🔴 درنگی در فتوای جهاد ✍ علی‌رضا آزاد قسمت ۱ از ۲: 🔹اذن جهاد، توصیه به جهاد، ترغیب به جهاد و فتوای جهاد فرق دارند و هر کدام، دارای موازین و ادبیات فقهی خاصی هستند. 🔹در آیات متعددی از قرآن به اصل جهاد اشاره شده است: وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ... وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ و... 🔹اما فتوای جهاد در عصر غیبت، به‌معنای دستور حاکم شرع برای نبرد با دشمنان اسلام است و می‌تواند به صورت واجب عینی یا کفایی، نامحدود یا محدود به زمان و مکان، خطاب به عموم یا برخی از مسلمانان، مطلق یا مقید به شرایط خاص فردی و اجتماعی باشد. 🔹 صدور فتوای جهاد، چارچوب استنباطی و تبیینی خاص خودش را دارد و یکی از مهم‌ترین ابزارهای فقهی برای بسیج عمومی با اتکا به سرمایه اجتماعی عالمان دینی و گاهی به مثابه آخرین حربه است. لذا با احتیاط و حساسیت زیاد و صرفاً در بزنگاه‌های تاریخی و با ملاحظات خاصی، صادر می‌شود. 🔹 گاهی میل به مبارزه تمام عیار با دشمن و غیرت‌ورزی دینی و ملی، سبب می‌شود که افرادی با کم‌توجهی نسبت به ملاحظات زمان و موازین فقیهان، برخی از گفته‌های آنان درباره لزوم مقاومت در برابر دشمنان را به‌زعم خود، تعبیر به فتوای جهاد کنند و از دیدن هاله‌ها و سایه‌های کلام عالمان و فقیهان، غافل شوند و به پیامدهای بلندمدت چنین تفسیرهایی، کمتر بیندیشند. 🔹 تاریخ نشان می‌دهد که برخلاف تصور عمومی، فتاوای جهاد از سوی عالمان شیعه و سنی، همیشه در عمل موفق نبوده و گاهی خسارت‌های مالی و جانی عظیم و گاهی موفقیت‌های سیاسی و اجتماعی چشمگیری به ارمغان آورده است. 🔹از این رو، برخی فتاوای جهاد مشهور و نتایج حاصل از آن در ۲۰۰ سال اخیر را مرور می‌کنیم تا با بصیرت تاریخی، در استفاده یا انتساب فتوای جهاد در شرایط امروز، عمل نماییم: ▫️در سال ۱۸۰۱ و در پی حمله وهابی‌ها به عتبات عالیات، شیخ جعفر کاشف‌الغطاء فتوای جهاد صادر کرد و موفق شد آنان را به عقب براند. ▫️در سال ۱۸۰۴ فتوای جهاد شیخ عثمان دان‌فردیو در نیجریه موجب پیروزی بر انگلستان شد. ▫️در سال ۱۸۲۱ فتوای جهاد سید احمد بریلوی علیه استعمار انگلیس در هند، شکست خورد. ▫️در سال ۱۸۲۶ سیدعلی طباطبایی، میرزای قمی و ملا احمد نراقی در راستای حمایت از قاجار و بلاد اسلامی در نبرد با روس، فتوای جهاد صادر کردند و موفقیت‌های اولیه‌ای هم به‌دست آوردند اما نتیجه جنگ، پیروزی روس‌ها و انعقاد عهدنامه ترکمنچای شد. ▫️در سال ۱۹۱۴ و در اثنای جنگ جهانی اول، مصطفی حائری افندی برای مقابله با قشون متفقین، فتوای جهاد در حمایت از پادشاه عثمانی صادر کرد و حتی برخی علمای شیعه نیز از او حمایت کردند اما در نهایت شکست خوردند. ▫️در سال ۱۹۱۸ سیدعبدالحسین لاری فتوای جهاد علیه انگلیسی‌ها صادر کرد اما موفق به شکست آنها نشد. ▫️در سال ۱۹۱۸ و در قیام ثورة العشرین عراق، میرزا محمدتقی شیرازی فتوای جهاد صادر کرد و علمای شیعه و سنی دست به دست هم دادند اما نتوانستد انگلیس را شکست دهد. همان طور که فتوای جهاد علمای هند علیه انگلیس در آن دوره، راه به جایی نبرد. ▫️در سال ۱۹۲۰ حاج امین حسینی فتوای جهاد علیه انگلیس و صهیونیزم صادر کرد ولی موفق نبود. ▫️در سال ۱۹۳۴ و در پی جنایات ایتالیا در لیبی، آخوند خراسانی و سید اسماعیل صدر و شیخ عبدالله مازندرانی طی بیانیه مشترکی از مسلمانان خواستند که به دفاع از ممالک اسلامی برخیزند. اما در عمل موفق نبودند. ▫️در ۱۹۴۱ ابوالعلی مودودی پس از تأسیس حزب جماعت اسلامی پاکستان، اعلام جهاد علیه غرب کرد اما در عمل راه به جایی نبرد. ▫️در سال ۱۹۳۵ عزالدین قسام و در سال ۱۹۴۷ علمای الازهر مصر فتوای جهاد علیه صهیونیست‌ها صادر کردند و موفقیت‌هایی هم به دست آوردند اما پیروز نهایی نبودند. ▫️در سال ۱۹۴۸ و پس از اعلام رسمی موجودیت دولت منحوس اسرائیل نیز برخی علمای شیعه و سنی نظیر حسنین محمد مخلوف و شیخ عبدالکریم زنجانی فتوای جهاد علیه اسرائیل صادر کردند اما پیروز میدان نشدند. ▫️در سال ۱۹۸۹ و در پی اشغال افغانستان توسط شوروی، عبدالله عزام فتوای جهاد علیه کمونیسم صادر کرد اما در عمل موفق نبود. ▫️در سال ۲۰۱۴ داعش برخی از مناطق عراق را گرفت و آیت‌الله سیستانی فتوای جهاد صادر نمود و موفق به عقب راندن داعش شد. ▫️در سال ۲۰۲۳ و در پی کشتار غزه، اتحادیه جهانی علمای مسلمان فتوای جهاد علیه اسرائیل صادر کرد اما معادلات سیاسی ورای این فتوا رقم خورد. ▫️در سال ۲۰۲۶ در پی حمله امریکا و اسرائیل به ایران و شهادت رهبر انقلاب، جمعی از علمای خراسان طی نامه‌ای از آیت‌الله سیستانی درخواست صدور فتوای جهاد کردند که این درخواست تاکنون از سوی ایشان پذیرفته نشده است. ادامه دارد... @AzadName

🔴 درنگی در فتوای جهاد ✍ علی‌رضا آزاد قسمت ۲ از ۲: 🔹مرور متون جهادی نشان می‌دهد که برخی از آنها صرفاً توصیه یا ترغیب به جهاد و برخی صراحتاً فتوای جهاد بودند. چیزی به عظمت فتوای جهاد، ادبیات فقهی ویژه‌ای دارد و در لفافه و چندپهلو بیان نمی‌شود و نباید با موارد مشابه نظیر توصیه یا تجویز جهاد، اشتباه گرفته شود. 🔹برای آشنایی بیشتر با ادبیات فقیهان در صدور فتوای جهاد، متن برخی فتاوای جهاد مشهور را به عنوان نمونه، مرور می‌کنیم: ▫️متن فتوای جهاد سید اسماعیل صدر و آخوند خراسانی و شیخ‌الشریعه اصفهانی: «بر عموم اسلامیان واجب است اجتماع نموده و از دولت متبوعه خود رفع تعدیات غیرقانونی روس و ایتالیا را جداً بخواهند و تا رفع این غائله عظمی نشود، آسایش و استقرار را بر خود حرام و این حرکت اسلام‌پرورانه را جهاد فی‌سبیل‌الله مثل مجاهدین بدر و حنین شناسند.» ▫️متن فتوای جهاد سیدعبدالحسین لاری: «به این وسیله فتوا می‌دهم که جهاد با این کفار حربی، انگلیسی‌ها، واجب است.» ▫️متن فتوای جهاد سید محمدکاظم یزدی: «بر عموم مسلمین از عرب و ایرانی، واجب است که... از بذل جان و مال در راه بیرون راندن نیروهای ایتالیا از طرابلس غرب و اخراج قوای روسی وانگلیسی از ایران، هیچ فروگذار نکنند، زیرا این عمل از مهمترین فرایض اسلامی است.» ▫️متن فتوای جهاد آیت‌الله سیستانی: «خطراتی که در حال حاضر کشور عراق و ملت عراق را تهدید می‌کند، دفاع از این سرزمین و جان و ناموس مردم آن را می‌طلبد. این دفاع بر همه شهروندان واجب کفایی است. بر این اساس بر شهروندانی که توانایی حمل سلاح و مبارزه با تروریست‌ها و دفاع از کشور و ملت و مقدسات خود را دارند، لازم است برای پیوستن به نیروهای نظامی داوطلب شوند.» 🔹آنچه با مرور تجربه تاریخی و متون فتاوای جهاد می‌آموزیم این است که: ۱. صدور حکم جهاد در مواردی موفقیت‌آمیز بود و به نتایج درخشانی رسید و نجات بلاد اسلامی را در پی داشت ولی در مواردی به نتایج دلخواه نرسید و علی‌رعم تلاش فقیهان و مردمان، ناخواسته، ریخته شدن خون مجاهدان و دلسردی مسلمانان و از دست رفتن بخشی از بلاد اسلامی را در پی داشت. ۲. ادبیات فقهیِ فتوای جهاد، با ادبیات توصیه و ترغیب و اذن به جهاد، فرق دارد و نباید همه یکسان انگاشته شود. لذا پیش از انتساب فتوای جهاد به فقیهان، تحلیل گفتمان زبانی و فقهی آنان شایسته و بایسته است. 🔹قابل درک است که غیرت دینی و میل به مبارزه با دشمن، به ویژه پس از ترور ناجوانمردانه و شهادت رهبر انقلاب، سبب شده است که بخشی از افکار عمومی، خواهان صدور فتوای جهاد از سوی مراجع دینی باشند. از همین رو، اغلب گفته‌های عالمان دینی درباره اهمیت جهاد را طی روزها و هفته‌های اخیر، به فتوای جهاد تعبیر و تفسیر می‌کنند. 🔹اما برای عالمان، قطعاً توجه به موازین فقهی و سِیر و سیره تاریخیِ فتاوای جهاد و بررسی نتایج و پیامدهای احتمالی آن، اولویت دارد. آنان می‌دانند که جامه عمل پوشاندن به برخی تفسیرها و تاویل‌ها و اقدامات و توقعات رسانه‌ها، حتی اگر به نیت تقویت جبهه حق باشد، ممکن است در بلندمدت، موجب بی‌اعتمادی مردم به علما، وهن فقها، لوث شدن احکام متعالی، خرج‌کرد نابجای سرمایه اجتماعی نهادهای دینی و کم‌اثر شدن فتوای جهاد در زمان مقتضی صدور آن در بزنگاه‌های پیشِ رو شود. از این رو، نمی‌توانند بی‌پروا به صدور این فتوا تن دهند. 🔹بی‌شک مؤمنان راستین برای دفاع از دین و میهن، منتظر صدور فتوای جهاد نمی‌مانند. همان طور که در ۸ سال دفاع مقدس، فتوای جهاد از سوی مراجع دینی صادر نشد اما همان توصیه‌ها به جهاد در راه خدا کافی بود تا مردم با بذل مال و جان‌شان در راه اسلام و انقلاب، در جبهه‌ها مجاهده نمایند. اکنون نیز مؤمنان راستین، هر یک در حد توان در میدان جهاد علیه شیطان بزرگ جهان و غده سرطانی خاورمیانه، آماده و در صحنه‌ دفاع از دین و میهن حاضرند و باید بیش از این نیز در صحنه باشند. 🔹عالمان اسلام‌شناس و فقیهان زمان‌شناس در صدور فتوای جهاد، ملاحظات سیاسی و اجتماعی و نظامی و امنیتی و اقتضائات جنگ در عصر سایبر و تفاوت آن با جنگ‌های گذشته را در نظر خواهند گرفت و در صورت لزوم، به صراحت و نه با کنایه و در لفافه، فتوای جهاد صادر خواهند کرد و در آن صورت، عمل به آن بر همگان واجب خواهد بود. @AzadName

🔴 از منجی‌گرایی تا آخرالزمان‌انگاری (مرور آسیب‌های آخرالزمان‌انگاری) ✍ علی‌رضا آزاد 🔻منجی‌گرایی ناشی از امید و نوعی درمان‌گری است اما آخرالزمان‌انگاری ناشی از ناامیدی و نوعی درماندگی است. 🔻گسترش باورهای آخرالزمانی و تفسیر آرماگدونی در پی اتفاقات هولناک (قحطی، بیماری، جنگ)، در همه ادیان و امت‌ها سابقه دارد و منحصر به امروز و دیروز و اینجا و آنجا نیست. 🔻وقتی تباهی اوج می‌گیرد و امید رهایی کم‌رنگ می‌شود رنج‌دیدگان، تاریخ را تمام‌شده می‌انگارند و دست‌پاچه به آخرالزمان‌انگاری روی می‌آورند. 🔻از همین روست که هنگام اسارت بابِلی، جنگ‌های صلیبی، شورش بارکوخبا، قیام مختار، حمله مغول، قیام سربداران، ماجرای شوالیه‌های معبد، جنبش آناباپتیسم، شیوع آنفلوآنزای اسپانیایی، جنگ جهانی اول و دوم، جنبش بابی و بهائی، تشکیل دولت صهیونیسم، انقلاب اسلامی ایران، قیام شعبانیه، جنگ‌های تحمیلی آمریکا و اسرائیل جنایتکار علیه ایران و... شاهد موج آخرالزمان‌انگاری بوده‌ایم. 🔻امروزه در پی جنگ ناجوانمردانه شیطان بزرگ جهانی و غده سرطانی خاورمیانه و بلکه تمام جهان غرب علیه ایران اسلامی عزیز، و مشاهده حجم رنج‌ها و ویرانی‌ها، شاهد اوج گرفتن چنین باورهایی در سطوحی عمومی و حتی نخبگانی هستیم. لذا توضیح و تفکیک این دو باور، ضروری‌تر از هر زمان دیگری است. 🔻منجی‌گرایی باز نگه‌داشتن روزنه‌های امید در سخت‌ترین شرایط است. فلسفه انتظار یکی از قوی‌ترین ابزارهای تسلی‌بخش و پشتوانه حرکت‌های اصلاح‌گرانه اجتماعی و از محکم‌ترین تکیه‌گاه‌ها در لحظه‌های له‌شدگی و فروپاشی روانی فرد و جامعه است. از این رو، منجی‌گرایی یکی از سودبخش‌ترین باورهای دینی در عرصه فردی و اجتماعی‌ست. 🔻اما آخرالزمان‌انگاری یکی از زیان‌بارترین باورهای اعتقادی‌ست. از همین رو در روایات اسلامی، در کنار تقریر باور به منجی، از توقیت (تعیین زمان ظهور~~تعیین آخرالزمان) به شدت نهی شده است. از همین روست که رهبر شهید نیز گفتند: «از کار عامیانه و جاهلانه در تطبیق علائم ظهور، پرهیز کنید... و برای دفاع عقلانی از اندیشه‌های مهدوی و فرهنگ انتظار تلاش نمایید.» 🔻در ادامه، برخی از آسیب‌های آخرالزمان‌انگاری را بر می‌شمارم: ۱. گسترش انفعال و کاهش حس مسئولیت‌پذیری فردی در پیش‌گیری یا مدیریت بحران‌های سیاسی و اجتماعی؛ ۲. کاهش تاب‌آوری اجتماعی و افزایش اضطراب و ناامیدی ناشی از باور به ناگزیر و ناگریز بودن فاجعه؛ ۳. بی‌فایده‌انگاری تلاش و سازندگی در نتیجه شهیدانگاری خود و جامعه؛ ۴. کاهش عقلانیت و غلبه تعصب و خشونت، در پی استیلای عمل بر تفکر؛ ۵. تضعیف گفتگو و نهادهای مدنی و اجتماعی و تلاش‌ها و آرمان‌های اصلاح‌طلبانه؛ ۶. قطبی‌سازی جامعه به دو دسته حق و باطل و نادیده گرفتن طیف‌های خاکستری؛ ۷. تقلیل یا تصعید تفاوت‌ها و اختلاف‌ها و منازعه‌ها به نبرد خیر و شر؛ ۸. جایگزینی گفتمان‌های انتقادی و نقش‌های مکمل اجتماعی با دشمنان آخرالزمانی و مبارزان آرماگدونی؛ ۹. محاسبه‌ناپذیری سود و زیان‌های اجتماعی و فرار از آینده‌نگری؛ ۱۰. بن‌بست تلاش‌های مداوم و تدریجی برای اصلاح و پیشرفت و تحویل آن به انتظار منفعل و گسست از واقعیت‌‌های اجتماعی؛ ۱۱. بسترسازی قدرت‌طلبان برای سوءاستفاده از افراط‌گرایی ایدئولوژیک در راستای مطامع سیاسی؛ ۱۲. غیرقابل گریز دانستن فاجعه و تعطیلی خرد جمعی و مسؤولیت‌پذیری اجتماعی در سایه پناه بردن به تقدیرگرایی تاریخی. 🔻از مجموع آموزه‌های دینی و تجربه‌های اجتماعی درباره تفاوت منجی‌گرایی و آخرالزمان‌انگاری، بر می‌آید که: ▪️منجی‌گرایی نوعی درمان‌گری و آخرالزمان‌انگاری نوعی درماندگی. ▪️منجی‌گرایان آماده ظهور منجی‌اند و آخرالزمان‌انگاران به دنبال ظهوراندن منجی. ▪️ریشه روان‌شناختی منجی‌گرایی، امید است و ریشه جامعه‌شناختی آخرالزمان‌انگاری، ناامیدی. ▪️منجی‌گرایی، سازنده است و آخرالزمان‌انگاری، ویران‌کننده. @AzadName

برای همراهی با مخاطبان گرامی جهت حضور در مراسم شب‌های قدر، برنامه‌ "ما و قرآن" در این هفته (یکشنبه، سه‌شنبه، پنج‌شنبه) بجای ساعت ۲۰، از ساعت ۱۹ شروع خواهد شد. @AzadName

🔴 اللهم ارزقنی توفیق الشهاده فی سبیلک در جنگ‌های تن‌به‌تن آغاز می‌شویم این رسم ماست، با کفن آغاز می‌شویم 🔻 برای دفاع از دین و میهن در برابر دژخیمان امریکایی - صهیونی، با افتخار در نهضت قیامِ‌انتقام به‌عنوان نیروی داوطلب، نام‌نویسی و سایرین را نیز به آمادگی و مشارکت توأمان قلم و قدم در دفاع از ایرانِ جان، دعوت می‌کنم. خاکم به‌سر، ز غصه به سر، خاک اگر کنم خاکِ وطن چو رفت، چه خاکی به‌سر کنم؟! 🔻 لینک ثبت‌نام: https://form.iahd.ir/f/770yDna0z دکتر علی‌رضا آزاد هیات علمی دانشگاه فردوسی مشهد ۱۹ اسفند ۱۴۰۴ @AzadName

برای همراهی با مخاطبان گرامی جهت حضور در مراسم شب‌های قدر، برنامه‌ "ما و قرآن" در این هفته (یکشنبه، سه‌شنبه، پنج‌شنبه) بجای ساعت ۲۰، از ساعت ۱۹ شروع خواهد شد. @AzadName

🔴 در شام‌گاه شهادت امام علی (درود خدا بر او باد) گرد هم می‌آییم تا عشق به ایران را با مکتب اخلاقی و معنوی مولای‌مان گره بزنیم. 🔻با گفتار: دکتر علی‌رضا آزاد 🔻درباره: زیست‌جهان علوی و تاب‌آوری ایرانی 🔻همراه با: خوانش جمعی نیایش، شعر، نثر ادبی، جستارهای ایمانی و ایرانی ▪️زمان: چهارشنبه، ۲۰ اسفند ۱۴۰۴، ساعت ۲۰ ▪️مکان: مشهد، سناباد ۴۱، تقاطع اول، سمت راست، پلاک ۳۴ ▫️کانون بعثت اخلاق @AzadName

▫️با ورق زدن تاریخ ایران و اسلام در می‌یابیم که با تمام این رنج‌ها، ویرانی‌ها، جنگ‌ها و اختلاف‌ها، به برکت خون شهدا امروز شیعه در قدرتمندترین دوره و ایران در الهام‌بخش‌ترین برهه از تاریخ خود ایستاده است. @AzadName

🌗 شبِ قدرِ مقاومت ادامه مطلب👇 @AzadName

🌗 شبِ قدرِ مقاومت ✍ علی‌رضا آزاد 🌱 این شب‌ها جمعیت انبوهی از مردان و زنان، کودک و پیر و جوان را می‌بینیم که خیابان را مسجد و میله پرچم را رحل قرآن کرده‌اند و در حال راهپیمایی جمعی، دعای جوشن کبیر می‌خوانند و قرآن به سر می‌گیرند. کجای تاریخ چنین مردمانی و چنین مؤمنانی و چنین استوارانی به خود دیده است؟ مرحبا! بر نیزه‌ها تلاوت خورشید، دیدنی‌ست قرآن کسی شنیده از این دل‌نوازتر؟ قرآن منم چه غم که شود نیزه، رحل من امشب مرا در اوج ببین، سرفرازتر 🌱 آنان در خلال جنگ تحمیلی با متجاوزان امریکایی-صهیونی، در حالی که جنگنده‌ها و پهپادهای اجنبی بالای سرشان زوزه می‌کشد و نعره بمب‌ها گوش‌شان را می‌خراشد و بوی دود و باروت مشام‌شان را می‌آزارد، از یک سو سنگر خیابان را نگه داشته‌اند تا هنگام مبارزه با دشمن خارجی، از جنگ داخلی جلوگیری کنند و از سوی دیگر، اعمال عبادی را بجا می‌آورند و شب قدر را احیاء می‌کنند. 🌱 عده‌ای این رویداد بی‌نظیر را جدایی مناسک از سنت تاریخی و مصداق تهی‌شدن آیین‌های دینی از معنا و کارکرد حقیقی آن می‌دانند. اما به نظر می‌رسد که چنین نیست. 🌱 شب‌های قدر امسال، گواه پویاییِ مناسکی در مواجهه با چالش‌های اجتماعی و شاهد معناافزاییِ آیینی و مصداق متین پیوند امر عبادی و سیاسی است. 🌱 انگار دعا و احیا دیگر یک عمل مذهبی و شخصی نیست، بلکه به‌مثابه یک کنش سیاسی-اجتماعی برای محافظت هم‌زمان از اسلام و ایران است و تعالی فردی در گرو سرنوشت اجتماعی‌ قرار گرفته است. 🌱 با دیدن آنها فیلم "توپ‌های سن‌سباستین" را به یاد می‌آورم که چگونه آنتونی کوئین در نقش کشیش روستا، از دین برای تقویت هویت و انسجام جمعی در برابر تهدیدها استفاده کرد. 🌱 با دیدن آنها مولای‌مان حسین را به یاد می‌آورم که چگونه بعد از دعای عرفه و یک روز قبل از پایان حج، برخلاف قاعده فقیهان، لباس احرام از تن در آورد و راهی کربلا شد و به عبادت، معنای مضاعف بخشید و به همگان فهماند: کعبه یک سنگ نشانی‌ست که‌ ره گم نشود حاجی! احرام دگر بند، ببین یار کجاست 🌱 گزاره "حفظ نظام، اوجب واجبات است" را باید در قدم‌های استوار این راه‌پیمایانِ شب‌زنده‌دار معنا کرد و نه در توجیه خشونت‌ورزی برای کوفتن رقبای حزبی و جناحی. 🌱 در این شب‌ها خیابان، حجِ ناتمام حسینی است؛ روضه مکشوفه فاطمی است؛ موزه مصور شیعی است؛ استندآپ تراژدی است؛ پرفورمنسِ حماسی است. 🌱 قلم‌ها تعظیم می‌کنند بر این قدم‌ها؛ قرآنِ روی طاقچه، غبطه می‌خورد به پرچم برافراشته در کوچه؛ دعاهای مفاتیح‌الجنان، حسرت می‌خورند به شعارهای خیابان؛ اشک‌ و عطش و آب رشک می‌برند به خون دخترکان میناب؛ دستان سینه‌زنان و زنجیرزنان بوسه می‌زنند به پیشانی رزمندگان؛ سجاده‌ها سجده می‌کنند به سنگرها. 🌱 در پویش‌های خیابانیِ شب‌های قدر امسال، آیه: تَنَزَّلُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ معنای جدیدی یافت. آری، به فرموده قرآن، فرشتگان بر قلب‌های مؤمنانی که در راه خدا استقامت می‌ورزند، نازل می‌شود: إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ و این بار، ایران و ایرانی که در برابر بزرگترین جبّاران و مستکبران تاریخ ایستاده‌اند، منزل‌گاه فرشتگان و مقصد ملائکه در شب‌های قدر هستند. پس: وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ @AzadName

✊ بنازم به ایران؛ بنازم به تهران! ✍ علی‌رضا آزاد 🔻در روز قدس ۲۲ اسفند ۱۴۰۴ مردم تهران تصویری از مقاومت به نمایش گذاشتند که در تاریخ ماندگار خواهد شد و معادلات سیاسی را تغییر خواهد داد. جهان برای نخستین‌بار مردمی را دید که زیر بمباران، بدون ترس به راهپیمایی‌شان ادامه دادند. ادامه مطلب... 👇 @AzadName