📌چرا و چطور کودتای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه سالِ پیش رقم‌ خورد؟! نفوذی‌ها چگونه تا درونی‌ترین لایه‌های امنیتی راه یافته بودند؟ این پرسش پرتکرارِ اذهان عمومیِ ایرانیان است. «لباس شخصی» قصۀ همین امروز است. فیلمی که با توقیف هفت‌ساله، اکنون اکران شده و به قصۀ پرپیچ‌وخم نفوذ حزب توده در ساختار قدرت نظام جمهوری اسلامی پرداخته است. این فیلم که از نظر قالب و سناریو و به‌ویژه تعلیق داستانی، حرف‌هایی جدی‌ دارد، در لایه‌های پنهان خود پاسخ‌هایی برای این دست پرسش‌های‌ امروز دارد. آن‌روز حزب توده چنین نفوذی داشت، و در دهه‌های اخیر و امروز لیبرال‌ها تا سطوح بالای قدرت سیاسی و محافل تصمیم‌سازی و علمی و آکادمیک نفوذ کرده‌اند و چون موریانه در حال خالی کردن ستون‌های اصلی قدرت ایران اسلامی هستند. یک نکتۀ قابل تأمل در لباس شخصی این که هنرمندانه و دردمندانه این حقیقت را به تصویر می‌کشد که نبوغ‌های فردی، از دل بی‌مهری‌ها، پس‌زده‌شدن‌ها، انگ خوردن‌ها، بی‌اعتمادی‌ها و... چگونه با سماجت و شجاعت و یقین قلبی به الله، همواره گره‌گشای کورترین گره‌های این نظام مقدس شده‌اند. @AzadeMahmoudian

بدون شرح! ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ #دهن‌لقی @AzadeMahmoudian

🚩 امروز که زیارت اربعین را زمزمه کردیم، برای نخستین‌بار فرازهایی از آن آتش به جان‌مان زد! از این پس، این فرازها، ما را خونین‌دلِ جانان دیگری هم می‌کند. اولین اربعینِ بی او، چه غریب گذشت... ...الْمَظْلُومِ الشَّهِیدِ، أَسِیرِ الْکُرُباتِ، قَتِیلِ الْعَبَرَاتِ ... اللّٰهُمَّ إِنِّی أَشْهَدُ أَنَّهُ الْفَائِزُ بِکَرَامَتِکَ، أَکْرَمْتَهُ بِالشَّهَادَةِ، وَحَبَوْتَهُ بِالسَّعَادَةِ،... وَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِیکَ لِیَسْتَنْقِذَ عِبَادَکَ مِنَ الْجَهَالَةِ، وَ حَیْرَةِ الضَّلالَةِ، فَجاهَدَهُمْ فِیکَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتَّیٰ سُفِکَ فِی طَاعَتِکَ دَمُهُ وَ اسْتُبِیحَ حَرِیمُهُ... أَشْهَدُ أَنَّکَ... عِشْتَ سَعِیداً، وَمَضَیْتَ حَمِیداً، وَمُتَّ فَقِیداً، مَظْلُوماً شَهِیداً... وَ أَشْهَدُ أَنَّکَ وَفَیْتَ بِعَهْدِ اللّٰهِ، وَجاهَدْتَ فِی سَبِیلِهِ حَتّیٰ أَتَاکَ الْیَقِینُ... . @AzadeMahmoudian

🔻تعهد به امام و امت نقض توافق، آغاز پاسخگویی آزاده محمودیان ۱. یکی از قواعد شناخته‌شده در جنگ روایت‌ها این است که هر عقب‌نشینی در عرصه روایت، به پیشروی طرف مقابل منجر می‌شود. این قاعده فقط دربارۀ بازیگران خارجی صادق نیست؛ نیروهای همسو با روایت آمریکایی در داخل نیز از هر خلأ و سکوتی برای گسترش روایت خود بهره می‌برند. ۲. رهبر انقلاب در ۲۸ خرداد درباره تفاهم با آمریکا فرمودند: «بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیس‌جمهور محترم به‌عنوان رئیس شورایعالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا [...] به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازۀ آن را صادر نمودم.» ۳. اکنون، با توجه به اینکه ـ مشابه تجربه‌های پیشین و با وجود تذکر مکرر به سابقه بدعهدی آمریکاــ تفاهم‌نامه به اعتراف طرف آمریکایی به‌طور کامل نقض شده است، موضوع «تعهد رئیس‌جمهور» وارد مرحله‌ای تازه می‌شود. در این وضعیت، مسئله دیگر صرفاً شکست یک توافق نیست؛ بلکه بحث بر سر مسئولیت ناشی از تعهدی است که مبنای صدور مجوز رهبری قرار گرفته‌است. ۴. تعهد، رابطه‌ای دوسویه است و همواره با مسئولیت و پاسخگویی همراه است. هنگامی که یک تصمیم بر پایه تعهد یک مقام رسمی اتخاذ می‌شود، در صورت محقق نشدن موضوع آن تعهد، مطالبۀ پاسخگویی به یک حق عمومی تبدیل می‌شود. بر همین اساس، اکنون که موضوع تعهد رئیس‌جمهور محقق نشده، نهادهای مسئول و افکار عمومی، هر یک متناسب با جایگاه خود، وظیفۀ شرعی و قانونیِ پیگیری و مطالبه پاسخگویی را دارند. مجلس، به‌عنوان نهاد ناظر بر عملکرد رئیس‌جمهور، دستگاه قضایی، در چارچوب وظایف قانونی، و مردم، به‌عنوان صاحبان حق نظارت عمومی، هر یک در این فرآیند مسئولیت دارند. ۵. در چارچوب جنگ روایت‌ها، سکوت در برابر این مسئله تنها به معنای انفعال نیست، بلکه می‌تواند به تثبیت روایت رقیب بینجامد. در شرایطی که به جای پذیرش مسئولیت و پاسخگویی دربارۀ نتایج این مسیر خطا، برخی جریان‌های داخلی بار دیگر ایدۀ کاهش نقش رهبری در مسئلۀ جنگ و صلح را مطرح می‌کنند، بی‌تفاوتیِ نهادها یا جامعه، در عمل میدان را برای پیشروی همان کج‌روایت فراهم خواهد کرد. ۶. ضرورت پاسخگویی، راه‌حل اصلی ایجاد بازدارندگی از تکرار خطاست. هر اندازه نیروهای اجتماعیِ معتقد به این گفتمان از مطالبۀ پاسخگویی فاصله بگیرند، روایت خطاکاران فرصت بیشتری برای تثبیت پیدا می‌کند. نتیجه چنین وضعیتی آن است که به جای پاسخگویی دربارۀ تصمیم اشتباه و پیامدهای آن، دامنۀ روایت‌های تسلیم‌خواهانه و عادی‌سازیِ عقب‌نشینی، گسترده‌تر خواهد شد. پس، مطالبۀ پاسخگویی و یادآوری تعهدِ رئیس‌جمهور به رهبری، به‌عنوان یکی از مقدمات تحقق «کلان‌روایت خون‌خواهی و انتقام» از قاتلان رهبر شهید، در این شب‌ها باید مطالبۀ مردم مبعوث در اجتماعات مؤمنانۀ شبانه باشد‌ و بر سردست‌ها بنشیند. #پلاکارد #نبردروایت‌ها @AzadeMahmoudian

#رزم‌پلاکاردی #نبردروایتها @AzadeMahmoudian

🔻عقل ولایی در هندسۀ خیابانی خون‌خواهی؛ مطالبۀ فزایندۀ ملت مبعوث آزاده محمودیان بصیرت، مقدمۀ بعثت است. ملت مبعوث، خودآگاهی تاریخی دارد؛ آنقدر زخم خورده که کراوات یا عمامۀ سیاه، برایش نه اعتماد می‌زاید، نه بی‌اعتمادی. معیار فهم و اعتماد مردم مبعوث، قرابت به کلام و کردار امام جامعه است؛ امر ولی‌ّفقیه برای او، آغاز و انجام هر تصمیمی است‌. میزان او، ارادۀ رهبر است؛ هر کسی با هر ایده‌ای را کنار این میزان می‌گذارد، اگر تناسبی ندید، هرکه و هرچه باشد آن را به دیوارِ بطلان می‌کوبد. تردیدی در این نیست که ملت مبعوث در پی تحول بنیادین است، اما هیچ تغییری را از پس اغتشاش و ساختارشکنی و بی‌قانونی نمی‌پذیرد؛ قانون را تنها مجرای تحولات می‌شناسد؛ در راه آن، بی‌هراسِ موانع و مانع‌تراش‌ها می‌کوشد‌. ملت هوشیار مبعوث، یقین دارد که دشمن خارجی و منافق داخلی، اجتماعات مؤمنانه را عامل اصلی شکست خود می‌داند؛ و در پی آن است که به انحاء مختلف، از نفوذ منافقان گرفته تا جهل دوستان جاهل و #دهن‌لق، تومار آن را در هم بپیچد و مطالبۀ اصلی خیابان را که «قصاص و انتقام» قاتلان رهبر شهید است، به یغما ببرد. پس، راست‌قامت و بیدار و پرشور، در خیابان می‌ماند؛ و فرصت نمی‌دهد که اراده‌اش بازیچۀ ناراستی و نیرنگ شود. دوست و دشمن باید بداند که ملّت مبعوث، از مطالبۀ «خون‌خواهی»، که امر صریح رهبر انقلاب است، لحظه‌ای چشم برنمی‌دارد‌؛ و تا هنگامۀ تحقق آن خیابان را رها نخواهد کرد. چه اینکه، سرّ امنیت مردم و رهبر، در اجرایی شدن این دستور امام جامعه نهفته است. #انتقام #خیابان #دهن‌لقی #اجتماعات‌ #رزم_پلاکاردی @AzadeMahmoudian

🔻روایت سقوط یک شهر؛ غفلت یا قانون‌گریزی سازمان‌یافته در مرزهای دیجیتال آزاده محمودیان ۱. سقوط یک شهر، یعنی اختیار و ارادۀ ادارۀ مرزهای آن شهر به دست دشمن می‌افتد؛ سربازان و عمّال بیگانه، سنگربه‌سنگر پیش‌ می‌روند و از هیچ جنایتی بیم ندارند. امروز، در فضای مجازی ایران، برای انجام جنایت تبلیغ می‌شود؛ بستر فکری انجام قتل فراهم می‌گردد؛ افرادی به عنوان هدف جنایت، با نام و نشانی، معرفی می‌شوند؛ برای تصویربرداری از جنایتِ همراه با شکنجه، آموزش داده و برای ارسال فیلم، جایزه تعیین می‌شود؛ امکان گزارش تصویریِ جنایت فراهم می‌گردد؛ و در آخر، جنایتِ سفارش‌داده‌شده، انجام و گزارش و به‌طور گسترده‌ای بازنشر می‌شود. این داستان هولناک به اینجا ختم نمی‌شود. پس از دستگیری جنایتکاران، لشگر هشتگِ نه‌به‌مجازات، با حضور جمعی از عاملان فرهنگی با همراهی سلبریتی‌ها و اینفلوئنسرها و دنبال‌کنندگانی با ذهن‌های تخدیرشده، وارد صحنه می‌شود. امروز، حاکمیت و ادارۀ فضای مجازی ایران در دست سکوهای بیگانه و صاحبان اینترنت بین‌الملل (بخوانید آمریکایی) افتاده و «حاکمیت ایران بر فضای مجازی سقوط کرده است». و مهیب آنکه، حکمران هیچ اراده‌ای برای بازپس‌گیری این عرصه از چنگال دشمن ندارد. ۲. شواهد قطعی میدان، حاکی از آن است که در کودتای دی‌ماه ۱۴۰۴، دو سکوی اینستاگرام و تلگرام به‌عنوان مرکز سازماندهیِ تشکیلاتی و روانی از سوی سرویس‌های اطلاعاتی امریکایی‌صهیونی، مورد استفاده بوده‌اند. جای بسی تعجب که این واقعیت، با تبعات مخرّبِ جبران‌ناپذیر، توسط هیچ‌یک از نهادهای تصمیم‌ساز و مدیریتی در حوزه فضای مجازی مورد کمترین توجه عملی واقع نشده است. در این روند تکراری، ابتدا اذهان ایرانیان، بدون هیچ پدافندی، در برابر حملۀ رسانه‌ای و دعوت به جنایت و آشوب رها می‌شود. جان انسان‌های بی‌گناه، توسط ذهن‌های تخدیرشده تباه می‌گردد و سپس، برای مجرمان، گروه حمایت و پشتیبانی به راه می‌افتد. این اتفاق، حاصل قانون‌شکنی‌های پی‌درپی دولت و زنجیرۀ اعمال خودرأیی در حکمرانی فضای مجازی است. حلقه‌ای از این زنجیرۀ پرخسارت، سکوت پرسش‌برانگیز شورای‌عالی فضای مجازی به عنوان «متولی اصلی تمام تصمیمات در حوزه فضای مجازی» است. ۳. در ایران، مطابق با قانون، متولی حکمرانی بر فضای مجازی، شورای عالی فضای مجازی است. «حکمرانی بر محتوا»ی سکوها از مهمترین وظایف متولی این عرصه است؛ البته اگر سکو‌ داخلی باشد. برای سکوهای خارجی، دولت یا متولی امر موظف است پیش از اجازه فعالیت، سکو را مسئولیت‌پذیر و پاسخ‌گو کرده و شفافیت الگوریتم‌های آن را تضمین کند. البته این موارد برای زمانی است که این سکوها از پیش اعلام نکرده باشند که حاضر به پذیرش هیچگونه مسئولیت و پاسخگو در برابر رگولاتوری کشور ما نیستند؛ و برای زمانی است که سکوها، سابقه حضور در آشوب‌ و اغتشاش نداشته باشند.‌ حتی با این شرایط، باز هم باید مراقبت کرد تا سکو در مراحل مختلف، اصراری بر خودتنظیمی نداشته و رگولاتوری میزبان را پیوسته تمکین کند. اما هرقدر آسیب‌های فضای مجازی در ایران، غلیظ‌تر و هولناک‌تر می‌شود، شورای عالی فضای مجازی بی‌اعتبارتر و بی‌رنگ‌تر؛ از باز شدن اینترنت بین‌الملل بدون رعایت مراحل قانونی و امنیتی و بدون حتی طرح در شورا، از انفعال در برابر حملات سایبری به بانک‌ها و معطلی زندگی مردم، از رفع مسدودیت‌های زیرپوستی، از اشاعۀ بی‌واهمه و فراگیر فحشا، و سرانجام، سفارش و انجام و نمایش آزاد جنایت در تلگرام و اینستاگرام. ارادۀ شورای‌عالی فضای مجازی در چنین شرایط پرمخاطره‌ای به‌طور کامل رنگ باخته و بی‌اثر شده است. اکنون نظارت و حکمرانی در کار نیست و تنها واکنش از نوع پسینی و از سوی دستگاه قضاست و از اقدامی برای رفع این بیماری خطرناک از سوی دستگاه حکمرانی خبری نیست‌. ۴. مواضع امروز مسئولین، مرزبندی رسانه‌ای و فرهنگی را به خیالی دست‌نیافتنی مبدّل ساخته است. این وقایع از آن رو است که قانون‌گریزیِ دولتی(!) مسئولان اصلی حکمرانی بر فضای مجازی را کنار زده و تصمیم‌های امنیت‌زدا به صورت شخصی گرفته و به جامعه تحمیل می‌شود. منتقدان و متخصصان این فضا، در «گرداب وفاق» دچار خفقان شده‌اند. این خفقان، همان بستر فراهم برای کودتا و کشتار و آشوب‌های آتی است؛ که بنظر می‌رسد نزدیک و مورد امید دشمن است. لیبرال‌های ایرانی، سال‌ها سعی در القای آن داشتند که اصرار و تأکید شدید رهبر شهید بر حکمرانی فضای مجازی برای این است که دیدگاه‌های مخالف با جمهوری اسلامی عرصه‌ای برای ابراز و عمومی شدن نداشته باشند و نیز محتوای جنسی در جامعه فراگیر نشود. امروز حقیقت ماجرا از پشت پردۀ اهمال‌کاری‌های نهادهای فرهنگی و امنیتی بیرون افتاده است. مسئله بسیار فراتر بود؛ اکنون فضای مجازیِ ول و رها را جنایتکارانی که سر در بیرون مرز‌ها دارند در دست گرفته‌اند. @AzadeMahmoudian

🚨مرزهای بی‌دفاع؛ هشداری بر وضعیت بحران‌زای فضای مجازی 🔹گروهی خاص که در قدرت قرار دارند، بر نادیده‌گرفتن ضرورت حکمرانی بر فضای مجازی کشور و ولنگاری آن اصرار می‌ورزند: . نسبت به حضور فعال و سازمان‌دهندۀ سکوهای بیگانه در کودتای دی‌ماه بی‌اعتنا هستند؛ . در دل جنگ، اینترنت را با استبداد و خودرأیی و بدون طی مراحل از پیش‌تعیین‌شدۀ قانونی باز کردند؛ . در برابر حملات سایبریِ پس از این بازگشایی به بانک‌ها و معطلی زندگی مردم، سکوت کردند؛ . و اکنون بر تبدیل شدن سکوی اینستاگرام و تلگرام به میدان تبلیغ و تحریک و نمایش جنایت، چشم بسته‌اند؛ . و با پروپاگاندا و به اسم حق همگانی، در تلاشند اندک حصارهای باقی‌مانده از حکمرانی بر فضای مجازی را از سر راهشان بردارند. محمودیان ✍️ #️⃣ #صیانت_از_فرهنگ جبههٔ #انقلاب اسلامی در فضای مجازی ✊🏻 @jebheh

🔻محقّقانِ جبهۀ فکریِ انقلاب -۱ [حسن رحیم‌پورازغدی]. در عرصۀ معرفت، خطّ‌شکنی کرد و در برابر موج لیبرالیسمِ شبه‌روشنفکریِ دهۀ هفتاد، سرسختانه ایستاد و یک‌تنه، همۀ آنها را نقد کشید و منفعل کرد. هیچ‌کس در جریان و جبهۀ لیبرال‌های ایرانی وجود ندارد که بتواند از عهدۀ مواجهۀ نظری با او برآید. در لحظه‌های آغازینِ صیرورت قرار داشتم که وی را شناختم و از آن پس، مباحث او را دنبال کردم. رسالت او، گشودن یک معبر برای مؤمنانه اندیشیدن بود و کامیاب نیز شد. افق‌گشایی کرد و نسل سوّم انقلاب را امتداد هویّتی و انقلابی بخشید. البته از وی گلایه دارم که به‌طور مستقیم و مسئولانه، نیروسازی و شاگردپردازی نکرد و تنها بر گفتارهای رسانه‌ای بسنده نمود. https://eitaa.com/rahimpour [حسن عباسی]. یک راهبردپردازِ تمام‌عیار است؛ از این نظر، همتا ندارد و یکه‌تاز است. او بود که برای نخستین‌بار، مطالعات راهبردی را به‌عنوان یک چشم‌انداز نظری، در جامعۀ فکریِ انقلابی، بیان و کاربردی کرد. نسل من، وام‌دار تبیین‌های موشکافانه و منحصربه‌فرد اوست. کثیرالاضلاع است؛ اما همچنان عمق خویش را حفظ کرده است. هم علم است و هم غیرت؛ هم کلّ‌نگر است و هم باریک‌بین. نگاهِ خاص، آفریده و بدین‌جهت، نمی‌توان وی را ندید. اندوخته‌هایی در انبان معرفت دارد که استثنائی هستند. https://eitaa.com/Hasanabbasi_ir [محمدحسین رجبی‌دوانی]. تاریخ اسلام را سطربه‌سطر می‌شناسد؛ چنانکه گویا در گذشته زیسته است. دقیق فکر می‌کند و با تأمّل سخن می‌گوید. هم عاقل و فهیم است، هم اخلاقی و مهذب، هم شجاع و انقلابی. از تاریخ‌گوییِ محض و‌ بی‌اعتنا به اینجا و اکنون، پرهیز دارد و در تناسب با اقتضای زمانه و تطبیق با خلاءهای آن، نقل و تحلیل می‌کند. در چهره‌اش، نورِ عبودیّت نمایان است. https://eitaa.com/rajabidavani [شهریار زرشناس]. غرب را بلعیده است؛ هرچند غربی و غرب‌زده نیست. آنچنان در تاریخ و فلسفه و فرهنگ غربی، غور و تعمّق کرده که اسباب حیرت است. به‌واقع، متفکّر است و قدرت تحلیل و خلاقیّت دارد. از غرب، فراوان خوانده، اما هرگز اسیر استحاله و چرخش نشده است. هرچه بیشتر از غرب خوانده، فاصلۀ هویّتی و معناییِ بیشتری از آن گرفته است. یک انقلابیِ اندیشمند است که مسیر تقابل و چالش با لیبرال‌های ایرانی را در پیش گرفته است. ادبیات خاص و سبک گفتار ویژه آفریده است. یار غارِ آوینی بوده و از وی، خاطراتی دارد بسی شنیدنی. https://eitaa.com/shahriyarzarshenas [محمدحسن وکیلی]. یک عالمِ دینیِ اهل سلوک و معرفت که در عین اتکای به سنّت اصیلِ حوزوی، روزآمد و عینی است و به اکنون می‌پردازد و مواضع انقلابی دارد. ریشه‌های شخصیّتی عارفانه‌اش، معارفش را سویۀ معنوی بخشیده است. خشک و سرد نیست، بلکه از منظر معرفتِ توحیدی به مسائل می‌نگرد. این نگاه را وام‌دار علامۀ طهرانی است که نسل‌های پس از خود را به راهی نو، رهنمون ساخت. خوش‌فهم و اهل مداقه و تدبّر است. می‌تواند به مسأله، امتداد بدهد و برای آن، فروع و اضلاع نوپدید بیا فریند. https://eitaa.com/mhva_ir [محمدرضا کائینی]. تسلّطش به تاریخ معاصر، ستودنی است؛ نه فقط به رویدادها، بلکه به جزئیّات شخصیّت‌ها. تاریخ معاصر را به‌گونه‌ای خاص، دریافته و در مقام فهم و تحلیل برآمده است. گفته‌هایش، آکنده از دقایق و لطایف تاریخی است که شگفتی می‌آفریند. بی‌موضع و انتزاعی و گذشته‌زده نیست، بلکه یک انقلابیِ اصیل است که سنگرِ غنیِ تاریخ را برای مبارزه و مجاهده برگزیده است. ذهنش، حاضر و فعّال است و با تاریخ، اُنس عاشقانه یافته است. در مصاحبت با وی، بیشتر باید شنید تا متقبّل زحمتِ مطالعات تاریخیِ فراوان نگشت. https://eitaa.com/r_kaeini [آزاده محمودیان]. به نظریه‌پردازی در زمینۀ ماهیّت و مقوّماتِ عالمِ ارتباطی انقلاب، اهتمام می‌ورزد. قلمی دارد فاخر و قویم. بر آثار علامه حسن‌زاده، اشراف و احاطه دارد. متأثّر از سیّدمرتضی آوینی است. یک مؤمن انقلابی است که هویّت اصیل و خالصش، در نوشته‌هایش آشکار است. اهل تعمّق و تأمّل است و محقّقانه، قلم می‌فرساید. در پی ایجاد و خلقِ معرفت انقلابی است و به این دلیل، می‌اندیشد. در آیندۀ نزدیک، بیشتر خواهد درخشید. https://eitaa.com/AzadeMahmoudian [تینا چهارسوقی‌امین]. مبدعِ گشودنِ یک باب معرفتیِ جدید در ایران است؛ گفتمان‌پژوهی در مقام بیان و روایت. در طول سال‌های اخیر، از این دریچه به مسائل انقلاب نگریست. صورت‌گرِ روایت است و به نحوۀ گفتن می‌پردازد. از این جهت است که دستی در ساحت سیاست دارد و سیاست کنونی ما را به نقد می‌طلبد. روایت منهای بیان، تعاریفی بیش نیست. تجربۀ روشنفکری سکولار نشان داد که ادبیات گفتاری و صورت سخن ما، آنچنان که باید نیست. ما در بند معنا مانده‌ایم و از قالب و قاب، غفلت ورزیده‌ایم. https://eitaa.com/Tina_Ch_Amin مهدی جمشیدی https://eitaa.com/mahdi_jamshidi60

📌قدردان نیک‌نظری استاد جمشیدی بزرگوار هستم. ایشان الگوی کم‌نظیری است در: پیوند رویکردهای نظری و معرفتی با عینیّت‌های میدانی، تفکّر انتقادی و بینش‌مندی در ساحت انقلابی، و شجاعت. در مکتب‌خانۀ سخنان و مکتوبات ایشان، می‌توان دانشی را که در اثر غلبۀ سکولاریسم و محافظه‌کاری، در دانشگاه‌ها یافت نمی‌شود، آموخت. 🖇پ.ن: این خلاقیّتِ مؤمنانه، در یاد کردن و اهتمام به غیر از خود، می‌تواند سنگ‌بنای اخلاقیِ ارزشمندی باشد برای تکثیر جبهۀ نظری و معرفتیِ انقلاب.

🚩 در ضرورت پاسخ به روایت تهدید؛ پردۀ اول: 🔻خطرِ خاموشی در برابر روایت تهدید آزاده محمودیان امروز این تابلو را در یکی از خیابان‌های تهران دیدم؛ نجات‌اللهی، تقاطع طالقانی. از انتقام گفته؛ از قصاص قاتلان رهبر شهید. بیش از یک ماه است که از دستور صریح رهبر انقلاب دربارۀ قطعیت «انتقام و قصاص» قاتلان رهبر شهید می‌گذرد. و تا کنون رئیس‌ دولت و مجلس هیچ روایت صریح و برنامۀ راهی برای انجام این دستور ولایت اعلام نکرده‌اند؛ که هیچ، لکنت دارند از اینکه مستقیم بگویند آمرِ به این جنایت را قصاص خواهند کرد. پس از این دستور قطعی، باید سیل روایت‌های پشتیبان روانۀ میدان نبرد روایت‌ها می‌شد. راه‌ها ارائه می‌شد، نقشه‌ها پرداخته می‌شد. تا از دل این قطعیت و جزمیتِ حاکمان در یک روایت واحد، ضربه‌ای بازدارنده نواخته می‌شد بر پیکرۀ رواییِ حریف؛ و ناامید می‌ساخت او را از هماوردی در این میدان. یعنی روایت می‌توانست خاتمه بدهد بر امید دشمن به کارساز بودن هر اقدامی. غفلت راویان از این عرصه، منجر شد به اینکه حریف پا را فراتر گذاشت و شخص رهبر انقلاب را هم تهدید کرد! این از عواقب اولیۀ سکوت در جایی است که باید روایتِ فریاد را روانۀ میدان کرد. پله‌های بعدی در صورت امتداد این سکوت، روایت‌هایی است که جرأت و فرصت اقدام را برای دشمن ایجاد می‌کند. چه جانسوز است که این تابلو شاید اولین اعلام علنی از سوی یک نهاد رسمی برای قصاصِ جنایتکاران این جنایت عظیم است... . #نبردروایت @AzadeMahmoudian