🔻تجربۀ تلخ تغافل‌ها؛ در نسبت میان دیپلماسی و خیابان آزاده محمودیان ۱. شواهد نشان می‌دهد میان دیپلماسی و خیابان، شکاف ارتباطی عمیق و خسارت‌زایی وجود دارد. این شکاف در هفته‌های اخیر به اندازه‌ای غلیظ و شدید گردیده که‌امکان شکل‌گیری یک فهم دو سویه، در عمل از دست رفته است. این درحالی است که با وجود مواجهۀ میدان نظامی با حجم وسیعی از اطلاعات طبقه‌بندی‌شده، از همان روزهای آغازین جنگ رمضان ارتباط کامل و فهمی متقابل میان میدان و خیابان شکل گرفت؛ فهمی که تعامل مؤثر و هم‌افزایی و‌ هم‌دلی میان این دو رکن بنیادین جنگ را در پی داشت و در عمل دست دشمن را در تفرقه‌افکنی در این حوزه به‌طور قاطع قطع نمود. ۲. اما چنین ارتباطی هرگز در میان ضلع سوم جنگ یعنی دستگاه سیاسی و دیپلماسی، با خیابان شکل نگرفته است. آنچه امروز در این کژ-ارتباط شاهدیم، یک وضعیت مرضیِ فزاینده و خطرناک است که آبستن آسیب‌های جدی برای کشور است؛ از جمله، فراهم شدن زمینۀ فتنه‌انگیزی دشمن بر بستر این فلجی ارتباطی. برای فهم هرچه بیشتر این وضعیت بیمارگونه می‌توان به یک واقعۀ رسانه‌ای اشاره داشت. به‌تازگی، خبرگزاری الجزیره شروط عجیبی را به عنوان پیشنهادهای طرف ایرانی برای امریکا ذکر کرد، مواردی که بی‌تردید حساسیت شدید، سرخوردگی و خشم مردم حاضر در خیابان و بیش از سی‌میلیون جانفدا را در پی می‌داشت. اگرچه یک خبرگزاری داخلی ادعای الجزیره را تکذیب کرده اما چیزی از ابهام ماجرا کاسته نشده است. بی‌تردید، زمینۀ چنین سوءاستفاده‌ای بر نابسامانیِ اطلاع‌رسانی دستگاه دیپلماسی برای مردم خیابان است. ۳. نگاه ارباب‌رعیتی و از بالا و به‌دور از اعتماد دستگاه دیپلماسی به مردم، موجب شده در هفته‌های اخیر مردم خیابان، اخبار مربوط به مذاکره و شروط دو طرف و سایر موارد را در رسانه‌های غیر ایرانی و حتی متعلّق به دشمن جستجو کنند. این یک فاجعه در مسیر تعامل دو رکن اصلی جنگ، یعنی خیابان و دیپلماسی، مردم و دستگاه سیاسی است. از بین رفتن اعتماد عمومی و ایجاد شکاف اطلاعاتی و تزلزل روانی از کمترین آسیب‌های روند چنین ارتباطی در شرایط جنگ یا تنش است. در این شرایط جامعه به دنبال تثبیت‌کننده‌هاست. افکار عمومی وقتی از طریق رسانه‌های داخلی بی‌خبر می‌مانند، یک خلأ اطلاعاتی ایجاد می‌شود. این خلأ بلافاصله توسط شایعات، تحلیل‌های تخمینی و پروپاگاندای دشمن پر می‌شود و این امر اضطراب و ترس و ناامیدی و خشم را در میان توده مردم به همراه دارد. ۴. اما چرا این شکاف ارتباطی رخ داده است؟ اینکه خیابان، یعنی افکار عمومی به دیپلماسی یعنی دستگاه سیاسی، اعتماد نداشته باشد، امری برخاسته از ارتقای ادراک مردم و به‌کار بستن تجربه‌هاست. مردم خیابان از اشتباهات و تغافل‌های دستگاه دیپلماسی خاطرات تلخی در حافظۀ تاریخی خود دارند؛ هم سفره مردم از مذاکرۀ برجام سوخته، هم جان‌ هزاران ایرانی از اصرار بر مذاکره در پیش و پس از جنگ دوازده‌روزه به یغما رفته است. با کشتار کودکان و مردم عادی توسط آمریکا، گردوغبارها فرونشسته و مردم از رؤیای باز شدن گره‌های اقتصادی بوسیله تعامل با آمریکا، به ضرورت دور شدن حداکثری از او علم یقینی یافته‌اند. دیگر امکان رؤیافروشی از آمریکا برای ملت ایران وجود ندارد؛ صورت و سیرت او چنان یکی شده که هیچ بزکی بر چهره او، امکان تکرار بازیگری‌های شب انتخاباتی را مهیا نخواهد کرد. مردم در بی‌اعتمادی به دستگاه دیپلماسی ذی‌حق هستند. ۵. اما اینکه دستگاه دیپلماسی مردم را محرم و امین نمی‌داند و آشکارا پنهان‌کاری می‌کند محل پرسش و تأمل است. آن‌هم در عصری که تکثّر رسانه‌ها و تعدّد انسان‌رسانه‌ها امکان پنهان ماندن وقایع را از بین برده است. اینکه مسئول دستگاه دیپلماسی بگوید سفر به فلان کشور از جملۀ سفرهای دوره‌ای و‌ معمول است، با فراگیر شدن خبر ارائۀ بسته پیشنهادی ایران به آمریکا در این سفرها، روح خیابان را می‌خراشد و زخمی عمیق بر اعتماد مردم می‌زند. پس بسیار بعید است که دیپلماسی از عوارض چنین پنهان‌کاری‌هایی ناآگاه باشد. خوانش بین سطور تجربه‌های پیشین نشان می‌دهد، این شیوه پیشتر برای تفکر سیاسی باورمند به مذاکره به‌کار آمده است. در ماجرای برجام، علی‌رغم ادعای گروه مذاکره‌کننده بر تمکین کامل از منویات رهبر انقلاب، شروط نه‌گانۀ ایشان رعایت نشد. یعنی اولاً، توافق با آمریکا انجام شد؛ ثانیاً، این توافق بدون رعایت شروط رهبری بود؛ ثالثاً، مذاکره‌کنندگان تا لحظه رو شدن واقعیت بر رعایت شروط اصرار داشتند؛ رابعاً، نه دستگاه‌های نظارتی و نه رسانه‌ها، بلکه خود رهبری عدم رعایت شروط را علنی کردند. پس دستگاه دیپلماسی باورمند به مذاکره، از این پنهان‌کاری‌ها پیش از این طرفی بسته است. همین واقعیت هست که مردم را نسبت به آنان تا این حد ناامید و بی‌اعتماد ساخته است. @AzadeMahmoudian

طبیعی است که خیابان به دیپلماسی بی‌اعتماد است؛ چون کارنامۀ رفوزۀ مذاکرات دیپلماسی، برجام و جنگ دوازده‌روزه و جنگ رمضان است؛ اما اینکه دیپلماسی نسبت به مردم خیابان پنهان‌کار است، یادآور تجربۀ تلخ برجام است که شعار «اذن رهبری» را داد، اما بدون رعایت شروط نه‌گانۀ رهبری، نتیجه را به ملت تحمیل کرد. https://eitaa.com/AzadeMahmoudian/567

. 🖇اینکه دستگاه دیپلماسی مردم را محرم و امین نمی‌داند و آشکارا پنهان‌کاری می‌کند محل پرسش و تأمل است. آن‌هم در عصری که تکثّر رسانه‌ها و تعدّد انسان‌رسانه‌ها امکان پنهان ماندن وقایع را از بین برده است. اینکه مسئول دستگاه دیپلماسی بگوید سفر به فلان کشور از جملۀ سفرهای دوره‌ای و‌ معمول است، با فراگیر شدن خبر ارائۀ بسته پیشنهادی ایران به آمریکا در این سفرها، روح خیابان را می‌خراشد و زخمی عمیق بر اعتماد مردم می‌زند. پس بسیار بعید است که دیپلماسی از عوارض چنین پنهان‌کاری‌هایی ناآگاه باشد. خوانش بین سطور تجربه‌های پیشین نشان می‌دهد، این شیوه پیشتر برای تفکر سیاسی باورمند به مذاکره به‌کار آمده است. در ماجرای برجام، علی‌رغم ادعای گروه مذاکره‌کننده بر تمکین کامل از منویات رهبر انقلاب، شروط نه‌گانۀ ایشان رعایت نشد. یعنی اولاً، توافق با آمریکا انجام شد؛ ثانیاً، این توافق بدون رعایت شروط رهبری بود؛ ثالثاً، مذاکره‌کنندگان تا لحظه رو شدن واقعیت بر رعایت شروط اصرار داشتند؛ رابعاً، نه دستگاه‌های نظارتی و نه رسانه‌ها، بلکه خود رهبری عدم رعایت شروط را علنی کردند. پس دستگاه دیپلماسی باورمند به مذاکره، از این پنهان‌کاری‌ها پیش از این طرفی بسته است. همین واقعیت هست که مردم را نسبت به آنان تا این حد ناامید و بی‌اعتماد ساخته است. @AzadeMahmoudian

🔺نشست هم‌اندیشی «بعثت ملت ایران و آینده فرهنگ: سناریو‌های نوین قدرت‌آفرینی فرهنگی در جنگ تحمیلی سوم»برگزار می‌شود 🔹 پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی، یکشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵، نشست هم‌اندیشی «بعثت ملت ایران و آینده فرهنگ» را با هدف بررسی ابعاد معرفتی، فرهنگی و رسانه‌ای قدرت‌آفرینی در «جنگ تحمیلی سوم» برگزار می‌کند. 🔹 سخنرانان: دکتر ابراهیم فیاض (استاد رسانه و مردم‌شناسی دانشگاه تهران) استاد مسعود فراستی (نویسنده و منتقد سینما) دکتر حبیب رحیم‌پور (پژوهشگر فلسفه و اندیشه سیاسی) دکتر محمدمهدی رحمتی (پژوهشگر رسانه و مدیرعامل گروه رسانه‌ای مهر) دکتر جعفر حسن‌خانی (نویسنده و سیاست‌پژوه) دکتر آزاده محمودیان (پژوهشگر رسانه) 🔹 زمان: فردا (یکشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵) - ساعت ۱۳:۳۰؛ 🔹سایر جزئیات این نشست علمی را در ادامه بخوانید: https://irseri.ac.ir/s/149 🏢 پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی 📲 @irseri_ir 💻 آدرس تارنمای اینترنتی 🌐 www.irseri.ac.ir

بعثت ملت ایران و آینده فرهنگ: سناریو‌های نوین قدرت‌آفرینی فرهنگی در جنگ تحمیلی سوم(۳) ✍ دکتر آزاده محمودیان 🔹 برخلاف خوانش‌های روشنفکری سکولار که از «فروپاشی سرمایه اجتماعی» و شکاف غیرقابل ترمیم میان مردم و حاکمیت سخن می‌گفتند، آنچه در خیابان رخ داد، فروپاشی خود این روایت‌ها بود. مردم با وجود عقبه‌های ذهنیِ پیچیده، به عنوان یک سرمایه اجتماعیِ قدرتمند، پای نظام ایستادند. جامعه دیگر «سیاهی لشکر»ِ منفعل نیست، بلکه با فاعلیت گفتمانی و موضع مستقل، هم انسجام می‌آفریند و هم عقل سرخ و انقلابی را بر عقل ابزاری مسلط می‌کند. 🔹رهبر شهید از «مبعوث شدن مردم» در برابر حادثه سخن گفتند. این همان سازوکار گذار از چالش است: مردمی که نه خواص و احزاب، توسط تقدیر قدسی و امداد الهی، خود را فاعل تاریخی می‌یابند. این رویداد، صورت‌بندی تازه‌ای از نظریه مردم‌سالاری دینی ارائه می‌دهد: مردم در شرایط عادی از طریق انتخابات قدرت تولید می‌کنند و در شرایط بحرانی، از طریق حضور در خیابان و بازتولید قدرتِ خویش، از نظام عبور می‌دهند. 🏢 پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی 📲 @irseri_ir 💻 آدرس تارنمای اینترنتی 🌐 www.irseri.ac.ir

🎙صوت این ارائه در نشست «بعثت ملت ایران و آینده فرهنگ» در کانال بله: https://ble.ir/AzadeMahmoudian/1298775525281831841/1778750657216

📌امروز هم، از طریق تروث‌سوشیال فهمیدیم که پیشنهاد ایران به مذاق آمریکا خوش نیامده، و از طریق وال‌استریت‌ژورنال فهمیدیم ایران روی حفظ چه مؤلفه‌هایی حساسیت داشته و کدام‌ها را قابل گفتگو می‌دانسته! حتی نمی‌دانیم این رسانه‌ها اخبار را چقدر صادقانه و با کدام هدف منتقل کرده‌اند! در سکوت و بی‌اعتمادی دستگاه دیپلماسی به مردم، دست رسانه‌های آمریکایی برای شکل‌دهی و حتی جهت‌دهی به افکار جامعۀ ما همینقدر گشوده است! @AzadeMahmoudian

به یاد استاد... از اول ابتدایی تا پایان دکتری، از کسی به اندازۀ او نیاموخته‌ام.‌ او، به‌حقیقت استاد است. جنس آموخته‌هایم به قبل از شنیدن صدای او و بعد از آن تقسیم می‌شود. سال‌ها، مداوم با صدای ملکوتی‌اش مأنوس بودم. اتصال انسان به عالم غیب و امکان رَستن از قیود عالم ماده را اول‌بار از زبان او شنیدم؛ و با تبیین او، این حقیقت را به اندازۀ فهم خود، فهمیدم. از او فهمیدم که دانایی و دارایی دو چیزند؛ و تمام هویت من در صیرورت از دانایی به دارایی است. او به حقیقت، جان به لب آورده؛ چه دشواری‌ها به جان خود هموار کرده؛ از حضور هشت‌ساله‌اش در جبهه‌های دفاع مقدّس، تا همدلی و هم‌نشینی با مدافعان حرم در سوریه و عراق و لبنان؛ از دلدادگی‌اش به شهدا، تا شاگردیِ شهدا پای مکتب‌خانۀ حکمتش. از سختی در راه معشوق نهراسیده، عالمِ بی‌عمل نبوده، در گوش‌به‌فرمانیِ استاد بی‌تکرارش استخوان خرد کرده و تاج «مربّی نفوس» را از دستان او بر سر نهاده. اکنون به هر دلیل که این فراق واقع شده، هر روز در دلم تکرار می‌کنم که فهم عُرفا و کردارشان، کار اهل ظاهر نیست؛ جان آنان و حساب آنان از جان و حساب دیگران سَواست. در این ماه‌های غیبتش که دنیای ما منغمر شده، از خود می‌پرسم این خلوتِ خودخواستۀ استاد برای به دوش گرفتن کدامین بار تحمل‌ناپذیر هستی بوده... #روز_استاد @AzadeMahmoudian

🔺 تجلّی مردم‌سالاری دینی در پهنه خیابان؛ قدرت‌آفرینیِ ملّت مبعوث ✍ دکتر آزاده محمودیان، پژوهشگر ارتباطات 🔹 به گزارش پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی، دکتر آزاده محمودیان، پژوهشگر ارتباطات، در این یادداشت نوشت که اجتماعات شبانه مردم در خیابانها، تجلی مردم‌سالاری دینی و نشانه قدرت‌آفرینی ملت است. به گفته وی، خیابان در این شرایط به زبان جامعه تبدیل شده و مردم مستقیماً خودشان را روایت می‌کنند، نه از طریق واسطه‌ها. 🔹 دکتر محمودیان در این نوشتار تأکید کرده که این حضور خیابانی نشان‌دهنده زنده بودن جامعه، احساس مسئولیت، انسجام و عقل انقلابی مردم است و برخلاف تحلیل‌های روشنفکری سکولار، نظام جمهوری اسلامی از سرمایه اجتماعی عظیمی برخوردار است. 🔹 مشروح این یادداشت به قلم دکتر آزاده محمودیان پژوهشگر ارتباطات را در ادامه بخوانید: https://irseri.ac.ir/s/157 🏢 پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی 📲 @irseri_ir 💻 آدرس تارنمای اینترنتی 🌐 www.irseri.ac.ir

🔺 شماره یازدهم گزاره برگ "نگاه" منتشر شد گزاره برگ نگاه را در اینجا هم بخوانید: https://irseri.ac.ir/s/162 🏢 پژوهشگاه علوم و معارف انقلاب اسلامی 📲 @irseri_ir 💻 آدرس تارنمای اینترنتی 🌐 www.irseri.ac.ir

خرده‌روایت‌های جنگی- ۲۰ چگونه خیابان خط مقدم شد؟ ▫️ از همان آغازین روز جنگ که میدان نظامی آماده به کار شد و صدای موشک‌های ایرانی به گوش جهان رسید، مردم ایران، خیابان‌ها را به «میدان دوم جنگ» تبدیل کردند. غم آنچنان وجود ایرانیان را فرا گرفته بود و سینه‌ها چنان به تنگ آمده بود که گریزی نداشت جز فرار از چهار دیواری‌های خانه، و پناه بردن به خیابانِ بدون سقف و دیوار، تا از حس خفگی این بغض گلوگیر بکاهد. ▫️در برابر دشمن سفاک آمریکایی‌صهیونی، ایران در دو جبهه وارد جنگ شد؛ جنگ در میدان و جنگ نمادین در خیابان. «مردم به‌مثابه رزمندگان»، سراسر خیابان‌ها و میادین را پر کردند و اینگونه بود که معنای «جنگ در سپهر شهر» تولید شد و جنگ، شهری شد. ▫️مردم در خیابان به‌مثابه سرداران میدان نبرد نظامی بودند. این سینه‌های غم آلود دیگر در خانه قرار و آرامش نداشت و از میدان خیابان، آشیانه‌ای برای کاهش آلام خود در فقدان رهبر شهید پیدا کرده بود. اینگونه «بعثت اجتماعی» در وضعیت جنگی شکل گرفت. مردمِ آمادۀ نبرد، خیابان را چون «مکمل میدان» می‌دیدند، آن را ترک نمی‌کردند. جنگ از میدان نبرد نظامی به خیابان‌ها «امتداد» یافته بود. ▫️این حضورهای شبانه نوعی «بازتولید مقاومت اجتماعی» شده و در این اجتماعات شبانه مقاومت، تعیّن یافته است. باور به جنگ تمدّنی، مقاومت مردمی را تشدید و به عرصۀ ظهور گذاشته است‌. جنگ تمدّنی نیازمند مقاومت مردمی در چشم‌ها و قلب‌هاست؛ و خیابان امروز، به جغرافیای جنگ تمدّنی مبدّل شده است. ▫️چشم‌های ایرانیان امروز بر تجربه‌های دو دهۀ اخیر باز شده و تازه مفهوم «عبرت» را از کلام رهبر شهید دریافته است، و همین ادراک موجب شده حضور در میدانِ خیابان را تکلیف الهی ببینند و شجاعانه و به دور از هراس، پشتیبان میدان تا تحقّق انتقام رهبر شهید و زوال تهدید دشمن باشند. #خیابان @AzadeMahmoudian

۱. در مسئله حجاب، رهبر شهید تفکیک روشنی میان کم‌حجاب و‌ کشف‌حجاب داشتند؛ درباره اولی قائل به تسامح و دربارۀ دومی قائل به تنبّه بودند. تمام افرادی که با توجیه حفظ انسجام، کشف حجاب را نادیده می‌گیرند، در کلام خود این دو گروه را یکی معرفی می‌کنند؛ چون راه گریز از نص شریعت و رأی رهبر شهید است. ۲. حضور کشف‌حجابی‌ها در تجمعات مؤمنانۀ شبانه، یک معنای بدیهی دارد: نهادهای قدرت در تشخیص خود در اینکه «جامعه ظرفیت اجرای قانون حجاب را نداشته» دچار رعب و اشتباه شده بودند. ۳. حضور این افراد، یعنی اگر مسئولین تکلیف خود را در هدایت اجتماعی و تبیین‌گری از طریق اجرای قانون و کار فرهنگی، انجام می‌دادند، جان‌های زیادی آمادۀ پذیرش بودند و جامعه از پسِ این حجم از ولنگاری، دچار ناامنی اجتماعی و سیاسی نمی‌شد. ۴. مسئولین با زیرپا گذاشتن وظیفۀ قانونی و تکلیف الهی خود، موجب شدند تا ایجاد این فهم در جامعۀ ایرانی، هزینه‌ای به قیمت خون رهبر شهید و هزاران ایرانی داشته باشد؛ هزینه‌ای که شورای‌عالی انقلاب فرهنگی با فقدان کار فرهنگی و دولت با سرپیچی از اجرای قانون و مجلس با عدم ابلاغ، بر دوش ملت و کشور و اسلام گذاشتند. ۵. اکنون نیز امت انقلابی اگرچه حمایت از نظام اسلامی و کشور را قدر می‌نهد و به همه حامیان این نظام الهی احترام می‌گذارد، اما حرمت دین الهی را حفظ کرده و فرصت تجمعات شبانه را برای تبیین مسئله حجاب غنیمت می‌شمارد؛ به‌ویژه، تبیین ضرورت آن در شرایطی که طبق شواهد و اسناد، آمار کشف‌حجاب‌، از جمله عوامل اشتباه محاسباتی دشمن در حمله به وطن بوده است. @AzadeMahmoudian