قصه خیمه حضرت رحیمه س آخر ماه رمضان بود. نیمه‌شب به مشهد رسیده بودیم و برای نماز صبح، خودمان را به حرم رسانده بودیم. دلم بی‌قرار بود، بی‌قرارِ بی‌ قرار... از ابتدای ماه رمضان، هر روز با جمعی از خانم‌های آذربایجانی در فضای مجازی محفل قرآن داشتیم و محور تمام بحث‌هایمان ولایت بود. دل‌هایمان به هم گره خورده بود، فراتر از مرز و زبان. اما حالا خبر آورده بودند که چند نفر از همان خانم‌ها را، فقط به جرم پاره کردن پرچم اسرائیل در روز قدس، بازداشت کرده‌اند. خبر مثل سنگی افتاد وسط دلم. کاری از دستم برنمی‌آمد، جز دعا. و این برای من کافی نبود… حس می‌کردم باید کاری بکنم، هرچند کوچک. مداحی شروع شد. آقای محمود کریمی روضه را آغاز کردند… https://eitaa.com/AzadRehime

این جمعیت و شورِ روضه حالم را دگرگون‌تر کرد. حتی با خودم گفتم میان این جمعیت بروم و به آقای محمود کریمی بگویم صدای شیعیان مظلوم باشند؛ شاید بگویند و مردم دعا کنند و شاید فرجی حاصل شود… اما نه، نشد. نمی‌شد. صبح که شد، بعدازظهر جلسه‌ای تبیینی گذاشتم تا شاید صدای مظلومیت این خانم‌ها را به دیگران برسانم. باز هم خودمان بودیم و خودمان شنیدیم و خودمان گریه کردیم؛ و باز هم کاری از پیش نرفت. ماه‌ها پیش، گروهی تشکیل داده بودم و به خانم‌ها بحث رسانه و تولید محتوا را آموزش می‌دادیم. حالا انگار وقتش رسیده بود؛ انگار این موضوع، بهانه و انگیزه شروع جدی کار ما شد. فهمیدیم که باید خیلی زودتر از این‌ها شروع می‌کردیم. چون ما تریبون آزادی برای خانم‌های شیعه آذربایجان نداشتیم؛ جایی که خودِ خانم‌ها، صدای خانم‌ها باشند. چنین چیزی وجود نداشت و ما به یک تریبون رسانه‌ای نیاز داشتیم. و این‌گونه بود که امام رضا (ع) باز هم با آن غربتِ آشنا به داد ما رسید، دستمان را گرفت، و «آزاد رحیمه» از صفر شروع کرد به کار رسانه‌ای و تیمی. https://eitaa.com/AzadRehime

طی این چند سالی که شروع به کار کردیم، چالش‌های زیادی داشتیم؛ تجربه‌های فراوان، تلخی‌ها و شیرینی‌هایی که کنار هم چشیدیم. اما هر روز، خانم‌ها محکم‌تر از قبل شدند. یک کانال ساده، کم‌کم جان گرفت و تبدیل شد به چندین کانال متفاوت؛ با موضوعات و مخاطبان مختلف، از سیاست تا کودک… https://eitaa.com/AzadRehime

و اما خیمه‌ی ما… باز هم سال دیگر ، روز دیگر مشهد بودم. رفتم مغازه حرم و هرچه در حسابم داشتم کتاب خریدم. دست‌هایم پر از کتاب بود و اما حساب بانکی خالی، ایستادم روبه‌روی گنبد امام. هم خوشحال بودم و هم ناراضی؛ با خودم می‌گفتم: آخه هنوز این‌همه کتاب نخوانده دارم، اصلاً این‌ها را نباید می خریدم،ولی کتاب که می بینم از خود بی خود میشوم و می بینم که دیگه خریدم.. این چه کاریه که من می‌کنم آخه، یا امام رضا ع… شما که همیشه شفای قلبِ مریض من بودی، حالا هم شفام بده؛ از دستِ خودم شاکی بودم… https://eitaa.com/AzadRehime

چندی نگذشت که یکی از دوستان تماس گرفت و گفت آمنه، من در کار کتاب هستم؛ اگر بخواهی می‌توانی وارد این حوزه شوی. گفتم چرا که نه. در میان دانشجویان و طلاب، افراد زیادی هستند که دوست دارند کتاب بخرند، اما معمولاً فقط به تهیه کتاب‌های درسی اکتفا می‌کنند. و مدتی نگذشت که صد ها کتاب نو و عالی به دستم رسید جوری که کل خونمون شد کتاب،کتاب های شهدایی،کتاب های حضرت آقا،تفسیر و اخلاق و غیر https://eitaa.com/AzadRehime

این هم اتاقی که دیوارهاش از کتاب های شهدا پوشیده شده که قراره برسن به دست اهلشون همه این کتاب ها از طرف شهدا به دستم رسیده تا به دست اهلشون برسونم @aminavak313

کتابهایی که می بینید هدیه شهداست.. و کتابهایی که یکی یکی در زندگی مردم معجزه میکنند.. این کتابها خاصیت معجزه آسایی دارند که زندگی انسانها را تغییر می دهد فقط با یک صفحه هم که شده کارش می کند انسان تا زمانی که فکر می کند،می اندیشد وجود دارد رسانه روز به روز قدرت انتخاب را از مردم می گیرد. با رنگارنگی و سرعتی که دارد به انسان فرصت توقف و تفکر نمی دهد. به همین دلیل است که حکمرانی فقط با دولت نیست، حاکمیت عصر مدرن ما در دست شبکه های اجتماعی است. مغزها در حال روباتیک شدن هستند و گواه این واقعیت این است که آنچه بلاگر ها می گویند، انجام می دهند، اخبار و هشتگ های پرطرفدار توسط اکثریت بدون سوال پذیرفته شده و تکرار می شوند. اما کتاب حیات بخش است، زیرا شما را به تفکر وا می دارد. بایست و فکر کن.. آیا شما انتخاب می کنید؟ یا کسانی هستند که برای شما انتخاب می کنند ،سلب شدن اختیار یعنی همین! @aminavak313

و حالا این کتاب ها از طرف به اسم شهدای شوشتر به دستم می رسیدن و کتاب ها دقیقا از مشهد برای من ارسال میشد

خیلی مساجد خیلی شهرستان و روستا و دانشگاه و دوستان و حتی روسیه و گرجستان و داغستان و آذربایجان و خیلی جا ها کتاب ها رفتند و رسیدند و ولی تموم نشدن ،همچنان خونه ما پر بود از کتاب ها

گفتم این‌کتاب ها را نیمه شعبان به زائران امام زمان ع هدیه(وقف در گردش) بدهیم،چی بهتر از این.. نیمه‌شعبان سال گذشته برای برپایی موکب ثبت‌نام کردم و تمام مراحل و کارهایش انجام شد. روز موعود که رسید، وسایل را آماده کردیم و بردیم؛ اما وارد جزئیات نمی‌شوم، زیر قولشان زدند. من هم مستقیم پیش مسئول اصلی رفتم و شکایتم را خدمت امام زمان(عج) گفتم. چند ساعتی نگذشته بود که یکی از دوستان تماس گرفتند و گفتند فلان موکب می‌تواند به شما جا بدهد، هماهنگ کنید. هماهنگی انجام شد و به موکب شهدا رفتیم؛ و باز هم دیدیم که مسیرمان با شهدا گره خورد و برایمان روشن شد. https://eitaa.com/AzadRehime

بیش از هزار کتاب پخش شد بین زائران و اما خونه ما بازم پر بود با کتاب ها😊😍

باز با روش قبلی کتاب ها پخش شد ولی انگار شهدا یک‌مسیر دیگری رو برامون در نظر گرفته بودن و این شد که ما چند ماه پیش به مسیر مردمی طریق المهدی پیوستیم و هر سه شنبه بیش از صد کتاب هدیه به شرط وقف در گردش به زائران آقا امام زمان دادیم https://eitaa.com/AzadRehime