شبای چهاردهم ماه های سال با یاد شما و تصور وجود دوماه در کربلا میگذره :) قرص ِقمر ِام‌البنین .

امشب عباس تمام رخ در آسمان است:)

:)

اینقدر چهره قشنگت این روزا تو ذهنمه ... طبیعیه خانم تو هیئتو وقتی دوقلوهاشو ببینم که چشاشون و موهاشون و لباسشون مثل توئه ، بگم ماشاالله چقدر زهراتون نازه :)) اونم بگه خانم اسمشون زهرا نیست و فکر کنه من دیوونم . .

_

دیگه حالا به جای اون اشک های شوق و تعریف های قشنگشون از ذوق دیدنتون ، دارن براتون میخونن : آخر کشتنت . .

_

واقعا وقت تمام شد ..؟!

. .

گرچه ما تشییـعِ پیکر شما را روی این دست‌ها، دستانِ خودمان، باور نداریـم اما؛ از شما آموختیـم که سـوگ را به حماسـه بدل کنیـم و شما را به خاك که نه به آسـمان، امانت بسپاریم تا آن روزی که با منتقـمِ همهٔ خـون‌هایِ به ناحق ریخته‌شدهٔ تاریـخ، از راه برسـید!

کاش یاد بگیرم هر اتفاقی که پیش میاد قطعا خیریتی توشه ، یقینا کله خیر ..