𓐄Still with you ”

𓐄Black swan ”

زندگی مانند‌ غریبه‌ ای بود که در خیابان از کنارم عبور میکرد‌ و من برای دوباره دیدنش حتی یک لحظه‌، به عقب باز می گشتم اما او میان شلوغی گم شده بود‌. ازدحامی که از « درد » نشأت می‌گرفت‌. Akoya ”

درد عبور کرد اما رد آن، معنای‌ او را تغییر داد.

آدم‌ ها گم می‌شوند، جا می‌مانند ... گاهی در کتابخانه، مترو، خیابان‌ و کتاب‌فروشی؛ گاه نیز در دفتر‌های یادداشت‌، آلبوم‌ عکس‌های قدیمی، خاطرات، لحظاتِ سپری شده و یاد ها.

بخشی از وجود من تا همیشه بابتِ نبودنت غمگین می‌ماند.

در هزارتوی‌ حافظه‌ام، سرگردان به دنبال خاطراتی می‌گردم که همچون عکسی در حاشیه‌ی خورشید، با مرور زمان رنگ باخته و محو می‌شود‌. خاطراتی‌ که هنوز ناپدید نشده اند، بلکه تبدیل به سایه‌ هایی سیاه شدند که فقط شکل کلی‌شان قابل تشخیص است. گاهی اوقات صدا و بوی محو سایه‌ی خاطراتم، لحظه‌ای در پس هیاهوی افکارم می‌پیچد و مرا دقیقه‌ها در سکوت‌ غرق می‌کند‌. تنها خاطراتی یخ‌زده از چند عکس‌ قدیمی برایم باقی مانده است و حقیقتی‌ که قلبم‌ را می‌فشارد‌ این است که فقط همین عکس های قدیمی هستند که مانند طنابی باریک و پوسیده مرا وصل به خاطراتم نگاه داشته اند.