حدّثنا أبي «‌رحمه الله»، قال: حدّثنا سعد بن عبداللَّه، عن يعقوب بن يزيد عن محمّد بن أبي عمير، عن محمّد بن حمران عن أبي عبداللَّه‌ «عليه السلام» قال: «من قال «لا اله الا اللَّه» مخلصاً دخل الجنة و إخلاصه بها أن يحجبه «لا اله الا اللَّه» عمّا حرّم اللَّه تعالي.» امام صادق‌ «عليه السلام» فرمودند: هر كس «لا الهَ الاّ اللَّه» را خالصانه بگويد، وارد بهشت می‌شود و اخلاص «لا الهَ الاّ اللَّه» اين است كه او را از حرام منع كند. - صفات الشیعه، حدیث ۶.

●صحبتی پیرامون تقبیل(دست بوسی): در روایات نورانی اهل بیت علیهم السلام مواردی موجود است که دلالت بر منع بوسیدن دست دیگران و یا محدود بودن آن دارد؛ در این یادداشت بر آن هستیم تا روایات شریف وارده بر این موضوع را مورد بررسی قرار دهیم؛ ولیکن استنتاج چنین مسائلی از شؤون فقهاست و از عهده ی ما خارج است ١-عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ مُوسَى عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَا يُقَبَّلُ رَأْسُ أَحَدٍ وَ لَا يَدُهُ إِلَّا يَدُ رَسُولِ اللَّهِ ص أَوْ مَنْ أُرِيدَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ. الکافی جلد٢ صفحه ١٨٥ بحار جلد٧٣ صفحه ٣٨ 👈همانطور که از ظاهر این روایت شریف مشخص است حکم به جواز تقبیل برای پیامبر و شخصی که با بوسیدن دست وی،بوسیدن دست مبارک پیامبر اراده شود داده شده؛ علامه مجلسی رضوان علیه در مرآة العقول صفحه ٧٩ می فرمایند اجماع بر این است که منظور از من ارید به رسول الله ائمه علیهم السلام می باشند(و هیچ جای شک و شبهه ای در آن نیست)و غیر آن ذوات مقدسه هم میتواند منظور سادات و علماء باشد که این مسئله اختلافی است...ألخ ٢-عَلِيٌّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ زَيْدٍ النَّرْسِيِ‏  عَنْ عَلِيِّ بْنِ مَزْيَدٍ صَاحِبِ السَّابِرِيِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَتَنَاوَلْتُ يَدَهُ فَقَبَّلْتُهَا فَقَالَ أَمَا إِنَّهَا لَا تَصْلُحُ إِلَّا لِنَبِيٍّ أَوْ وَصِيِّ نَبِيٍّ. 👈با جمع بندی این روایت شریف با روایت شماره ی اول می شود میتوان چنین استنتاج کرد که این روایت مراد از من ارید به رسول الله را به ما رسانده و منظور ائمه علیهم السلام می باشد؛ولیکن با کمی تحقیق در می یابیم که:  همانطور که ملاحظه می کنید این روایت را زید نرسی از امام علیه السلام نقل کرده، زید نرسی هم صاحب یکی از اصول اربئمائة می باشد و از قضاء روزگار اصل زید نرسی هم یکی از اصولی است که به دست ما رسیده! در اصل زید نرسی صفحه٤٦ این روایت شریف چنین نقل شده: دَخَلْتُ عَلَى (أَبِي الْحَسَنِ ع)  فَتَنَاوَلْتُ يَدَهُ فَقَبَّلْتُهَا فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ لَا يَصْلُحُ إِلَّا لِنَبِيٍّ أَوْ مَنْ أُرِيدُ بِهِ النَّبِي بله!همانطور که ملاحضه می فرمائید اصل این روایت هم دلالتا بسان روایت اول نقل شده و در کتاب نفیس کافی امکان تصحیف در کتابت و یا نقل اشتباه از یکی از روات در نقل قول این روایت وجود دارد، پس در می یابیم که در روایات شریفی که تا بدین جای کار مورد بررسی قرار داده ایم تخصیصی به دست بوسی ائمه علیهم السلام و لاغیر وارد نشده؛ قابل بیان است که علامه مجلسی  علیه الرحمه ضمن مجهول دانستن این روایت چنین نتیجه گیری می کنند که این روایت شریف دلالتی بر صراحت حرمت ندارد،بلکه ظاهر آن دال بر کراهت تقبیل است. ٣-وَ قَالَ‏ لَا يُقَبِّلِ‏ الرَّجُلُ يَدَ الرَّجُلِ فَإِنَّ قُبْلَةَ يَدِهِ كَالصَّلَاةِ لَه. تحف العقول،صفحه٤٥٠ 👈ظاهر این روایت مرسله که از امام رضا علیه السلام نقل شده دلالت بر عدم جواز تقبیل دارد،ولیکن نمیتوان به وسیله ی آن حکم به جواز بوسیدن دست پیامبر و امام معصوم صلوات الله علیهم اجمعین داد؛ زیرا اولا این روایت عمومیت دارد و اختصاصی در بیان آن لحاظ نشده و ثانیا در روایت بعدی طریقه ی بوسیدن امام علیه السلام چنین فرموده شده که: ...قُبْلَةُ الْإِمَامِ بَيْنَ عَيْنَيْهِ. پس میتوانیم چنین نتیجه بگیریم که این روایت شریف نمی تواند محل بحث اشخاصی که تقبیل را فقط برای معصومین علیهم السلام جایز دانسته اند باشد. ✔️تا بدین جا میتوان گفت روایت محل بحث روایت شماره ی اولی می باشد که ذکر شد و چنانچه گذشت روایت دوم هم اصلا و اساسا همان روایت اول می باشد و اینجا مسئله ای که باید مورد بررسی قرار گیرد آن است که به غیر از ائمه علیهم السلام که برای آن ذوات مقدسه قدر متیقن داریم چه اشخاص دیگری در دایره ی شمول من ارید به رسول الله هستند؟! در روایات معصومین علیهم السلام اندک مواردی هم به ما رسیده که آن بزرگواران خود اشخاصی را مورد تقبیل قرار می داده اند؛ در کتاب شریف وسائل الشیعه از محمد بن مسلم و او هم از یکی از حضرات صادقین علیهماالسلام نقل کرده شده است که: َانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ  إِذَا أَعْطَى السَّائِلَ قَبَّلَ يَدَ السَّائِلِ فَقِيلَ لَهُ لِمَ تَفْعَلُ ذَلِكَ قَالَ لِأَنَّهَا تَقَعُ فِي يَدِ اللَّهِ قَبْلَ يَدِ الْعَبْدِ. َانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ع إِذَا أَعْطَى السَّائِلَ قَبَّلَ يَدَ السَّائِلِ فَقِيلَ لَهُ لِمَ تَفْعَلُ ذَلِكَ قَالَ لِأَنَّهَا تَقَعُ فِي يَدِ اللَّهِ قَبْلَ يَدِ الْعَبْدِ. وسائل الشیعه،جلد٩،صفحه٤٣٥ لذا با کنار هم قرار دادن این روایات شریف در می یابیم که عبارت من ارید به رسول الله محدود به ائمه علیهم السلام نمی شود و دایره ی وسیع تری دارد @botshenasi

مولوی عبدالحمید : (رهبر عمریه ایران) تمام مسئولین و دولت بدانند که ما از عقاید اهل سنت یک وجب عقب نشینی نمیکنیم. نتیجه ۳۰ سال وحدت این میشود که عمریه آنقدر پر رو میشوند که اینگونه سخنرانی میکنند‌. چندی پیش هم گفتند : وحدت ممکن نیست تا وقتی خلفا را غاصب میدانند و برای حضرت زهرا سلام الله علیها شهادت میگیرند و عمر را قاتل حضرت میدانند‌ تا دست از این موارد برندارند وحدتی ممکن نیست‌. آیا در این ۳۵ سال وحدت شده یا باج داده شده است ؟ آنها میگویند یک وجب از عقایدمان عقب نشینی نمیکنیم بعد از ما میخواهند اصل مذهبمان را کنار بگذاریم‌ و این را خطاب به مسئولین میگوییم که ما اگر ببینی تشیع دارد خرج سیاست میشود پشت پا به همه چیز میزنیم. و شیعه را خرج چیزی نمیکنیم بلکه همه چیز را خرج مذهب میکنیم. اهل سنت که بهایی برای اسلام ندادند عقب نشینی نمیکنند ما با این همه خسارت که داده ایم عقب نشینی کنیم ؟ از خون بضعه رسول الله صلی الله علیه واله بگذریم ؟ از حق مسلم امیرالمومنین علیه السلام بگذریم ؟ برای به دست اوردن چه چیزی ؟ تا کی باید باج دهیم ؟ این سکوت از سوی علما به چه علت است ؟ یک شیعه حرف بزند هزار انگ و تهمت میزنند ولی این مردک گستاخ در مملکت شیعه در زیر لوای حکومتی که ادعای نیابت از امام زمان ارواحنا فداه دارد دهان باز میکند و میگوید از عقایدتان دست بردارید ؟ ما ترسی از حرف زدن نداریم و مقابل این بدعت ها ، این سکوت ها، این باج دهی ها می ایستیم‌ و هر مقامی که باشد به او پرخاش میکنیم این مذهب خون داده و بقا داشته حال عده ای از سر شکم سیری بیایند و پشت پا به همه چیز بزنند؟؟؟ telegram.me/joinchat/CMkeQTz5AQlyH1hDCEKzbw

حدّثنا محمّد بن موسي بن المتوكّل‌رحمه الله، قال: حدّثنا عبداللَّه ابن جعفر الحميري، عن أحمد بن محمّد بن عيسي عن الحسن بن محبوب عن علي بن رئاب، عن أبي عبيدة الحذّا، قال: سمعت أبا عبداللَّه‌ «عليه السلام» يقول: « لمّا فتح رسول اللَّه‌ «صلي الله عليه وآله» مكّة قام علي الصفا؛ فقال: «يا بني هاشم، يا بني عبدالمطلب، انّي رسول اللَّه اليكم و انّي شفيق عليكم، لا تقولوا: انّ محمّداً منّا، فواللَّه ما أوليائي منكم و لا من غيركم الاّ المتّقون. (ألا) فلا أعرفكم تأتوني يوم القيامة تحملون الدنيا علي رقابكم و يأتي الناس يحملون الآخرة، ألا و انّي قد أعذرت فيما بيني و بينكم و فيما بين اللَّه عزّ و جلّ و بينكم و انّ لي عملي و لكم عملكم». امام صادق‌ «عليه السلام» فرمودند: هنگامی كه پيامبر مكّه را فتح كرد، بر كوه صفا ايستاد و چنين فرمود: «ای پسران هاشم و عبدالمطّلب! من فرستاده پروردگارتان به سوی شما هستم و نسبت به شما دلسوز و مهربانم. نگوييد كه محمّد از ما است؛ قسم به خدا! چه از شما و چه از ديگران، فقط پرهيزکاران دوستان من هستند. بدانيد! چگونه در روز قيامت، دوست و فاميل شما باشم، هنگامی كه دنيا را بر گردن‌های خود سوار كرده‌ايد ولی مردمِ ديگری می‌آيند كه آخرت را با خود آورده‌اند. بدانيد! من هيچ عذری بين خود و شما و نيز بين شما و خدای تعالی باقی نگذاشتم و راهنمائی خود را انجام دادم. اعمال من، برای من و اعمال شما، برای شماست». - صفات الشیعه، حدیث۸.

حدّثنا أحمد بن محمّد بن يحيي العطار «رحمه الله»، قال: حدّثنا سعد بن عبداللَّه، عن ابراهيم بن هاشم، عن ابن أبي نجران، عن عاصم بن حميد، عن محمّد بن قيس، عن أبي جعفر محمّد بن علي البائر، عن أبيه، عن جدّه «‌عليه السلام» قال: قال أميرالمؤمنين‌ «عليه السلام»: « مجالسة الأشرار تورث سوء الظنّ بالأخيار و مجالسة الاخيار تلحق الأشرار بالأخيار و مجالسة الفجّار للابرار تلحق الفجّار بالأبرار . فمن اشتبه عليكم أمره و لم تعرفوا دينه، فانظروا الي خلطائه، فان كانوا أهل دين اللَّه فهو علي دين اللَّه و إن كانوا علي غير دين اللَّه فلا حظّ له من دين اللَّه . انّ رسول اللَّه‌ «صلي الله عليه وآله» كان يقول: من كان يومن باللَّه و اليوم الآخر فلا يواخينّ كافراً و لا يخالطنّ فاجراً و من آخي كافراً، أو خالط فاجراً، كان كافراً فاجراً». أميرالمؤمنين‌ «عليه السلام» فرمودند: «نتيجه همنشينی با بدان، بد گمانی نسبت به خوبان می‌شود و نتيجه همنشينی با نيكان، بدان را نيک ميسازد. چنانكه همنشينی بد كاران با خوبان، آنها را جزء خوبان می‌كند. هرگاه نتوانستيد، دين كسی را بشناسيد، به همنشينان او نگاه كنيد؛ اگر متدين هستند، او هم بر دين خدا است و اگر دوستانش متدين نباشند، او هم بهره‌ای از دين نبرده است. پيغمبر خدا «صلي الله عليه وآله» فرمودند: هر كس به خدا و روز قيامت ايمان دارد، با هيچ كافری برادری و با بدكاران همنشينی نميكند و اگر با آنان برادری و همنشينی كرد، خود نيز كافر و بدكاره است». - صفات الشیعه، حدیث ۹.

حدّثنا محمّد بن الحسن بن الوليد، عن محمّد بن الحسن الصفار، عن محمّد بن عيسي بن عبيد عن ابن فضال، قال: سمعت الرضا «عليه السلام» يقول: «من واصل لنا قاطعاً، أو قطع لنا واصلا، أو مدح لنا عائباً، أو أكرم لنا مخالفاً فليس منّا ولسنا منه». امام رضا «عليه السلام فرمودند: هر كه با كسی كه با ما قطع رابطه كرده، رابطه برقرار كند و يا با كسی كه با ما رابطه برقرار كرده، قطع رابطه كند و يا كسی كه به ما عيبی را نسبت ميدهد، تعريف و تمجيد كند و يا به دشمن ما احترام بگذارد، از ما نيست و ما هم از او نيستيم. - صفات الشیعه، حدیث ۱۰.

🔆حسن عباسی : بلندگو در سر خودشان میزنند و میگویند رقیه رقیه (سلام الله علیها) یکی شده دیوانه عباس ( علیه السلام) دیوانه علی اصغر (علیه السلام ) دیوانه علی اکبر(علیه السلام) خب اگر دیوانه است ببرندش تیمارستان! حسین( علیه السلام ) که پدرشان بود با ان همه عظمت گفت: اگر دین جدم با خون من زنده میماند ای شمشیرها مرا در برگیرید او که معصوم بود حالا بچه هاش که معصوم نیستند 🌱پاسخ : این روز ها هر که میخواهد معروف شود ابتدا گیر به دستگاه سیدالشهدا علیه السلام میدهد! و چقدر دین بدبخت شده است که هر کسی میرسد اجازه میدهد بخود که راجب آن اظهار نظر کند و این بخاطر کم کاری مبلغین مذهب است. ایشان ادب ندارد و اهل بیت علیهم السلام را با اسم کوچک میخواند و این نشان از این است که وقتی کودک بوده است کسی ادب یاد او نداده است. اولین کسی که باید برود در تیمارستان خود حسن عباسی است که اصلا حالت تعادل ندارد یک روز ثناگوی دولت است یک روز منتقد گهی با دسته چپ گهی با دسته راست. میگوید : میکروفون در سر خود میکوبد میگوید رقیه رقیه !رقیه کیه؟ عجب!شما بگو پدر خودت کیست ؟ بچه های اهل بیت علیهم السلام بچه های عادی نیستند که هرکس رسید اظهار نظر کند. یک روز به ساحت حضرت رقیه سلام الله علیها حمله میشود یک روز به ساحت حضرت محسن علیه السلام یکی نیست بگوید بچه های اهل بیت علیهم السلام چه کرده اند که بغض ان ها را در سینه دارید ؟‌ میکروفون در سر خود میزند به تو چه ربطی دارد ؟ لطمه در عزای او باید زد میکروفون که کوچک است باید مُرد در عزای سید الشهدا علیه السلام سر خود اوست به تو که نگفته است به سر خودت بزن ودر حدیث شریف است که امام صادق علیه السلام فرمود: برای مثل امام حسین علیه السلام به صورت بزنید. میگوید : دیوانه اند بروند تیمارستان! دیوانگی از عشق حسین این کمال است هرکه از عشق او دیوانه نشد عاقل نیست عابس علیه السلام در روز عاشورا گفت: حب الحسین اجننی این دیوانگی مریضی نیست که احتیاج به درمان داشته باشد عشق است که در از شدت حب اختیار از کف خارج میکند به حدیثی اشاره میکند که ربطی ندارد و میگوید : بچه های آنها که معصوم نیستند! کسی نگفت فرزندان اهل بیت علیهم السلام مانند خود امام حسین علیه السلام معصومند اما علمای شیعه عصمت صغری قائلند. در ثانی : معصوم نباشند این دلیل میشود دهانت را باز کنی و هر چه لیاقت خودت است به آنها بگویی؟ شیعیان امیرالمومنین علیه السلام آگاه باشید که دشمن با مهرهای خود در حال تشکیک انداختن در مصائب امام حسین علیه السلام را دارد. امروز ما نباید وهابیت را فقط دشمن عزاداری بدانیم بلکه امثال عباسی و رائفی پور نقش سخنگوی آنها را بخوبی اجرا میکنند. اگاه باشید و اگاهی دهید این عزاداری ها ، این لطمه زنی ها ، این سینه زنی ها ، این قمه زنی ها باید بحد اعلاء حفظ بشود . هرکس مانند اینها آمد تشکیک انداخت چنان در دهانش بکوبید که بعد از بسته شده دهانش دندانی در دهانش باقی نماند. در عزاداری ها دیوانه وار به سر و صورت بزنید و بگویید : دیوانگی ما به کسی ربط ندارد #عباسی telegram.me/joinchat/CMkeQTz5AQlyH1hDCEKzbw

حدّثنا محمّد بن موسي بن المتوكّل، قال: حدّثنا علي بن الحسين السعد آبادي، عن أحمد بن محمّد بن خالد، عن ابن فضال، عن الرضا «عليه السلام» أنّه قال: «من والي أعداء اللَّه فقد عادي أولياء اللَّه و من عادي أولياء اللَّه فقد عادي اللَّه تبارک و تعالي و حقّ علي اللَّه عزّوجلّ أن يدخله في نار جهنم». امام رضا «عليه السلام» فرمودند: «هر كس دشمنان خدا را دوست بدارد، بی شک با دوستان خدا دشمنی كرده و هر كس با دوستان خدا دشمنی كند، بی شک با خدا دشمنی كرده و حال بر پروردگار لازم است كه او را به دوزخ ببرد». - صفات الشیعه، حدیث ۱۱.

حدّثني محمّد بن موسي المتوكّل «‌رحمه الله»، عن أحمد بن عبداللَّه باسناد يرفعه عن أبي عبداللَّه‌ «عليه السلام» يقول: «و اللَّه ما شيعة علي «صلوات اللَّه عليه» الاّ من عفّ بطنه و فرجه و عمل لخالقه و رجا ثوابه و خاف عقابه». امام صادق‌ «عليه السلام» فرمودند: «به خدا قسم! شيعيان علی «عليه السلام» شكم و عورت خود را از حرام نگه می‌دارند و اعمالشان را برای رضايت خداوند به جا می آورند و به پاداش او اميد دارند و از كيفر و شكنجه او می‌ترسند». - صفات الشیعه، حدیث ۱۲.