اونجایی که حتّی سایه‌بون نداره، حرم کریمه؛

از گنبد و بارگاه نشون نداره، حرم کریمه؛

کی گفته که بی حرمه؟! دلُ دلبرمه؛)❤️‍🩹

-نکند فکر کنی در دلِ من یادِ تو نیست  گوش کن، نبضِ دلم زمزمه اش با تو یکیست

به وقت ِ یکم شهریور ماه ِ سال ِ یک هزار و سیصد و پنجاه و هشت؛)🤍

سهم ما دیدن ُ دل بستن ُ دل کندن شد؛)))

تو چه کردی با قلبم؟؛💔

__

ـــ

دی ماه ۱۴۰۲ دکتر امیرعبداللهیان هم به عنوان خادم پذیرفته شد. قرار شد هر زمان که به مشهد رفت، برود پشت یکی از میزها بنشیند و پاسخگوی مردم در زمینه‌ی سیاست خارجه باشد. زمستان ۱۴۰۲ دکتر مشغول قضیه فلسطین بود و فرصت نکرد برود مشهد. بهار ۱۴۰۳ هم جزو روزهای شلوغ او بود، اما دلش نمی‌آمد پوشیدن لباس خادمی اما رضا(ع) را بیشتر از این به تاخیر بیندازد. تصمیم داشت روز میلاد علی‌ابن‌موسی‌الرضا(ع) برود مشهد، لباس خادمی اش را بگیرد و کارش را شروع کند. این تصمیم دکتر بود، اما امام رضا جور دیگری دوست داشت و در شب تولدش او را برای همیشه پیش خود برد. آقای وزیر/ محمد علی جابری

این تیکه از کتاب آقای وزیر بیشتر از بقیه ی قسمت هاش منو به گریه انداخت؛ مهربانی آقا بیشتر از قبل برام روشن شد همین چند خط شد هاله ی امید داخل ناامیدی برای من؛( ولی حقیقتا زبانم قاصره🙂🤌🏻 «این تصمیم دکتر بود، اما امام رضا جور دیگری دوست داشت» [اون دلنوشته هم بمونه برای بعد]