در دوربینِ ذهنیِ من شما یک جنگنده در آسمانید.
سریع و بیقرار، همیشه رو به جلو، اما ردّی از رنگ و نور پشت سرتان جا میماند که نشان میدهد عبورتان هیچوقت ساده و بیاثر نبوده.
شاید خودتان فقط رفتن را بلد باشید، اما برای من، هر حرکتتان تصویری تازه در آسمان میسازد.
در شما چیزی از جسارت هست؛ چیزی که اجازه نمیدهد در یک نقطه بمانید یا شبیه دیگران پرواز کنید.
شما میروید، اما ردّتان میماند؛ مثل نوری که حتی بعد از عبور، هنوز روی آسمان دیده میشود.
برای:
کوگو
