، تشویق‌اش کرد... 🍃 همه سخنرانی‌هایش را با مطلع زیبای شاهنامه فردوسی: "به نام خداوند جان و خِرَد" آغاز می‌کند و هویت ایرانی به اندازه اصالت دینی برای او ارزشمند است. 🍃 واژه "حتماً" را بیشتر از "نه" و واژه "می‌توانی" را بیشتر از "نمی‌شود" به کار می‌برد... 🍃 محبوبیت‌اش نزد دانشگاهیان، در پایان دوران ریاست‌اش، بیش از روز آغاز بود... 🍃 دانشجویان‌اش اکنون استاد شده‌اند اما خودش همچنان در روز معلم، تکریم استادان گذشته‌اش را از یاد نمی‌برَد... 🍃 سال‌هاست که ۳ روز در هفته ورزش می‌کند. پینگ‌پنگ‌باز و والیبالیست قهاری است و گمان می‌کنم از همه دانشجویان‌اش سریع‌تر می‌دوَد... 🍃 بدون اغراق، بیش از ۱۰۰۰ بار در ۱۰۰۰ کار نقدش کردم و باز هم خواهم کرد زیرا شهامت تفکر نقادانه را از خودش آموختم. همواره با روی گشاده، پذیرای نقدها و عمل‌کننده به اغلب آنها بود... 🍃 در تمام ۸ سال ریاست‌اش در دانشگاه فردوسی مشهد، (۱۳۹۲-۱۴۰۰) تبریک تولد استادان و کارمندان را فراموش نکرد و شخصاً آن پیام‌های پر مهر را تایپ و در اتوماسیون اداری ارسال می‌نمود. 🍃 می‌دانم مطلع و راضی به بیان‌ این مطالب نیست. از آنچه ۳ سال قبل و پس از پایان دوره ریاست‌ ایشان در اینجا: (https://t.me/Dr_AlirezaAzad/498) نوشتم نیز گلایه‌ها کرد. به خوب و بد تدابیر مدیریتی او فعلاً اشاره نمی‌کنم. اما گمان می‌کنم برای اخلاقی‌زیستن، به دیدن و شنیدن این قبیل سجایای انسانی، بسیار محتاج‌ایم. 🍃 آری، ۴ مهر را دوست دارم زیرا زادروز الگوی اخلاقی‌ست به نام: "دکتر محمد کافی" @Dr_AlirezaAzad

این رسم ماست، با کفن آغاز می‌شویم... خوب زندگی کردن، تمرینِ خوب مُردن است و شهادت، پاداشِ مردانِ خداست. کاش پیش از آنکه دیر شود، دنیا بفهمد که ایدئولوژی صهیونیسم نه فقط دشمن فلسطین و اعراب و اسلام بلکه بزرگترین دشمن بشریّت است و جنایت، بخشی از هویت‌اش می‌باشد. @Dr_AlirezaAzad

🔷 شکست‌شناسی ایرانیان 🔹(بخش ۱: خوب و بدِ غرور ملی) ✍ دکتر علی‌رضا آزاد قائم مقام فراهانی: "عقل حکم می‌کند کشوری که ۶ کرور مالیات دارد، با کشوری که ۶۰۰ کرور دارد، درنیاویزد." 🔻 ۵۰۰ سال قبل، ایرانیان که گمان می‌کردند شاه اسماعیل صفوی، ظل‌الله (سایه خدا) و شکست‌ناپذیر است و رشادت برای پیروزی کافی‌ست، با ۴۰هزار سرباز در برابر لشکر ۲۰۰هزار نفری عثمانی صف‌آرایی کردند. پیشنهاد عقب‌نشینی و یا حمله پیش‌دستانه قبل از استقرار توپ‌های پرشمار دشمن، پذیرفته نشد. دورمش‌خان مغرورانه به شاه پیشنهاد کرد که بگذارد دشمن آرایش نظامی‌اش را کامل کند تا قزلباشان صفوی، جوانمردانه ترکان عثمانیان را شکست دهند. سرآخر ایرانیان نبرد چالدران را به عرّاده‌های توپ‌‌ عثمانی و باورهای خرافی و غرور واهی خودشان باختند و ۲۵هزار نفر را به کشتن دادند و دشمن تا همدان آمد. شاه اسماعیل که همسرش هم اسیر دشمن شده بود، دیگر آن مرشدِ کاملِ سابق نبود و حکومت‌اش که الهی پنداشته می‌شد، به دیوان‌داری سلطنتی تنزل یافت. 🔻 ۲۲۰ سال قبل، در جنگ عباس‌میرزا با سیسیانوف روس، مردم قفقاز سپاه ایران را یاری نکردند زیرا به خاطر داشتند که ۱۰ سال قبل، آقامحمدخان قاجار، سرمست از غرور پیروزی در جنگی نابرابر، از سرهای بریده مردم تفلیس مناره‌ها ساخته بود. اعتماد نابجا به پیمان فینکنشتاین با فرانسه، نفوذ عمّال بریتانیا و ناتوانی تکنولوژی نظامی نوپای ایران در برابر سلاح‌‌های مدرن روس مزید بر علت شد تا مناطق وسیعی از ارمنستان و آذربایجان و گرجستان، طی عهدنامه گلستان از ایران جدا گردد. 🔻 ۲۰۰ سال قبل، پندارِ ترمیمِ غرورِ ملیِ بر باد رفته، ایرانیان را وارد جنگ دوم با روس کرد. قاجار تلاش نمود که آن را جنگ اسلام و کفر جلوه دهد. رساله جهادیّه مرحوم کاشف‌الغطاء و فتوای جهاد عالمان شیعه مثل سید محمد مجاهد و ملا احمد نراقی، کار خودش را کرد. وقتی قائم مقام فراهانی خطاب به شیفتگان جنگ گفت: "عقل حکم می‌کند کشوری که ۶ کرور مالیات دارد، با کشوری که ۶۰۰ کرور مالیات دارد، درنیاویزد." فی‌المجلس فحش‌اش دادند. فردای آن روز بر منابر تکفیرش نمودند و به جرم اهانت به شاه و خیانت به کشور، خانه‌اش را غارت و خودش را تبعید کردند. فرماندهان نظامی و عالمان دینی سرمست از باده غرور، پا در رکاب یکدیگر، جنگ را آغازیدند و پیروزی‌هایی هم به دست آوردند اما در پایان، باز هم شکست خوردند و سپاه روس پس از فتح قفقاز، تا تبریز هم آمد. میرفتاح، والی و امام جماعت شهر، ناگزیر به استقبال دشمن رفت و حقیرانه بر منبر، زبان به مدح روس گشود و عهدنامه ترکمن‌چای منعقد گشت و ۳ ایالت دیگر قفقاز از جمله ایروان و نخجوان از ایران جدا شد. بخت یارمان بود که روس‌ها تبریز را هم پشت قباله‌شان نینداختند و به ساحل رود اَرَس، بسنده کردند. 🔻 ۱۵۰ سال قبل، افغانستان پرچم جدایی از ایران را برافراشت. هرات ۲ بار به دست ناصرالدین‌شاه و محمدشاه قاجار، تصرف و شاه در قامت یک قهرمان ظاهر شد. اما انگلستان که افغانستان را دروازه هند می‌دانست، جنوب ایران را در ازای آن تصرف کرد و به دربار ایران التیماتوم داد. کار به استخاره پادشاه کشید و لشکر ایران که توان مقابله با نیروی دریایی مدرن بریتانیا را نداشت، دست از پا درازتر، عقب‌نشینی کرد و به جدایی افغانستان از ایران رضایت داد و بعدها از روی غرور توأم با ضعف، پیشنهاد استرداد امانی افغانستان را هم نپذیرفت. 🔻 ۱۴۰ سال قبل، ایرانیان که پس از شکست‌های پیاپی، دیگر توان مقابله با شورش‌های مداوم ترکمن‌ها و قدرت روزافزون روس‌ها را نداشتند و نمی‌خواستند دوباره غرور ملی را بر باد دهند، ننگین‌ترین معاهده تاریخ ایران، یعنی عهدنامه آخال را امضا کردند و بخش‌هایی از ترکمنستان و تاجیکستان، ازبکستان، قرقیزستان و قزاقستان امروزی (مساحتی تقریباً به وسعت ایران کنونی) را بدون جنگ به روس‌ها واگذار نمودند و خوارزم و سمرقند و بخارای عزیز برای همیشه از مام خویش، جدا افتادند. از خیل مدعیان و وطن‌پرستان هم جز چند بیت شعر اعتراضی و چند گلایه بی‌اثر، خماری برنخاست. 🔻 نخستین‌بار طی ۲ قرن اخیر، در حمله عراق به ایران است که کشوری به خاک ما تجاوز کرد ولی نتوانست بخشی از آن را جدا کند. این امر در ۸ سال دفاع مقدس، با وحدتِ حاکمان با مردمان و ترکیبِ ایدئولوژی دینی با کیان ایرانی و پیوندِ فرهنگ شهادت با غیرت ملّی میسر شد. 🔻 خاک جداشده از ایران در گلستان ۷ برابر، و در آخال ۴۰ برابرِ ترکمن‌چای بود. اما داغِ ترکمن‌چای بسیار سوزناک‌تر بود و ضرب‌المثل شد. چرا؟ چون این جنگ با هدف ترمیم غرور ملی ایرانیان آغاز شده بود اما در پایان، غرور ملی بیش از هر زمان دیگری زیر چکمه اجنبی لِه شد. در عوض طی ۸ سال دفاع مقدس، هرچند جغرافیای ایران گسترش نیافت اما ایستادگی در برابر تجاوز خارجی، غرور ملی را بازسازی کرد و حفظ ایران، یک پیروزی بود. ادامه دارد... @Dr_AlirezaAzad

🔴 اقتدار در نماز جمعه نصر ▪️در حالی که رژیم صهیونیستی، رهبران مقاومت را در عمق ۱۵ متری زمین، هدف قرار می‌دهد و سران آن رژیم از ترس موشک‌های سجیل و شهاب و فتاح ایران، هنوز از پناه‌گاه بیرون نیامده‌اند، رهبر انقلاب شجاعانه نماز جمعه را در شرایط جنگی، جلو چشم دنیا و در محیط باز اقامه می‌کند، رئیس‌جمهور دلیرانه به قطر سفر می‌کند، وزیر امور خارجه قهرمانانه در میان مانور هر روزه اف۳۵ و اف۱۵ صهیونیست‌ها بر فراز لبنان، وارد بیروت می‌شود و مردم شریف ایران، حماسه حضور دیگری را در مصلای تهران رقم می‌زنند. ▪️ملّتی را که از حسین(ع) الگو می‌گیرند، از شهادت می‌ترسانید؟! آنچه ما را با آن تهدید می‌کنید، آرزوی دیرینه ماست. @Dr_AlirezaAzad

🔷 شکست‌شناسی ایرانیان 🔹 (قسمت ۲: هم‌سرنوشتیِ دین و میهن و فرهنگ) ✍ دکتر علی‌رضا آزاد "ایرانیان پس از هر شکستِ نظامی، پیروزِ عرصه فرهنگی بودند." 🔻 فرهنگ، پناهگاه و پیروزگاهِ ایرانیان پس از هر شکست نظامی بود. چند صباحی از استیلای اعراب نگذشته بود که ایرانیان زبان و فرهنگ خود را با شاه‌نامه‌ها و خدای‌نامه‌ها و گرشاسب‌نامه‌ها، به دست توانای امثال فردوسی و ابن‌مقفع و ابوالموید و دقیقی و مسعودی باز پس گرفتند و زبان دیوانی و علمی را نیز رفته‌رفته به پارسی برگرداندند. 🔻 ایرانیان هر چند بعد از حمله اعراب مسلمان، به دین زرتشت باز نگشتند اما تفسیری ایرانی از اسلام ارائه و آن را در تمامی ممالک اسلامی، اشاعه دادند. ۵ قرن از اسلام نگذشته بود که هر ۱۰ کتاب اصلی مسلمانان، کتب چهارگانه شیعه و کتب شش‌گانه اهل سنت، توسط ایرانیان تألیف شد (اندیشمندان طوس و سرخس و قم و قزوین و بخارا و سیستان و نیشابور) و اسلامِ ایرانی، تفسیرِ غالب از دینِ محمدی، حتی در ممالکِ عربی شد. 🔻 بزرگ‌ترین تفسیر قرآنِ پیشینیان و تاریخِ پادشاهان را محمد بن جریر طبری (اهل آمل) در اواخر قرن ۳ نوشت و به سرعت بخش‌هایی از آن به فارسی ترجمه شد. قرن ۶ به پایان نرسیده بود که ابوالفتوح رازی (اهل ری)، تفسیر ۲۰ جلدی به زبان فارسی بر قرآن نگاشت. محمد بخاری (اهل بخارا) در مهمترین کتاب حدیث اهل سنت، فصلی گشود و نامش را "سخن گفتن پیامبر به زبان فارسی" گذاشت و آنچه امام سرخسی در المبسوط آورد، این شهامت را به فقیهان ایرانی داد که حتی به جواز خواندن نماز به زبان فارسی فتوا دهند و از قرآنِ پارسی (نام کتاب اخیر استاد بزرگوارم، دکتر فتوحی) دَم زنند. 🔻 بخش بزرگی از فرهنگ ایرانی در قالب حکمت فهلوی و عرفان ایرانی و شعر پارسی، در تار و پودِ دین تنیده شد. تا جایی که آنچه امروز از فلسفه و عرفان اسلامی می‌شناسیم، بدون ایرانیانی مانند ابن‌سینا و ملاصدرا و سهروردی و بایزید بسطامی و سهل تستری و مولوی و عطار نیشابوری، بی‌شناسنامه است. 🔻 اهالی مصر و یمن و فلسطین و شام (ترکیه و سوریه کنونی) پس از فتح سرزمین‌های‌شان به دست اعراب، به هیچ یک از این موفقیت‌ها نرسیدند و هرگز نتوانستند زبان و فرهنگ‌ پیش از اسلام خودشان را بسان ایرانیان، احیا کنند و یا با اسلام تلفیق دهند. از این روست که شهید مطهری به نیکویی درباره خدمات متقابل اسلام و ایران سخن می‌گوید و برخی معتقدند هرچند در ظاهر اعراب، ایران را فتح کردند اما در عمل، ایرانیان بودند که تمدن اسلامی را فتح نمودند. 🔻 ایرانیزه و اسلامیزه کردن مهاجمان، بعد از حمله سهمگین مغول و شکست دوباره نظامی ایرانیانِ مسلمان، ادامه یافت. ایلخانان که به شدت شیفته فرهنگ این مرز و بوم شده بودند، هنر اصیل ایرانی را فراتر از مرزهای پیشین، گسترش دادند و یکی از درخشان‌ترین دوره‌های معماری جهان را رقم زدند. به پیروی از ایرانیان و با مساعی امثال خواجه نصیرالدین طوسی بود که غازان‌خان مغول، مذهب آباء و اجدادی‌ را رها کرد و مجسمه‌های بودا را شکست و به زیارت نجف و کربلا رفت و فرزندش که مادرش او را به سنت مسیحی غسل تعمید داده بود، به دینِ ایرانیانِ مسلمان در آمد و الجایتوخان "سلطان محمد خدابنده" شد؛ کاری که مارکوپولوی مسیحی یک قرن قبل از آن، حتی با آوردن روغن مقدس از واتیکان، نتوانست با قوبلای‌خان کند. 🔻 ایرانِ فرهنگی، وسیع‌تر از طول و عرض جغرافیایی‌ و قدرت‌مندتر از برج و باروی جنگی‌ست. تجربه تاریخی نشان می‌دهد که ایرانیان پس از هر شکستِ نظامی، پیروزِ عرصه فرهنگی‌اند. 🔻 دین و میهن در ایران، هم‌سرنوشت‌اند. به قول مرحوم زرین‌کوب: "نیمی از فرهنگ ایران متعلق به قبل از اسلام و نیم دیگرش متعلق به پس از اسلام است. با حذف هر کدام، از اصالت فرهنگ ایران کاسته خواهد شد و زیان خواهیم کرد." هم‌سرنوشتیِ دین و میهن ما را در طول تاریخ، "فرهنگ" بیش "شمشیر" رقم زده است. روزی که هر یک از دو بالِ فرهنگ، "دیانت و ملیّت" بشکند، همای ایران بی‌پرواز می‌ماند و ایرانی شکست می‌خورد. رهایی نیابم سرانجام از این خوشا بادِ نوشینِ ایران زمین من از خاک پای تو بالین کنم به فرمان‌ات آرایش دین کنم ادامه دارد... شکست‌شناسی ایرانیان قسمت۱: خوب و بدِ غرور ملی https://t.me/Dr_AlirezaAzad/1525 قسمت۲: هم‌سرنوشتیِ دین و میهن و فرهنگ https://t.me/Dr_AlirezaAzad/1527