دنیاوقتی eilha دیگه برام باز نمیشه از قبل هم بدتر شده

. 𖥔 ˖ وقتی خوابیم چه کسی می‌شویم ؟

⊱ ۲۱ گرمِ جا‌مانده از او، تمام آنچه که دارم ⊰ ⭐️ ༄.° زندگی، عشق، درد، امید… شاید همه‌ آن‌ها تنها ۲۱ گرم وزن داشته باشند، خفته در روح هر آدمی . زمانی کسی می‌میرد، همه‌حضورش را از دست می‌دهیم... جز روحش . روحی که در تپش یک خاطره، در عمق چشمانی که آخرین‌بار در آن نفس کشیده است ، زنده می‌ماند و حتی درست زمانی که گمان می‌کردی فراموشش کرده‌ای، در سکوت آبیِ شب دوباره باز می‌گردد .. نه برای ماندن، بلکه یادت بیندازد آن ۲۱ گرم، جایی میان جهان و ناپیدایی هنوز زنده‌ست ... جایی درون تو، تا زمانی که هنوز خاطراتش را لمس می‌کنی او هرگز نمی‌میرد .

🌱°˖𓍢ִ໋ درود بر آن روح‌های کوچک خسته… کسانی که نه گذشته‌ای شیرین دارند تا پناهشان دهد، و نه آینده‌ای روشن که منتظرشان باشد. روح‌هایی که بی‌صدا در کودکی آرام پیر شده‌اند، و تنها سایه‌هایی از خاطرات ناخواسته را در مسیرهای پیچیده و بی‌نام با خود می‌کشند. باشد که پس از زمستان، روزی آنها هم سبز شوند 𖡼𓋼⊹ ࣪ ˖𓃴 ₊˚ ❆ 𓋼𓍊

این یکی از مورد علاقه های من از متنای هیناست

𓆩 🕯 𓆪 گاهی روزها حال یک مترسک را دارم... ایستاده‌ام اما سقوطی بی‌صدا درونم جاری است. مترسک زندگی خودت باش تا رنج‌ها و غم‌هایت را از دور تماشا کنی مثل بیگانه‌ای که به جای قلب سیبی پوسیده درونش دارد شاید، آن وقت کمتر تکه تکه شوی. در این جالیزار مترسک‌های زیادی زندگی می‌کنند آدم‌ها از کنارشان بی‌صدا می‌گذرند بی آنکه لحظه‌ای... متوجه درد سکوت‌شان شوند 𓂀 می‌دانی چرا مترسک‌های زیادی در اینجا سبز می شود؟ شاید چون... آدم ها چیزی را که با چشم می‌بیند بی رحمانه حقیقت می‌خوانند.. اگر ایستاده باشی می‌گویند قوی هستی اگر ساکت بمانی دردی نداری اما اگر روزی چهره‌ی غم با نام دیگرش خشم آشکار شود، مترسک را آتش می‌زنند از ترسِ سوزشِ دست‌هایشان... اما بِدان مترسک در مکثی لابه‌لای غم و خشمش مدت‌ها بود بی‌صدا سوخته بود...

مامانم زیاد متنای هینا رو نخوندم براش ولی از این خیلی خوشش اومده بود