لابد توهم وقتی می‌نشستی کنارِ این‌و‌آن و‌ می‌خواستی روی به کاری نشان دهی،یا وقتی حرف سمت‌سوی نسل دهه‌هشتادی‌ها را می‌گرفت،می‌دیدی که پیروجوان چوب بر زبانشان می‌گیرند و هشتادی‌هارا تا جان دارند می‌کوبند.بلاشک دیده بودی چگونه روی برمی‌تافتند و مردمک به گوشه‌ی چشم می‌رساندند که مگر نسل شما چیزی هم از زندگی می‌فهمد؟منبر را بالا می‌رفتند که «شما هشتادی‌ها خوش‌گذرونید و بی‌عار.جز میلیون میلیون پول به هوا دادن،چیز دیگه‌ای بلد نیستید.تا چشم باز کردید،اینترنت پرسرعت دیدید و فیلترینگ و وای‌فای و بلوتوث. به‌جای لِی‌لِی و قایم‌باشک،پشتِ پلی‌استیشن پی‌اس فور و فایو نشستید و غرق کلش‌اف‌کلنزهاتون بودید. به‌جای هایدی و آنه تکرار غریبانه‌ی روزهایت چگونه گذشت و جودی‌آبوت،با فیلم‌‌های آب‌دوغ‌خیاری قد کشیدید.ما با معین و حمیرا غرق خاطره‌ی عاشق و معشوقی شدیم و شما بزرگ‌شده‌ی رپ‌های پوچید.نسلِ به قول خودتون استریت‌استایل‌ها،نسلِ اکسپلورگردی.نسلِ زد. نسلِ سربه‌زیر. نه که سرتون از چشم‌و‌دل سیری پایین باشه‌ها نه.سرتون واسه این ماس‌ماسک‌هاتون پایینه. واسه موبایل و گوشی.آخه شمارو چه به کارهای جدی؟شمارو چه به مملکت گردوندن؟»لابد به هنگامِ شنیدن همه‌ی اینها،لبخند تلخی تحویلشان دادی و واکنشت به یک چیز ختم شده،«سرتکان دادن».لابد وقتی شنیدی با خودت گفتی«ببین اینجوری نگوها.یوقت دیدی شهید شدم از حرفی که زدی پشیمون شدیا..» ء شهید شدی آقامحمدحسین.شهید شدی دهه‌هشتادیِ خدا.شهید شدی مردِ هجده-نوزده ساله.شهید شدی و مهرِ تکذیب زدی،به تمامِ این حرف‌و‌حدیث‌ها و با خون نوشتی که آرمان و ارزش،تیله‌های بازی نیستند که با آمدنِ تکنولوژی از میان برداشته شوند.تو فریاد زدی که هنوز می‌شود علی‌اکبر‌ ع بود.هنوز می‌شود مرحمت‌بالازاده بود.عشقِ به این راه،سن‌و‌سال نمی‌شناسد.. «حاء.خواسته» - شهید محمد حسین عزیزی

و من عکس تو رو نشون دادم:) 💔🥺

پیامی از طرف شهید عزیزی در بین الحرمین 🥲