💠سه نفر بی آبرو عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ: ثَلَاثَةٌ لَيْسَتْ‏ لَهُمْ‏ حُرْمَةٌ: صَاحِبُ هَوًى مُبْتَدَعٍ، وَ الْإِمَامُ الْجَائِرُ، وَ الْفَاسِقُ الْمُعْلِنُ الْفِسْقِ. سه نفر هیچ حرمتی ندارند: 1. کسی به هوای خود در دین بدعت گذارد. 2. حاکم ستمگر. 3. فاسقی که آشکارا فسق و فجور می کند. 📚قرب الإسناد ؛ مؤسسة آل البیت ؛ ص176 بنابراین غیبت و بدگویی این سه گروه در غیر تقیّه جایز است. از این جا در میابیم که شعر سعدی در باب هفتم بوستان تا چه پایه سخیف و دور از روح اسلام و مناسب فرهنگ طاغوتی سلاطین جور و دشمنان شیعه است: کسی گفت حجاج خون ‌خواره‌ ای است دلش همچو سنگ سیه پاره ‌ای است نترسد همی ز آه و فریاد خلق خدایا تو بستان از او داد خلق جهاندیده‌ ای پیر دیرینه زاد جوان را یکی پند پیرانه داد کز او داد مظلوم مسکین او بخواهند وز دیگران کین او تو دست از وی و روزگارش بدار که خود زیر دستش کند روزگار نه بیداد از او بهره ‌مند آیدم نه نیز از تو غیبت پسند آیدم به دوزخ برد مدبری را گناه که پیمانه پر کرد و دیوان سیاه دگر کس به غیبت پیش می‌دود مبادا که تنها به دوزخ رود @sohof2 http://telegram.me/joinchat/CMkeQTz5AQlyH1hDCEKzbw

حدّثنا أبي ‌رحمه الله قال: حدّثني عبداللَّه بن جعفر، عن أحمد بن محمّد عن ابن أبي نجران، قال: سمعت أبا الحسن‌ «عليه السلام» يقول: «من عادي شيعتنا فقد عادانا و من والاهم فقد والانا، لأنّهم منّا، خلقوا من طينتنا من أحبّهم فهو منّا و من أبغضهم فليس منّا. شيعتنا ينظرون بنوراللَّه و يتقلّبون في رحمة اللَّه و يفوزون بكرامة اللَّه. ما من أحد من شيعتنا يمرض الاّ مرضنا لمرضه و لا اغتمّ الاّ اغتممنا لغمّه و لا يفرح الاّ فرحنا لفرحه و لا يغيب عنّا أحد من شيعتنا أين كان في شرق الأرض أو غربها. و من ترک من شيعتنا ديناً فهو علينا و من ترک منهم مالاً فهو لورثته. شيعتنا الذين يقيمون الصلاة و يؤتون الزكاة و يحجّون البيت الحرام و يصومون شهر رمضان و يوالون أهل البيت «‌عليهم السلام» و يتبرّ أون من أعدائهم اولئک أهل الايمان و التقي و أهل الورع و التقوي و من ردّ عليهم فقد ردّ علي اللَّه و من طعن عليهم فقد طعن علي اللَّه لأنّهم عباداللَّه حقّاً و أولياوه صدقاً. واللَّه انّ أحدهم ليشفع في مثل ربيعة و مضر، فيشفّعه اللَّه تعالي فيهم لكرامته علي اللَّه عزّوجلّ». امام موسی كاظم‌ «عليه السلام» فرمودند: «هر كس با شيعيان ما دشمنی كند، با ما دشمنی كرده و هر كس با آنان مهربانی كند، با ما مهربانی كرده؛ چون آنان از ما هستند و از خميره ما آفريده شده‌اند. هر كس كه آنها را دوست داشته باشد، از ما است و كسی كه دشمن آنها باشد، از ما نيست. شيعيان ما، نور خدا را می بينند و در رحمت خداوند غوطه‌ور و به سبب كرامت و احترامی كه نزد خداوند دارند، رستگار و پيروز می‌شوند. اگر يكی از شيعيان ما بيمار شود، ما هم به خاطر بيماری او، بيمار و هرگاه اندوهگين گردد، ما هم ناراحت میشويم و با خوشحالی او، ما هم خوشحال ميشويم. هيچ یک از آنان در شرق و غرب جهان از ديد ما پنهان نيستند. اگر يكی از آنان قرض دار شود، دادن قرض او بر ما لازم است و چون دارايی از او به جای بماند، برای وارثان او می‌باشد. شيعيان ما كسانی هستند كه نماز را بپا داشته و زكات مالشان را می‌دهند و حجّ به جا می آورند و روزه ماه رمضان را ميگيرند و با خاندان پيغمبر خويش مهربان و دوست هستند و از دشمنانشان بيزاری ميجويند. اين چنين افرادی، با ايمان و با تقوا هستند كه انكار آنها، انكار خداوند است و هر كس به آنها طعنه زند، به خدا طعنه زده؛ چون آنها به حقّ، بندگان خدا و به راستی، دوستان او می‌باشند. به خدا قسم! فقط يكی از آنان ميتواند كه به اندازه نفرات دو قبيله ربيعه و مضّر را شفاعت كند و خداوند هم شفاعتشان را ميپذيرد؛ به خاطر احترامی كه در نزد خداوند دارند. - صفات الشیعه، حدیث۵.

وای بر جماعت خود شیفته ولیجه پرست! مردمی که ادعا دارند نور هدایت در قلبشان منور شد و با اهل بیت علیهم السلام بیش از بیش گره خوردند‌ اما در این حال چاپلوسی کرده و بجای کلبی آستان قدس اهل بیت علیهم السلام خود را سگ الهیاری میخوانند ! در عجب که این مردک هتاک خود شیفته این پیام در کانالش قرار میدهد ! وای از این امت ! وای از این شخص ! خود شیفتگی تا چه حد ؟ که او را شعیب بن صالح مینامند و او لبخند رضایت میزند! این مردمی که امروز در پیام هایشان خود را سگ و شغال مخوانند و خاک پا بوسی میکنند و پروردگارشان الهیاری از سر محبت دست نوازشی بر سر سگان خود میکشد . وا عجبا !!! قضاوت با خودتان !!! پ.ن: شیخ حسن : این مردم که امروز خاک پایت را میبوسند به زودی تکفیرت هم میکنند تاریخ نشان داده مردم ایران زود داغ میکنند زود سرد میشوند!!! telegram.me/joinchat/CMkeQTz5AQlyH1hDCEKzbw

ذوب شدگان در حسن اللهیاری https://t.me/botshenasi/3114 https://t.me/botshenasi/3113

تصویر فوق را کانالهای ملحد و ضد اسلام به اصطلاح روشنفکر و خردگرا منتشر می کنند! اما حقیقت چیست؟ این عکس متعلق به شیخ دوست داشتنی، متخلق و خوش عقیده، شیخ عبد الامیر فاضل است که در گذر خان قم، عبا و عسل می فروشد. ایشان با این که عالم و عالم زاده است و درس بزرگانی چون آیت الله خوئی را درک کرده و در مدارس علمیه تدریس می کرده است؛ از نوجوانی در کنار طلب علم، کسب و کار را نیز آغاز کرده و اکنون نیز با وجود سن زیاد همچنان به عبادوزی و کندوداری اشتغال دارد. http://www.aparat.com/v/TsLNh

حدّثنا أبي «‌رحمه الله»، قال: حدّثنا سعد بن عبداللَّه، عن يعقوب بن يزيد عن محمّد بن أبي عمير، عن محمّد بن حمران عن أبي عبداللَّه‌ «عليه السلام» قال: «من قال «لا اله الا اللَّه» مخلصاً دخل الجنة و إخلاصه بها أن يحجبه «لا اله الا اللَّه» عمّا حرّم اللَّه تعالي.» امام صادق‌ «عليه السلام» فرمودند: هر كس «لا الهَ الاّ اللَّه» را خالصانه بگويد، وارد بهشت می‌شود و اخلاص «لا الهَ الاّ اللَّه» اين است كه او را از حرام منع كند. - صفات الشیعه، حدیث ۶.

●صحبتی پیرامون تقبیل(دست بوسی): در روایات نورانی اهل بیت علیهم السلام مواردی موجود است که دلالت بر منع بوسیدن دست دیگران و یا محدود بودن آن دارد؛ در این یادداشت بر آن هستیم تا روایات شریف وارده بر این موضوع را مورد بررسی قرار دهیم؛ ولیکن استنتاج چنین مسائلی از شؤون فقهاست و از عهده ی ما خارج است ١-عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ مُوسَى عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا يُقَبَّلُ رَأْسُ أَحَدٍ وَ لَا يَدُهُ إِلَّا يَدُ رَسُولِ اللَّهِ ص أَوْ مَنْ أُرِيدَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ. الکافی جلد٢ صفحه ١٨٥ بحار جلد٧٣ صفحه ٣٨ 👈همانطور که از ظاهر این روایت شریف مشخص است حکم به جواز تقبیل برای پیامبر و شخصی که با بوسیدن دست وی،بوسیدن دست مبارک پیامبر اراده شود داده شده؛ علامه مجلسی رضوان علیه در مرآة العقول صفحه ٧٩ می فرمایند اجماع بر این است که منظور از من ارید به رسول الله ائمه علیهم السلام می باشند(و هیچ جای شک و شبهه ای در آن نیست)و غیر آن ذوات مقدسه هم میتواند منظور سادات و علماء باشد که این مسئله اختلافی است...ألخ ٢-عَلِيٌّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ زَيْدٍ النَّرْسِيِ‏  عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَزْيَدٍ صَاحِبِ السَّابِرِيِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَتَنَاوَلْتُ يَدَهُ فَقَبَّلْتُهَا فَقَالَ أَمَا إِنَّهَا لَا تَصْلُحُ إِلَّا لِنَبِيٍّ أَوْ وَصِيِّ نَبِيٍّ. 👈با جمع بندی این روایت شریف با روایت شماره ی اول می شود میتوان چنین استنتاج کرد که این روایت مراد از من ارید به رسول الله را به ما رسانده و منظور ائمه علیهم السلام می باشد؛ولیکن با کمی تحقیق در می یابیم که:  همانطور که ملاحظه می کنید این روایت را زید نرسی از امام علیه السلام نقل کرده، زید نرسی هم صاحب یکی از اصول اربئمائة می باشد و از قضاء روزگار اصل زید نرسی هم یکی از اصولی است که به دست ما رسیده! در اصل زید نرسی صفحه٤٦ این روایت شریف چنین نقل شده: دَخَلْتُ عَلَى (أَبِي الْحَسَنِ ع)  فَتَنَاوَلْتُ يَدَهُ فَقَبَّلْتُهَا فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ لَا يَصْلُحُ إِلَّا لِنَبِيٍّ أَوْ مَنْ أُرِيدُ بِهِ النَّبِي بله!همانطور که ملاحضه می فرمائید اصل این روایت هم دلالتا بسان روایت اول نقل شده و در کتاب نفیس کافی امکان تصحیف در کتابت و یا نقل اشتباه از یکی از روات در نقل قول این روایت وجود دارد، پس در می یابیم که در روایات شریفی که تا بدین جای کار مورد بررسی قرار داده ایم تخصیصی به دست بوسی ائمه علیهم السلام و لاغیر وارد نشده؛ قابل بیان است که علامه مجلسی  علیه الرحمه ضمن مجهول دانستن این روایت چنین نتیجه گیری می کنند که این روایت شریف دلالتی بر صراحت حرمت ندارد،بلکه ظاهر آن دال بر کراهت تقبیل است. ٣-وَ قَالَ‏ لَا يُقَبِّلِ‏ الرَّجُلُ يَدَ الرَّجُلِ فَإِنَّ قُبْلَةَ يَدِهِ كَالصَّلَاةِ لَه. تحف العقول،صفحه٤٥٠ 👈ظاهر این روایت مرسله که از امام رضا علیه السلام نقل شده دلالت بر عدم جواز تقبیل دارد،ولیکن نمیتوان به وسیله ی آن حکم به جواز بوسیدن دست پیامبر و امام معصوم صلوات الله علیهم اجمعین داد؛ زیرا اولا این روایت عمومیت دارد و اختصاصی در بیان آن لحاظ نشده و ثانیا در روایت بعدی طریقه ی بوسیدن امام علیه السلام چنین فرموده شده که: ...قُبْلَةُ الْإِمَامِ بَيْنَ عَيْنَيْهِ. پس میتوانیم چنین نتیجه بگیریم که این روایت شریف نمی تواند محل بحث اشخاصی که تقبیل را فقط برای معصومین علیهم السلام جایز دانسته اند باشد. ✔️تا بدین جا میتوان گفت روایت محل بحث روایت شماره ی اولی می باشد که ذکر شد و چنانچه گذشت روایت دوم هم اصلا و اساسا همان روایت اول می باشد و اینجا مسئله ای که باید مورد بررسی قرار گیرد آن است که به غیر از ائمه علیهم السلام که برای آن ذوات مقدسه قدر متیقن داریم چه اشخاص دیگری در دایره ی شمول من ارید به رسول الله هستند؟! در روایات معصومین علیهم السلام اندک مواردی هم به ما رسیده که آن بزرگواران خود اشخاصی را مورد تقبیل قرار می داده اند؛ در کتاب شریف وسائل الشیعه از محمد بن مسلم و او هم از یکی از حضرات صادقین علیهماالسلام نقل کرده شده است که: َانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ  إِذَا أَعْطَى السَّائِلَ قَبَّلَ يَدَ السَّائِلِ فَقِيلَ لَهُ لِمَ تَفْعَلُ ذَلِكَ قَالَ لِأَنَّهَا تَقَعُ فِي يَدِ اللَّهِ قَبْلَ يَدِ الْعَبْدِ. َانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع إِذَا أَعْطَى السَّائِلَ قَبَّلَ يَدَ السَّائِلِ فَقِيلَ لَهُ لِمَ تَفْعَلُ ذَلِكَ قَالَ لِأَنَّهَا تَقَعُ فِي يَدِ اللَّهِ قَبْلَ يَدِ الْعَبْدِ. وسائل الشیعه،جلد٩،صفحه٤٣٥ لذا با کنار هم قرار دادن این روایات شریف در می یابیم که عبارت من ارید به رسول الله محدود به ائمه علیهم السلام نمی شود و دایره ی وسیع تری دارد @botshenasi

مولوی عبدالحمید : (رهبر عمریه ایران) تمام مسئولین و دولت بدانند که ما از عقاید اهل سنت یک وجب عقب نشینی نمیکنیم. نتیجه ۳۰ سال وحدت این میشود که عمریه آنقدر پر رو میشوند که اینگونه سخنرانی میکنند‌. چندی پیش هم گفتند : وحدت ممکن نیست تا وقتی خلفا را غاصب میدانند و برای حضرت زهرا سلام الله علیها شهادت میگیرند و عمر را قاتل حضرت میدانند‌ تا دست از این موارد برندارند وحدتی ممکن نیست‌. آیا در این ۳۵ سال وحدت شده یا باج داده شده است ؟ آنها میگویند یک وجب از عقایدمان عقب نشینی نمیکنیم بعد از ما میخواهند اصل مذهبمان را کنار بگذاریم‌ و این را خطاب به مسئولین میگوییم که ما اگر ببینی تشیع دارد خرج سیاست میشود پشت پا به همه چیز میزنیم. و شیعه را خرج چیزی نمیکنیم بلکه همه چیز را خرج مذهب میکنیم. اهل سنت که بهایی برای اسلام ندادند عقب نشینی نمیکنند ما با این همه خسارت که داده ایم عقب نشینی کنیم ؟ از خون بضعه رسول الله صلی الله علیه واله بگذریم ؟ از حق مسلم امیرالمومنین علیه السلام بگذریم ؟ برای به دست اوردن چه چیزی ؟ تا کی باید باج دهیم ؟ این سکوت از سوی علما به چه علت است ؟ یک شیعه حرف بزند هزار انگ و تهمت میزنند ولی این مردک گستاخ در مملکت شیعه در زیر لوای حکومتی که ادعای نیابت از امام زمان ارواحنا فداه دارد دهان باز میکند و میگوید از عقایدتان دست بردارید ؟ ما ترسی از حرف زدن نداریم و مقابل این بدعت ها ، این سکوت ها، این باج دهی ها می ایستیم‌ و هر مقامی که باشد به او پرخاش میکنیم این مذهب خون داده و بقا داشته حال عده ای از سر شکم سیری بیایند و پشت پا به همه چیز بزنند؟؟؟ telegram.me/joinchat/CMkeQTz5AQlyH1hDCEKzbw

حدّثنا محمّد بن موسي بن المتوكّل‌رحمه الله، قال: حدّثنا عبداللَّه ابن جعفر الحميري، عن أحمد بن محمّد بن عيسي عن الحسن بن محبوب عن علي بن رئاب، عن أبي عبيدة الحذّا، قال: سمعت أبا عبداللَّه‌ «عليه السلام» يقول: « لمّا فتح رسول اللَّه‌ «صلي الله عليه وآله» مكّة قام علي الصفا؛ فقال: «يا بني هاشم، يا بني عبدالمطلب، انّي رسول اللَّه اليكم و انّي شفيق عليكم، لا تقولوا: انّ محمّداً منّا، فواللَّه ما أوليائي منكم و لا من غيركم الاّ المتّقون. (ألا) فلا أعرفكم تأتوني يوم القيامة تحملون الدنيا علي رقابكم و يأتي الناس يحملون الآخرة، ألا و انّي قد أعذرت فيما بيني و بينكم و فيما بين اللَّه عزّ و جلّ و بينكم و انّ لي عملي و لكم عملكم». امام صادق‌ «عليه السلام» فرمودند: هنگامی كه پيامبر مكّه را فتح كرد، بر كوه صفا ايستاد و چنين فرمود: «ای پسران هاشم و عبدالمطّلب! من فرستاده پروردگارتان به سوی شما هستم و نسبت به شما دلسوز و مهربانم. نگوييد كه محمّد از ما است؛ قسم به خدا! چه از شما و چه از ديگران، فقط پرهيزکاران دوستان من هستند. بدانيد! چگونه در روز قيامت، دوست و فاميل شما باشم، هنگامی كه دنيا را بر گردن‌های خود سوار كرده‌ايد ولی مردمِ ديگری می‌آيند كه آخرت را با خود آورده‌اند. بدانيد! من هيچ عذری بين خود و شما و نيز بين شما و خدای تعالی باقی نگذاشتم و راهنمائی خود را انجام دادم. اعمال من، برای من و اعمال شما، برای شماست». - صفات الشیعه، حدیث۸.

حدّثنا أحمد بن محمّد بن يحيي العطار «رحمه الله»، قال: حدّثنا سعد بن عبداللَّه، عن ابراهيم بن هاشم، عن ابن أبي نجران، عن عاصم بن حميد، عن محمّد بن قيس، عن أبي جعفر محمّد بن علي البائر، عن أبيه، عن جدّه «‌عليه السلام» قال: قال أميرالمؤمنين‌ «عليه السلام»: « مجالسة الأشرار تورث سوء الظنّ بالأخيار و مجالسة الاخيار تلحق الأشرار بالأخيار و مجالسة الفجّار للابرار تلحق الفجّار بالأبرار . فمن اشتبه عليكم أمره و لم تعرفوا دينه، فانظروا الي خلطائه، فان كانوا أهل دين اللَّه فهو علي دين اللَّه و إن كانوا علي غير دين اللَّه فلا حظّ له من دين اللَّه . انّ رسول اللَّه‌ «صلي الله عليه وآله» كان يقول: من كان يومن باللَّه و اليوم الآخر فلا يواخينّ كافراً و لا يخالطنّ فاجراً و من آخي كافراً، أو خالط فاجراً، كان كافراً فاجراً». أميرالمؤمنين‌ «عليه السلام» فرمودند: «نتيجه همنشينی با بدان، بد گمانی نسبت به خوبان می‌شود و نتيجه همنشينی با نيكان، بدان را نيک ميسازد. چنانكه همنشينی بد كاران با خوبان، آنها را جزء خوبان می‌كند. هرگاه نتوانستيد، دين كسی را بشناسيد، به همنشينان او نگاه كنيد؛ اگر متدين هستند، او هم بر دين خدا است و اگر دوستانش متدين نباشند، او هم بهره‌ای از دين نبرده است. پيغمبر خدا «صلي الله عليه وآله» فرمودند: هر كس به خدا و روز قيامت ايمان دارد، با هيچ كافری برادری و با بدكاران همنشينی نميكند و اگر با آنان برادری و همنشينی كرد، خود نيز كافر و بدكاره است». - صفات الشیعه، حدیث ۹.