علی العباس واویلا حسین تنهاست واویلا.

یا عباس نحن بحماک !

وقتی‌قرآن‌میشنوم‌یعنی : اذا وقعت الواقعه... تمام شد! آقای ما شهید شد..

روز عاشورا خیلی به امام حسین می‌گفتن بُغضاً لأبيك؛ ینی از بغض و نفرت بابات علی می‌زنیمت.. امروز زیاد به امام حسین بگیم: حُبّاً لِأبیک ، از محبت پدرت علی، امروز اومدیم برات :))

_

غروب شد خورشید نشست شمر ولی از تنت پا نشد ‌..!

مغرب همه باهم برای تسلای دل آقا اذان دادن ، جای علی اکبرت خالی عمه جان‌..

امشب یکی از خانوما بدحال شد ، همه هیئت دورش جمع شدن . یکی آب قند داد ، یکی خرما داد، یکی شکلات داد یکی شونه هاشو ماساژ میداد . یکی از خانوما گفت : از خستگیه‌ ! از صبح زود اینجاییم ، نخوابیدیم‌ . برو یه چیزی بخور و یکم بخواب .. آره ! امشب روضه خون و گریه کن و سینه زن و همه و همه خستن ؛ اما الان همه خونه هاشون استراحت میکنن ! آخ بمیریم برای عمه سادات که از همه خسته تره و تازه مصائبش‌ آغاز شده . ‌. اما دمی به رو نمییاره ! مگر لحظه ای بچه ها خستگیشو ببینن و بیتاب تر بشن .. آخه الان تنها تکیه گاهشون عمشونه ..

گفتن امشب نماز شبو نشسته خوندی بی‌بی جانم ! قبول باشه ، خدانگهدار خودتو برادرزاده هات‌ :)

حیفه چشمای قشنگ ِ‌تو‌حسین ، که نیزه خورد . .

چایِ‌روضه‌نفروشم‌به‌صد‌ها‌مرحم ¹ :) .