✨⚜🍃✨⚜🍃✨
✨⚜🍃✨
#تبیانا_لکل_شئ
#سوره_مبارکه_ابراهیم
ا❁﷽❁ا
✨أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهٰا ثٰابِتٌ وَ فَرْعُهٰا فِي السَّمٰاءِ* تُؤْتِي أُكُلَهٰا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهٰا وَ يَضْرِبُ اللّٰهُ الْأَمْثٰالَ لِلنّٰاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
آیا ندیدى چگونه خداوند «کلمهی طیّبه» [و گفتار پاکیزه] را به درخت پاکیزهاى تشبیه کرده که ریشهی آن [در زمین] ثابت و شاخهی آن در آسمان است؟!هرزمان میوهی خود را به اذن پروردگارش مىدهد و خداوند براى مردم مَثَلها مىزند، شاید متذکّر شوند [و پند گیرند].
(آیات ۲۴و۲۵ _ سوره مبارکه ابراهیم)
💠 عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ،قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ(عَلَيْهِ السَّلاَمُ)عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى: كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهٰا ثٰابِتٌ وَ فَرْعُهٰا فِي السَّمٰاءِ .قَالَ:فَقَالَ:«رَسُولُ اللَّهِ(صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ)أَصْلُهَا،وَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(عَلَيْهِ السَّلاَمُ)فَرْعُهَا،وَ الْأَئِمَّةُ مِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا أَغْصَانُهَا،وَ عِلْمُ الْأَئِمَّةِ ثَمَرَتُهَا،وَ شِيعَتُهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَرَقُهَا،هَلْ فِيهَا فَضْلٌ [1]؟»قَالَ:قُلْتُ:لاَ وَ اللَّهِ.قَالَ:«وَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَيُولَدُ فَتُورَقُ وَرَقَةٌ فِيهَا،وَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَيَمُوتُ فَتَسْقُطُ وَرَقَةٌ مِنْهَا».
⚜ عمروبنحریث گوید: از امام صادق (علیه السلام) دربارهی سخن خدا در قرآن: کَشَجَرةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَ فَرْعُهَا فِی السَّمَاء، پرسیدم. و ایشان فرمود: «رسول خدا (صلی الله علیه و آله) اصل و ریشهی آن درخت است، امیرمؤمنان (علیه السلام)؛ تنهی آن است و امامان از نسل علی (علیه السلام) شاخههای آن و دانش امامان (علیه السلام)، میوههای آن و شیعیان مؤمن، برگهای آن هستند. آیا در این درخت، زیادتی هست»؟ عرض کردم: «به خدا سوگند! خیر». امام (علیه السلام) فرمود: «به خدا سوگند! که هرگاه مؤمنی به دنیا بیاید، برگی از آن درخت میروید و چون بمیرد، برگی از آن میافتد».
📚البرهان ج ۳ص۲۹۵/ الکافی، ج۱، ص۴۲۸/ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۱۴۲ و فرات الکوفی، ص۲۱۹؛ «و الأیمّهًْ من ذرّیّتهما ... ثمرتها» و «المؤمنون» و «و الله قال ... إلی آخر» محذوفات/ بصایرالدرجات، ص۵۹/ العیاشی، ج۲، ص۲۲۴
✨⚜🍃✨
✨⚜🍃✨⚜🍃✨
#بقیة_الله_خیر_لکم_إن_کنتم_مؤمنین
✨️ وَاحْفَظْ فِيهِ رَسُولَكَ وَآباءَهُ أَئِمَّتَكَ وَدَعائِمَ دِينِكَ
«و [خدایا ! ] نیز به وجود مبارک او (حضرت مهدی عجل الله فرجه) پیامبرت ، و پدران ایشان یعنی امامان از جانب تو (سلام الله علیهم) که ارکان دین تو هستند، همه را حفظ فرما.»
📔 مفاتیح الجنان، دعا به جهت سلامتی امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در روز جمعه
@BahrulEilm
✨✨💎✨✨💎✨✨
#بحر_العلم
#شعبان_المعظم
ا❁﷽❁ا
✨«بَقِيَّتُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ»
(سوره مبارکه هود، آيه ۸۶)
📣ویژه برنامه کانال قرآنی بحرالعلم
💐در ایام ظهور نورانی حضرت مولانا بقیةالله الاعظم (ارواحنافداه)
✅تبیین آیاتی از حضرت قرآن در معرفی حضرت مولانا صاحب العصر و الزمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) و وصف دوران ظهور ایشان
در هشتک
👈#شرح_آیات_مهدوی
با ما همراه باشید
▫️تلگرام
🆔https://t.me/BahrulEilm
▫️ایتا
🆔https://eitaa.com/BahrulEilm
✨✨💎✨✨💎✨✨
💠✨💠✨💠
#بقیة_الله_خیر_لکم_إن_کنتم_مؤمنین
#شرح_آیات_مهدوی
ا❁﷽❁
✨وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها
(سوره مبارکه شمس، آيه ۱)
✅ قیام حضرت بقیة الله الاعظم (ارواحنا فداه)، حقیقت «ضَحْو الشمس»
حضرت قرآن در آيه اول سوره مبارکه شمس، از قیام حضرت بقیه الله الاعظم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به «ضحو الشّمس» تعبیر نموده است.
⚜️ حضرت صادق الائمه (علیه اسلام) ذیل شریفه فوق فرمودند:
«وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها» الشَّمْسُ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَ ضُحَاهَا قِيَامُ الْقَائِمِ لِأَنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ قَالَ «وَ أَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى» (سوره طه، آيه ۵۹)
مقصود از شمس، وجود مقدس امیرالمومنین علی (علیه السلام) است و منظور از ضحو (تابش) خورشید، قیام حضرت قائم (علیه السلام) است؛ چرا که خداوند عزوجل در آيه ۵۹ سوره مبارکه طه می فرماید: « و همه مردم آن هنگام که تابش خورشید بلند است، گرد هم جمع شوند»
📚 تأويل الآيات الظاهره، ص ۷۷۷ / إثبات الهداة ؛ ج۵ ص۱۹۲/ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۵ ص۶۷۲/ الزام الناصب ج۱ ص۱۰۱
✅ضحو شمس(تابندگی خورشید) زمانی است که درخشندگی و ظهور شمس و بهره مندی خلق از تابش آن،تام و تمام می گردد و لذا از قیام حضرت بقیة الله الاعظم (ارواحنا فداه) که زمان به ظهور و بروز رسیدن ولایت ولی الله الاعظم (علیه السلام) در اتم وجه بر زمین است، به «ضحو شمس» تعبیر شده است. چنانکه شریفه ۶۹ سوره مبارکه زمر «مُشرق شدن زمین» را به واسطه «ربّ زمین» یعنی وجود مقدس امام معرفی می کند و طبق کلام نورانی حضرات معصومین (علیهم السلام)، این امر با قیام حضرت قائم (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در تام ترین وجه خود به بروز و ظهور می رسد.
✨وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها وَ وُضِعَ الْكِتابُ وَ جيءَ بِالنَّبِيِّينَ وَ الشُّهَداءِ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ هُمْ لا يُظْلَمُون
(سوره مبارکه زمر، آیه ۶۹)
▫️«إِنَّ قَائِمَنَا إِذَا قَامَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّها وَ اسْتَغْنَى الْعِبَادُ عَنْ ضَوْءِ الشَّمْسِ وَ ذَهَبَتِ الظُّلْمَةُ»
هنگامی که قائم ما (علیه السلام) قیام نماید، زمین به نور ربّش روشن می شود و مردم از نور خورشید آفاقی بی نیاز شده و ظلمت از بین می رود.
📔الغيبة (للطوسي)/ كتاب الغيبة للحجة ؛ النص ؛ ص۴۶۸
📔الإرشاد ؛ ج۲ ص۳۸۱
🖋«ضُحی»، زمانی است که شمس در کاملترین صورت ضحو و تابش خود قرار دارد؛ بدین جهت است که از «ضُحی» به زمان ظهور عام آفاقی تعبیر می شود؛ چرا که وجود مقدس «امام»، مطابق فرمایشی از امیرالمومنین (علیه السلام)، همچون «شمس» ای است که بر قلوب عارفان، اشراق دارد:
⚜️الْإِمَامُ .. شَمْسٌ مُشْرِقَةٌ فِي قُلُوبِ الْعَارِفِينَ
📗بحار الأنوار ج۲۵ ص۱۷۰
✅ یکی دیگر از وجوه تسمیه دوران ظهور به «ضُحی» ، گرد هم جمع شدن خلق است. چنانکه در روایت فوق الذکر از حضرت صادق الائمه (علیه السلام) در بیان وجه تسمیه قیام حضرت بقیة الله الاعظم (ارواحنا فداه) به «ضُحی» به شریفه ۵۹ سوره مبارکه طه اشاره نمودند:
ضُحَاهَا قِيَامُ الْقَائِمِ لِأَنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ قَالَ «وَ أَنْ يُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًى» (سوره طه، آيه ۵۹)
📚 تأويل الآيات الظاهره، ص ۷۷۷ / إثبات الهداة ؛ ج۵ ص۱۹۲/ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۵ ص۶۷۲/ الزام الناصب ج۱ ص۱۰۱
🖋دوران ظهور و قیام، زمانی است که قلوب به واسطه تام و تمام شدن تابش نور معرفت امام، از حالت موت یعنی کفر خارج شده و حیّ یعنی مؤمن می شوند و لذا حول حقّ (یعنی وجود مقدس امام) جمع و متحد می گردند. با بالا رفتن عقول است که معرفت خلق به وجود مقدس امام بالا می رود.
⚜️عن أبي جعفر عليه السلام :
«أَمْواتٌ غَيْرُ أَحْياءٍ» يعني كفار غير مؤمنين
📗تفسير العياشي ؛ ج۲ ص۲۵۶
📗بحار الأنوار؛ ج۳۱ ص۶۰۷
✅ بنابراین حضرت قرآن در آیه اول سوره مبارکه شمس که به ضُحْو شمس، یعنی تابش تام و تمام خورشید، قسم یاد می نماید، در بطن معنا اشاره می نماید به زمان ظهور و قیام حضرت قائم المنتظر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) که زمان آشکار شدن حقیقت ولایت امیرالمومنین علی (علیه السلام) و برپایی و اقامه ولایت بر زمین است. آن زمان که با بالا رفتن عقول، تابش انوار معرفت امام بر قلوب، تام گردیده و قلوبی که مستعد باشند، از موت و کفر خارج شده، حیَ و مؤمن گردید، در نتیجه حول محور حقّ جمع می شوند.
💠✨💠✨💠
@BahrulEilm