🌱 هیئت امام حسینی یا امام حسین هیئتی؟ شاید خیلی ها بگویند این چه جمله ای است؟ "امام حسین هیئتی یا هیئت امام حسینی؟" چه فرقی دارد؟ خیلی فرق دارد. امام حسین علیه السلام هیئتی یعنی من بیایم یک امام حسین علیه السلام طبق نظر خودم بسازم،این امام حسین طبق عقیدم و حرکاتم ساخته شود. هر کس هم هر چه بگوید، میگویم که تو کار امام حسین علیه السلام دخالت نکن! هر کاری دوست دارم انجام میدهم و امام حسین من هم تایید میکند! این امام حسین طبق سلیقه من هست، هر رفتاری هم انجام بدهم قبول دارد! حتی اگه وسط مجلس گروه ارکست بیاورم و بزن و برقص راه بندازم، امام حسین علیه السلام من قبول دارد! اما هیئت امام حسین علیه السلام یعنی هیئتی که تمام اعمال و رفتارش مطابق فرمایش معصومین است، اگر عملی میخواهند انجام دهند نگاه میکنند، طبق فرمایش معصومین هست یا خیر؟ هیئتشان را طبق کلام و سیره معصومین تنظیم‌ میکنند. نه اینکه امام حسین علیه السلام را طبق هیئت! هیئت امام حسینی هَم و غمش این است که باعث ترویج فرهنگ صحیح معصومین شود، هیئت امام حسینی، هو نمیکشد! رقص سماع نمیکند، کِل نمیکشد! کفریات نمیخواند! منویات خودش را به اسم امام حسین علیه السلام نمیزد! هیئت امام حسینی مطابق فرمایش معصومین علیه السلام عمل میکند، هر کجا هم که مشکلی دارند و کلام معصومین را درک نکرده اند به فقها رجوع میکنند! کارهای خودشان را پای امام حسین علیه السلام نمیزنند! اگر اشتباهی میکنند و کسی تذکر میدهد، میگویند این کار و رفتار ما اشتباه بود، و به هیئت ربط نمیدهند! خیلی متفاوت است میان کسی که هیئتش را زیر نظر امام حسین علیه السلام برده و تمام فکرش و عملش در پی این است که در راه امام حسین علیه السلام و کلام معصومین باشد، تا کسی که هر غلطی میکند، تذکر میدهی، میگوید تو کار امام حسین علیه السلام دخالت نکن! و خود را نماینده امام حسین علیه السلام میداند! هیئت باید مطابق فرمایش امام حسین علیه السلام باشد، نه اینکه امام حسین علیه السلام مطابق هیئت! ما باید هیئتمان زیر پرچم امام حسین علیه السلام باشد، نه اینکه امام حسین علیه السلام را زیر پرچممان بیاوریم! و یاد بگیریم بین اعمال خودمان و هیئت تفاوت قائل شویم! اگر اشتباهی کردم و دوستی مرا پند داد، گفت عملت و رفتار اشتباه بود، او نقد اعمال مرا کرده، به هیئت ربط ندهم، سریع نگویم تو کار امام حسین علیه السلام دخالت نکن! خودت را و عملت را امام حسین علیه السلام نبین! دستگاه سید الشهدا علیه السلام آب میوه گیری نیست هر چه به دست ما آمد داخل آن بریزیم! هیئتمان را و بچه هیئتی هایمان را امام حسینی کنیم! امام حسین علیه السلام را طبق اعمال هیئت و بچه هایمان تنظیم‌ نکنیم! @botshenasi

کانال بت شناسی تنها در آدرس های زیر معتبر است: تلگرام : T.me/BotShenasi آرشیو کانال: @Botshenasii اینستاگرام : http://instagram.com/botshenasi ایتا: http://eitaa.com/BotShenasi روبیکا: https://rubika.ir/BotShenasii

قرائتی: استقبال از عاشورا در اسلام نداریم! من نمیپسندم این حرکات را! عزاداری خلق نکنیم! گریه و خنده ما باهم است! https://t.me/botshenasi/4786 @botshenasi

🌱 قرائتی: استقبال از محرم در اسلام نداریم! قرائتی: جایی دیدم که زده هشتاد روز تا عاشورا! ما در اسلام استقبال از عاشورا نداریم! بنده استقبال از عاشورا را نمیپسندم! اصل که گریه کردن نیست! شادی و گریه باهم است! عده ای عزاداری خلق میکنند! با دو چشمم روایت دیدم دو امام فرمودند: اگر سخنی از من امام شنیدید، ریشه قرانی ان را پیدا کنید! ❌ نقد: در بطلان این سخنان هیچ عاقلی شک نمیکند! که نه تنها ریشه روایی و قرانی ندارد، بلکه عدم سواد و اطلاع گوینده را به همراه دارد. چه کسی گفته در اسلام استقبال از عاشورا نداریم؟ اولین استقبال کنند از عاشورا خداوند متعال است! اولین روضه خوان خود حضرت حق تعالی است. اول باید یقه خداوند را گرفت چرا به استقبال عاشورا رفتی! ریشه قرانی استقبال از عاشورا را میخواهید؟ فَتَلَقَّی آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ، چند هزار سال قبل از میلاد امام حسین علیه السلام خداوند و حضرت ادم به استقبال عاشورا رفتند؟ کدام پیامبر است که بر عاشورا نگریسته؟ در کجا آمده است که استقبال از محرم حرام است؟ برای ما مهم نیست که شما بپسندی یا نپسندی! مگر شما ملاک خوشایند هستید؟ اصلا شما چه کاره هستید که نظر میدهید؟ شما مجتهدی؟ فقیهی؟ شما که مدعی هستید باید به امام عصر روحی فداه اشکال کنید که چرا صبح و شب گریه میکنید؟ گریه و شادی باهم است، اما چه کسی گفته شادی نکنند؟ اصل گریه نیست؟ طبق کدام ایه و روایت صحبت میکنید؟ مگر امام رضا علیه السلام نفرمود: به هر چیزی که میخواهید گریه کنید برای جدم ما گریه کنید؟ تفاسیر قران شما که محفل جک و لطیفه است را که میپسند؟ شما دنبال ریشه قرانی هستید؟ شما مگر قران را میفهمید؟ مگر کتاب تفسیری شما چاپ ‌نشد و با اعتراض مواجه شد، شما گفتید: ساندویچی تفسیر کردم؟ کاش دو تا نان اضافه در کنارش قرار میدادید! عزاداری خلق میکنند؟ میشود بفرمایید کدام عزاداری خلق شده است؟ از سال اینده میزنیم سیصد و شصت و پنج روز تا محرم! شما سیره علما ما را مطالعه کردید؟ مرحوم حائری مگر قبل محرم دسته راه نمی انداخت و پایِ برهنه به حرم حضرت معصومه علیها سلام الله نمیفرفتند و اذن عزاداری میگرفتند! مگر امیرالمومنین علیه السلام در نهج البلاغه نفرمود: روز شادی ما، روز فرج صاحب الزمان روحی فداه است! مگر امام صادق علیه السلام نفرمود: لعن الله قاتل الحسين فما أنغص ذكر الحسين للعيش مگر قدیم مردم چاوش محرم نمیخواندند آن هم قبل محرم؟ چند روز قبل دوازدهم بهمن و بیست و دوم بهمن بنر میزنند؟ صدا و سیما تبلیغ میکند؟ چند روز قبل چهاردهم و پانزدهم خرداد به استقبال آن میروید؟ اگر مرد هستید و شرف دارید به آن هم اشکال کنید! فقط برای امام حسین علیه السلام اشکال دارد؟ امروز مرکز عداوت با امام حسین علیه السلام صدا و سیما هست. استقبال از محرم میکنیم تا کور شود هر آن کس که نتواند دید. به کی ضرر رسانده؟ امام حسین علیه السلام و عزاداری نبود که الان اسلامی در کار نبود! قرآنی در کار نبود! کَت اقای ایکس و پسند شما ملاک شده؟ شما چیکاره هستید؟ به امام حسین علیه السلام میرسد همه مجتهد میشوند و نظر میدهند! قبل از ماه رمضان هم مردم به استقبال ماه رمضان میروند، چرا آن را اشکال نمیکنید؟ مگر صادرات موز است که نرخ میدهید؟ امام صادق علیه السلام فرمود: نَفَسُ الْمَهْمُومِ لِظُلْمِنَا تَسْبِيحٌ و هَمُّهُ لَنَا عِبَادَةٌ، کجا امده اشک و عزاداری بر امام حسین علیه السلام فقط مختص محرم است؟ مانند امام عصر روحی فداه باید صبح و شب گریست! اگر نمیفهمید، ایراد در فهم شماست! فهم خود را درست کنید و مردم را از خیرات دور نکنید! 🔸 امام حسين عَلَيْهِ السَّلَام فرمود: «قولوا لاوليائنا يهتمون في اقامه مصائبنا». به دوستان و شيعيان ما بگوييد: در اقامه و بر پايي (مجالس) عزا و مصيبت‌هاي ما همت و كوشش نمائيد. ▪️امام جعفر صادق عَلَيْهِ السَّلَام به فضيل فرمود: «عن ابي عبدالله عَلَيْهِ السَّلَام قال: قَالَ لِفُضَيْلٍ: تَجْلِسُونَ وَ تُحَدِّثُونَ؟قال: نَعَمْ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ تِلْكَ الْمَجَالِسَ أُحِبُّهَا فَأَحْيُوا أَمْرَنَا يَا فُضَيْلُ! فَرَحِمَ اللَّهُ مَنْ أَحْيَا أَمْرَنَا يَا فُضَيْلُ مَنْ ذَكَرَنَا أَوْ ذُكِرْنَا عِنْدَه فَخَرَجَ مِنْ عَيْنِهِ مِثْلُ جَنَاحِ الذُّبَابِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ و لَوْ كَانَتْ أَكْثَرَ مِنْ زَبَدِ الْبَحْر» آيا مجالس حديث داريد؟ فضيل گفت: بله، فداي شما شوم. امام عَلَيْهِ السَّلَام فرمود:اين مجالس را دوست دارم، پس دستورات ما را (با اين مجالس) زنده كنيد. اي فضيل، خدا رحمت كند كسي كه سخن ما را زنده كند، اي فضيل كسي كه مصائب ما را بگوديد يا برايش بگويند سپس از چشمش به اندازه بال پشه اشكي خارج شود، خداوند گناهان او را مي‌بخشد اگر چه از كف دريا بيشتر باشد. بشنو از دل غم دیدهء رباب بعد از حسین خانه شادی شود خراب #نشر_واجب @botshenasi

نظر چند تن از علما @BotShenasi

إنّ علیٰ مثلِ الْحُسَین فَلْتُلطَمِ الخُدُود کلیپ پخش نشده از لطمه زنی آیت الله العظمی سید تقی طباطبایی قمی (قدس سره) @botshenasi

بخاطر یک فوتبال حاضری نفس نکشی! آن وقت در روضه هم دعا میخوانی هم قرآن، هم روضه گوش میدهی! "آداب شرکت در مجالس عزاداری" استاد بندانی نیشابوری حفظه الله #نشر_واجب @botshenasi

🌱 نقد نگاهی غلط بر واقعه کربلا «ابتدا عرض کنیم مطلب را کامل مطالعه کرده و نشر دهید که پاسخ به تفسیر اشتباه واقعه کربلا است» نگاه های متفاوتی به واقعه کربلا شده است. نگاه هایی که اشتباه است. یکی از این نگاه ها این است که امام حسین علیه السلام برای «نماز» شهید شدند! مگر طرف مقابل امام حسین علیه السلام بی نماز بودند؟ نمازی که عمر بن سعد لعنت الله علیه در صبح عاشورا خواند بی نظیر بود، سی هزار تن بر او اقتدا کردند! «طرف مقابل امام حسین علیه السلام حافظان قرآن‌ بودند!» در نمازهایشان بقره و آل عمران میخواندند! تمام نمازهایشان را به جماعت میخواندند! عده دیگری میگویند امام حسین علیه السلام بر علیه ظلم قیام کرد! بعد از امام مجتبی علیه السلام نه سال و نه ماه امام حسین علیه السلام تحت حکومت ظالم معاویه علیه لعنت و العذاب زندگی کردند! امام حسین علیه السلام قیام کردند برای دعوت به تمامی معروف و نهی از تمامی منکر! زمانی که امام حسین علیه السلام از مدینه خارج شد پنجاه سال از شهادت جد بزرگوارشان میگذشت. مردم نماز میخواندند، حج میرفتند، روزه میگرفتند، زکات میدادند، قرآن را حفظ بودند و میخواندند. نماز شب میخواندند، اما بعد این اعمال یک کار دیگر هم میکردند، روی منبرها و بعد نمازها «سب به امیرالمومنین علیه السلام هم میکردند» بین دین و صاحب دین فاصله افتاده بود. نه تنها سب میکردند بلکه معاویه گفت: تا اسم خاتم الانبیا صلی الله علیه و آله را از اذان حذف نکند راضی نمیشوم! اسلامی را قبول داشتند که امیرالمومنین علیه السلام نداشت! امر خدا را نه تنها زیر پا گذاشتند بلکه ناسزا هم میگفتند! روز عاشورا جنگ بین سقیفه و غدیر بود. یزید به اختیار خودش نجنگید، بلکه به دستور عمر بن خطاب لعنت الله علیه عمل کرد! در نامه ای که به معاویه نوشت، گفت: «اگر مجال دیدی با علی [علیه السلام] و دو فرزندش میتوانی بجنگی، دریغ مکن! که آنها لحظه ای تو را به آسایش نمیگذارند و سایهء آنها مدام است، من تو را منصوب کردم که پس از من نگذاری خلافت به دست آنها افتد!» یزید فقط یک مجری فرمان بود. امام حسین علیه السلام اگر قیام‌ نمیکردند دیگر نامی از غدیر باقی نمی ماند! امام حسین علیه السلام خودش و اصحابش و اهل بیتش را فدا کرد که غدیر فدا نشود! امام حسین علیه السلام فرمود خارج میشوم تا اصلاح امور کنم و به سیرهء جدم عمل کنم؛ یعنی مردم را به غدیر دعوت کنم. دینی که کامل بود را سقیفه ابتر کرد، امام حسین علیه السلام کامل کرد. برای همین است که میگویند الاسلام محمدی الحدوث و حسینی البقاء! آن کسانی که امام حسین علیه السلام، نوادگان رسول خدا و اصحابش را تکه تکه کردند برای رضای خداوند این کار را کردند، قربه الی الله سر امام حسین علیه السلام را بریدند! امام حسین علیه السلام تیر خلاص بر قداست پوشالی سقیفه زد وقتی که فرمود: ولله قتلنی ابابکر و عمر! محرم ماه دفاع از ولایت امیرالمومنین علیه السلام است. آن روز عده ای تیر وشمشیر و نیزه و سنگ زدند، حتی پیرمردها با عصا میزدند، چون امام حسین علیه السلام با شهادتش خط بطلان بر سقیفه کشید، اعلام تمایز بین سقیفه و غدیر کرد! امروز ما با عزاداریمان همان کار را میکنیم. آری سقیفه که راس آن ابوبکر و عمر است امام حسین علیه السلام را کشتند! امام حسین علیه السلام کشته شد تا غدیر باقی بماند! حیات غدیر وابسته به عاشورا است. #نشر_واجب @botshenasi

🌱 شجاعت و جوانمردی قمر بنی هاشم مارد بن صدیق، از جمله شجاعان لشگر عمر سعد بود، مردی قوی هیکل نظیر مرحب خیبری و عمرو بن عبدود، و بسیار رشید و دارای قامتی بلند و بدنی قوی و هیبتی موحش و تنومند از شجاعان نامی عرب، در حالی که زره محکمی به تن داشت و نیزه ی بلند بر دست و خود مخروطی بر سر و بر اسبی قوی هیکل سوار بود، به میدان آمد و فریاد زد ای جوان شمشیرت را بینداز و بدان کسی که به سوی تو آمده قلبی پر عطوفت دارد و با مهربانی دلش به حال جوانی تو می‌سوزد که با این سیما و منظر به دست وی کشته شود و به علاوه ننگ دارم که با این عظمت جثه و شجاعت، جوانی را بکشم؟ بهتر است موعظه ی مرا بپذیری و ترک مخاصمه کنی، و او را با ابیاتی چند موعظه کرد. حضرت اباالفضل علیه السلام در جوابش فرمود: ای دشمن خدا بیانات شیوای تو را شنیدم، لکن آنها مانند بذریست که در زمین شوره زار یا زمین سخت بپاشند، خیلی دور است که عباس [علیه السلام] خود را به تو تسلیم نماید تا از طوفان بلا نجاتش بخشی، و اما از حذاقت من سخن راندی، این نسبت میراثی است که از خاندان نبوت به ما رسیده و ما فدائی دین هستیم و به شهادت افتخار می‌کنیم و در مصائب صابر و بر سختی‌ها شاکریم و در تمام امور بر خدا توکل داریم؛ و اما تو ای مارد از فضایل محرومی و خصال اسلامی در تو نیست، نسبت من به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می‌رسد، من شاخه ای از شجره ی طیبه نبوت هستم و آن که از این شجره باشد مؤید من عندالله بوده و هیچ وقت تحت قیود و بندگی ابناء زمان واقع نخواهد شد. در بین این گفت و شنودها حضرت اباالفضل علیه السلام خود را مهیا کرد و از جا جست و سر نیزه ی مارد را گرفت و از دست او درآورد و با نیزه ی خودش بر سینه ی او زد و از اسب به زمین انداخت، لشگریان مبهوت شدند و چون دیگر طاقت جنگ نداشت. شمر فریاد زد مارد را دریابید که حضرت مهلتش نداد و سر او را جدا کرد. 🌱جوانمردی حضرت اباالفضل علیه السلام در جنگ تن به تن مردی به نام «عبدالله بن عقبه ی غنوی» پای به میدان گذارد و مبارز طلبید، حضرت اباالفضل علیه السلام به میدان رفت و با او روبرو شد و پس از خواندن رجز و معرفی خود، به وی فرمود: ای مرد جنگی از مبارزه با من صرفنظر کن، زیرا تو که به میدان آمدی نمی دانستی با من روبرو خواهی شد... حال به جهت احسانی که پدرم بر پدرت نموده میدان را ترک نما برگرد! عبدالله بن عقبه قبول نکرد و خواستار جنگ شد. حضرت اسب را به حرکت آورد و شمشیر را کشید و عمدا به شمشیر او اصابت داد و طوری وانمود کرد که ضربه ای هم به شست وی رسیده است، به حدی که صدای هلهله ی دشمن بلند شد، و مجددا فرمود: میدان را ترک کن، به سبب آنکه پدرانمان با هم نمکی خورده اند. آن مردمی خواست میدان را ترک کند، لکن چون در نزد سلحشوران خجل می‌شد از این کار دست باز داشت. لذا دفعه ی دوم باز اسبها را به حرکت درآوردند و حضرت اباالفضل علیه السلام شمشیری بر رکاب او زد که صدایش را همه شنیدند ولی عبدالله مجروح نشد. آخر الأمر عبدالله، که خود را در مقابل حضرت عباس علیه السلام ناتوان دید، با آنکه از شجاعان عرب بود از میدان گریخت و به لشگر بازگشت و حضرت عباس علیه السلام نیز در عین حال می‌توانست او را تعقیب کند و از پشت او را بکشد، لکن نقشه را طوری چید که او جان سالم بدر برد. مبارز دیگری که نامش «صفوان بن ابطح» بود سوار بر اسب از لشگر عمر سعد خارج شد و به جنگ حضرت ابوالفضل علیه السلام آمد. او که در سنگ اندازی و نیزه زنی مهارت بسیار داشت، رجز خواند و همین که بنا به حمله شد او دست به خرجین خود برد و سنگ بزرگی را برآورده و حواله به صورت حضرت اباالفضل علیه السلام کرد، حضرت خم شد و سنگ از بالای سرش بر زمین افتاد. سپس شمشیر را حواله ی دست صفوان نمود و در نتیجه دست او بریده و آویزان گردید و از آن خون می‌ریخت. دوباره اسبها را به حرکت درآوردند. این بار او با نیزه ی محکمی که در دست داشت حمله کرد، و حضرت عباس علیه السلام با شمشیر نیزه ی او را از کمر به نیم نمود. صفوان دیگر قدرت جنگیدن نداشت. از طرفی دست راست از کار افتاده و با دست چپ آن چاپکی را نداشت و از طرفی خون از بدنش می‌رفت و ضعف او را گرفته بود. با این حال مجددا آماده ی مبارزه شد. حضرت اباالفضل علیه السلام فرمود: ای مرد شجاع به منزلت برگرد و جراح را خبر کن تا دستت را معالجه نماید. اما او روی برگشت نداشت و اصرار می‌ورزید مرا به قتل برسان! جوانمردی حضرت عباس علیه السلام اجازه نمی داد کسی را که دیگر نمی توانست بجنگد بکشد، لذا او را رها کرد و به انبوه لشگر حمله ور شد که در این حمله به قولی ۵۲۰ نفر را کشت. چهره درخشان قمر بنی هاشم صفحه ۱۶۳ #نشر_دهید @botshenasi