گفت: دوستش دارم اما میترسم، آدم‌ها همیشه از دور زیباترند، میترسم از تفاوت چیزی که در ذهن من است و چیزی که واقعی‌ست.
باور کن عزیزِ من، حتی اگر هزاران دفعه بگویی که همه‌چیز خوب است و حالت بهتر، من از چشم‌هایت احوال واقعی‌ات را می‌فهمم.
گفت: از دور که به خودت نگاه می‌کنی چه می‌بینی؟
گفتم: کسی که از بی‌چارگی صبور شد، و از دوام آوردن قوی شد.