🌱 شجاعت و جوانمردی قمر بنی هاشم
مارد بن صدیق، از جمله شجاعان لشگر عمر سعد بود، مردی قوی هیکل نظیر مرحب خیبری و عمرو بن عبدود، و بسیار رشید و دارای قامتی بلند و بدنی قوی و هیبتی موحش و تنومند از شجاعان نامی عرب، در حالی که زره محکمی به تن داشت و نیزه ی بلند بر دست و خود مخروطی بر سر و بر اسبی قوی هیکل سوار بود، به میدان آمد و فریاد زد ای جوان شمشیرت را بینداز و بدان کسی که به سوی تو آمده قلبی پر عطوفت دارد و با مهربانی دلش به حال جوانی تو میسوزد که با این سیما و منظر به دست وی کشته شود و به علاوه ننگ دارم که با این عظمت جثه و شجاعت، جوانی را بکشم؟ بهتر است موعظه ی مرا بپذیری و ترک مخاصمه کنی، و او را با ابیاتی چند موعظه کرد.
حضرت اباالفضل علیه السلام در جوابش فرمود: ای دشمن خدا بیانات شیوای تو را شنیدم، لکن آنها مانند بذریست که در زمین شوره زار یا زمین سخت بپاشند، خیلی دور است که عباس [علیه السلام] خود را به تو تسلیم نماید تا از طوفان بلا نجاتش بخشی، و اما از حذاقت من سخن راندی، این نسبت میراثی است که از خاندان نبوت به ما رسیده و ما فدائی دین هستیم و به شهادت افتخار میکنیم و در مصائب صابر و بر سختیها شاکریم و در تمام امور بر خدا توکل داریم؛ و اما تو ای مارد از فضایل محرومی و خصال اسلامی در تو نیست، نسبت من به رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم میرسد، من شاخه ای از شجره ی طیبه نبوت هستم و آن که از این شجره باشد مؤید من عندالله بوده و هیچ وقت تحت قیود و بندگی ابناء زمان واقع نخواهد شد. در بین این گفت و شنودها حضرت اباالفضل علیه السلام خود را مهیا کرد و از جا جست و سر نیزه ی مارد را گرفت و از دست او درآورد و با نیزه ی خودش بر سینه ی او زد و از اسب به زمین انداخت، لشگریان مبهوت شدند و چون دیگر طاقت جنگ نداشت. شمر فریاد زد مارد را دریابید که حضرت مهلتش نداد و سر او را جدا کرد.
🌱جوانمردی حضرت اباالفضل علیه السلام در جنگ تن به تن
مردی به نام «عبدالله بن عقبه ی غنوی» پای به میدان گذارد و مبارز طلبید، حضرت اباالفضل علیه السلام به میدان رفت و با او روبرو شد و پس از خواندن رجز و معرفی خود، به وی فرمود: ای مرد جنگی از مبارزه با من صرفنظر کن، زیرا تو که به میدان آمدی نمی دانستی با من روبرو خواهی شد... حال به جهت احسانی که پدرم بر پدرت نموده میدان را ترک نما برگرد! عبدالله بن عقبه قبول نکرد و خواستار جنگ شد. حضرت اسب را به حرکت آورد و شمشیر را کشید و عمدا به شمشیر او اصابت داد و طوری وانمود کرد که ضربه ای هم به شست وی رسیده است، به حدی که صدای هلهله ی دشمن بلند شد، و مجددا فرمود: میدان را ترک کن، به سبب آنکه پدرانمان با هم نمکی خورده اند.
آن مردمی خواست میدان را ترک کند، لکن چون در نزد سلحشوران خجل میشد از این کار دست باز داشت. لذا دفعه ی دوم باز اسبها را به حرکت درآوردند و حضرت اباالفضل علیه السلام شمشیری بر رکاب او زد که صدایش را همه شنیدند ولی عبدالله مجروح نشد. آخر الأمر عبدالله، که خود را در مقابل حضرت عباس علیه السلام ناتوان دید، با آنکه از شجاعان عرب بود از میدان گریخت و به لشگر بازگشت و حضرت عباس علیه السلام نیز در عین حال میتوانست او را تعقیب کند و از پشت او را بکشد، لکن نقشه را طوری چید که او جان سالم بدر برد.
مبارز دیگری که نامش «صفوان بن ابطح» بود سوار بر اسب از لشگر عمر سعد خارج شد و به جنگ حضرت ابوالفضل علیه السلام آمد. او که در سنگ اندازی و نیزه زنی مهارت بسیار داشت، رجز خواند و همین که بنا به حمله شد او دست به خرجین خود برد و سنگ بزرگی را برآورده و حواله به صورت حضرت اباالفضل علیه السلام کرد، حضرت خم شد و سنگ از بالای سرش بر زمین افتاد. سپس شمشیر را حواله ی دست صفوان نمود و در نتیجه دست او بریده و آویزان گردید و از آن خون میریخت. دوباره اسبها را به حرکت درآوردند. این بار او با نیزه ی محکمی که در دست داشت حمله کرد، و حضرت عباس علیه السلام با شمشیر نیزه ی او را از کمر به نیم نمود. صفوان دیگر قدرت جنگیدن نداشت. از طرفی دست راست از کار افتاده و با دست چپ آن چاپکی را نداشت و از طرفی خون از بدنش میرفت و ضعف او را گرفته بود. با این حال مجددا آماده ی مبارزه شد. حضرت اباالفضل علیه السلام فرمود: ای مرد شجاع به منزلت برگرد و جراح را خبر کن تا دستت را معالجه نماید. اما او روی برگشت نداشت و اصرار میورزید مرا به قتل برسان! جوانمردی حضرت عباس علیه السلام اجازه نمی داد کسی را که دیگر نمی توانست بجنگد بکشد، لذا او را رها کرد و به انبوه لشگر حمله ور شد که در این حمله به قولی ۵۲۰ نفر را کشت.
چهره درخشان قمر بنی هاشم صفحه ۱۶۳
#نشر_دهید
@botshenasi
🌱 نماز ظهر عاشورا
یکی از پدیده های این چند سال اخیر پدیده نماز ظهر عاشورا است. جوری نماز ظهر عاشورا را بُلد کردند که عوام الناس گمان میکنند نمازی جداگانه است. نماز ظهر عاشورا را نمازی مانند نماز جمعه یا نماز عید فطر میدانند. حتی در بنر هیئات می نویسند عزاداری ظهر عاشورا همراه با نماز ظهر عاشورا! چند سال پیش یکی از دوستان نقل میکرد که در بیت یکی از علما بودیم، عزاداری انجام دادیم، سپس نماز ظهر و عصر را به جماعت خواندیم. ناهار خوردیم، مردم کم کم رفتند. در محضر ایشان بودیم که دیدیم درب بیت را میزنند، چند خانم پشت در بودند و گفتند: این نمازی که اقا خواند، نماز ظهر عاشورا بود یا نماز ظهر و عصر! نماز ظهر عاشورا با نماز ظهر دیگر روزها هیچگونه تفاوتی ندارد! یک نماز یومیه مثل دیگر روزها است. حتی دیدیم که گاهی در وسط عزاداری، عزاداری را تعطیل کردند نماز ظهررا بخوانند! چرا به مردم آدرس غلط میدهید؟ دستهء زنجیر زنی در خیابان آوردند، بعد وسط زنجیر زنی قطع کردند و شروع به نماز خواندن کردند! میگوییم اقا چرا عزاداری را تعطیل کردید، میگوید آقا نماز اول وقت! شما هر روز نماز اول وقت میخوانی؟ کدام فقیه فتوا داده که نماز اول وقت واجب است؟ ساعت عزاداری را طوری برنامه ریزی کن که قبل از اذان تمام شود یا عزاداری را بعد نماز شروع کنید. وسط عزاداری تعطیل نکنید بروید نماز بخوانید. حالا نماز اول وقت یک روز نخوان. آسمان به زمین می آید؟ مگر نماز اول وقت اسلام را زنده نگه داشته است؟ اصلا این نماز به چه درد میخورد که عزاداری را تعطیل کنی و بروی نماز بخوانی؟ عزاداری خودت را انجام بده سپس برو نماز بخوان. این هتک حرمت مجلس عزای امام حسین علیه السلام است که وسط سینه زنی تعطیل کنی و بروی نماز بخوانی! نماز ظهر عاشورا هم هیچ تفاوتی با دیگر نمازها ندارد. نماز ظهر عاشورا همان نماز بیستم محرم است. همان نماز پنجم رجب است. یک نماز یومیه است و بس! آن کسانی که نماز ظهر عاشورا را علم کردند قصدشان چیست الله اعلم! یک روز اول وقت نخوان. هیچ اتفاقی نمی افتد.
#نشر_دهید
@botshenasi
🔥حکم کسی که امیرالمؤمنین علیه السلام را «هو» بنامد و مرادش از «هو» مقام لاهوت باشد
امام باقر علیه السلام فرمود: وقتی امیرالمؤمنین علیه السلام از جنگ با اهل بصره فارغ شد هفتاد مرد از نژاد «زطّ» خدمت او آمده و سلام کردند و به زبان خود با او سخن گفتند. سپس امام فرمود: من آن چنان که شما می گویید نیستم. من بنده خدا و آفریده ی اویم. آنها نپذیرفتند و گفتند: «بل انت انت هو» [بلکه تو، او هستی] امیرالمؤمنین ع فرمود: اگر از آن چه گفتید بازنگردید و توبه نکنید؛ شما را می کشم. آنان توبه را نپذیرفتند. امام ع دستور داد که چند چاه حفر کنند و آن چاهها را به هم وصل نمود. سپس آن هفتاد نفر را در آن چاهها افکند و سر چاه ها را پوشاند و در یکی از چاهها که کسی نبود؛ آتش افروخت؛ پس دود در چاهها پیچید و آنها خفه شدند و مردند.
📚من لا يحضره الفقيه ؛ مؤسسه نشر اسلامی؛ ج3 ؛ ص150
رجال الكشي؛ انتشارات دانشگاه مشهد؛ ص109
🔥حکم کسی که امامان (ع) را صاحب مقام «لاهوت» بداند
«اللَّهُمَّ إِنِّي أَبْرَأُ إِلَيْكَ مِمَّنِ اعْتَقَدَ فِيهِمَا اللَّاهُوتَ، وَ قَدَّمَ عَلَيْهِمَا الطَّاغُوتَ، اللَّهُمَّ الْعَنِ النَّاصِبَةَ الْجَاحِدِينَ، وَ الْمُسْرِفِينَ الْغَالِينَ، وَ الشَّاكِّينَ الْمُقَصِّرِينَ وَ الْجَهَلَةَ الْمُفَوِّضِينَ»
«خدایا من به سوی تو بیزاری می جویم از کسانی که در مورد این دو امام (امام هادی ع و امام عسکری ع) معتقد به «لاهوت» باشند و یا «طاغوت» را بر آنان مقدّم بدارند. خدایا «ناصبان اهل جحود» و «زیاده روی کنندگان غالی» و «شک کنندگان اهل تقصیر» و «جاهلان اهل تفویض» را لعنت کن»
📚المزار الكبير، باب زیارة العسکریین (ع) ، ابن المشهدي، مؤسسه نشر اسلامی، ص656
@botshenasi
لطفا در ایتا مطلب را دنبال کنید
مشاهده در پیام رسان ایتا
نقد استاد علوی طهرانی بر آقای مطهری
2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
استاد معاونیان:
بپرهیزید از عرفان کاذب و قطب و مرید و مراد بازی! بلای جدید شیعه آقاجون ها هستند!
@botshenasi
🌱 روز هفتم صفر سرور یا غم؟
در چندین سال اخیر مرجعیت بزرگوار حضرت آیت الله العظمی تلویزیون هفتم صفر را به عنوان ولادت حضرت موسی بن جعفر علیهم السلام جشن می گیرد!
لذا به کتب علما رجوع میکنیم تا ببینیم روز غم است یا شادی!
سند اول: تثبیت الامامة
قدیمی ترین منبعی که در این زمینه تا به حال یافت شده کتاب « تثبیت الامامة»تالیف«سید قاسم بن ابراهیم الرسی» است که در سال 246 وفات یافته است. وی که خود از نوادگان حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام است، از زهاد و عباد و علمای زمان خویش بود که دارای تألیفات فراوانی است. گفتنی است وی از روات احادیث هم بوده است و بدون واسطه از حضرت موسی بن جعفر علیه السلام روایت نقل میکرده است. وی در کتاب خویش چنین آورده است.
الامام الحسن علیه السلام ابوه الامام امیرالمومنین علی علیه السلام، امه فاطمه الزهراء سلام الله علیها، ولادته: ولد فی المدینه لیلة النصف من شهر رمضان فی السنة الثالثة للهجره، القابه: التقی، الزکی، السبط، وفاته: توفی فی السابع من شهر صفر سنة خمسین من الهجرة
سند دوم: قول شهید اول
یکی دیگر از کسانی که قائل بودند شهادت سبط اکبر حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام در هفتم ماه صفر واقع شده است، شهید اول (متوفای 786) می باشند ایشان در کتاب شریف «دروس» می فرمایند: الامام، الزکی، ابومحمد الحسن بن علی سید شباب اهل الجنه ولد بالمدینه یوم الثلاثاء منتصف شهر رمضان سنة اثنتین من الهجرة... و قبض بها مسموما یوم الخمیس سابع صفر سنة تسع و اربعین من الهجرة.
سند سوم :مرحوم کفعمی
یکی دیگر از کسانی که قائل به شهادت امام حسن مجتبی در هفتم ماه صفر شده است، علامه بزرگوار و محدث کبیر مرحوم کفعمی صاحب کتاب شریف «مصباح»می باشد ایشان در این کتاب چنین می فرماید:
ولد فی یوم الثلاثاء منتصف شهر رمضان سنة ثلاث من الهجرة و توفی یوم الخمیس سابع شهر صفر سنة خمسین من الهجرة.
سند چهارم: پدر شیخ بهایی
یکی دیگر از بزرگانی که قایل به شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام در هفتم صفر می باشد مرحوم شیخ حسین والد شیخ بهایی در کتاب«وصول الاخبار الی اصول الاخبار» می باشد وی که متوفای سال 984 هجری است در کتاب خویش میفرماید: هو الامام الزکی ابومحمد سید شباب اهل الجنه ولد بالمدینه یوم الثلاثاء منتصف شهر رمضان سنة اثنتین من الهجرة مسموما فی المدینة یوم الخمیس سابع شهر صفر سنة تسع او ثمان و اربعین و قیل سنة خمسین من الهجره عن سبع و اربعین سنة.
اما بررسی میلاد امام کاظم علیه السلام
اولاً: بزرگانی چون شیخ کلینی در(اصول کافی) و شیخ مفید در (الارشاد و مسارّ الشیعه) و شیخ طوسی«قدس سرهم» در (تهذیب الاحکام)به قول ولادت آن حضرت درهفتم صفر اعتنا نکرده و از بیان آن ساکت ماندهاند.
ثانیاً: فحولی از علما چون شهید اول در(الدروس)، شیخ محمد حسن نجفی در(جواهر الکلام) و شیخ جعفر کاشف الغطاء«قدس سرهم» در (کشف الغطاء) آن را ضعیف شمردهاند.
ثالثاً: در تاریخ ولادت امام کاظم«علیه السلام»روایاتی وارد شده است که بزرگان از محدثین چون احمد بن خالد برقی در (المحاسن)، شیخ کلینی در (اصول کافی)، محمد بن حسن صفّار در (بصائر الدرجات) و ابن جریر طبری شیعی«قدس سرهم» در (دلائل الامامة)از ابی بصیر به طرق مختلف از امام صادق«علیه السلام» روایت کرده اند:که این ولادت پس از ایام حج سافل 127هـ و هنگام مراجعت حضرت صادق«علیه السلام» به مدینه و در اولین منزل پس از جحفه به نام ابواء بوده است. که به تصریح معجم البلدان ابواء 33 میل (حدود 53 کیلومتر) تا جحفه فاصله دارد.
مطلب مهم: روایت ابی بصیر قرینه ای است بر اتمام حج و بازگشت به مدینه در همان سالی که امام کاظم علیه السلام در ابواء به دنیا آمده، و این دلالت دارد بر اینکه امام کاظم علیه السلام در ماه ذی الحجه دیده به جهان گشود نه در ماه صفری که درسال 128 نقل شده است.
رابعاً: ابن جریر طبری«قدس سره» متوفای قرن چهارم در روایت دیگر از امام عسکری علیه السلام در (دلائل الامامة)، تصریح بر وقوع ولادت آن حضرت در ماه ذی الحجة نموده است.
در آخر در حوزه نجف از قدیم الایام هفتم صفر به عنوان شهادت امام مجتبی علیه السلام و بیست و هشتم صفر شهادت پیامبر صلی الله علیه و آله مرسوم بوده است. بعد از تاسیس حوزه قم از مرحوم حائری تا کنون تمام مراجع هفتم صفر را به عنوان شهادت مجلس سوگواری بر پا نموده اند! تمامی مراجع کنونی هم بدون اختلاف منع برگزاری مجالس شادی کردند و نظرشان بر شهادت است!
#نشر_واجب
@botshenasi
🌱پنج شنبه سیاه !
۲۸ صفر شهادت رسول الله صلی الله علیه و اله است. شهادتی که اصلا برای آن تلاشی نمیشود. و ما شیعیان کم کاری عجیبی داریم برای احیاء این شهادت. و خیلی از بچه شیعه ها با شنیدن نام شهادت چشمانشان چهار تا میشود. چرا باید اینگونه باشد.؟ شهادت اشرف مخلوقات و سید الانبیا علیهم السلام اینگونه غریب باشد ؟ چرا برای احیاء این شهادت کاری انجام نمیشود ؟ بعد از زهری که ابوبکر و عمر از آن زن یهودی خریداری کردند و عایشه و حفصه با همکاری یکدیگر به رسول خدا صلی الله علیه و اله خورانیدن و حضرت در بستر افتاد. امر کردند که کاغذ و قلم بیاورند تا چیزی بنویسند که مردم تا قیامت مردم گمراه نشوند. اما عمر بن خطاب باب توهین و جسارت به معصومین را فتح کرد و گفت : این مرد هذیان میگوید! برای این مصیبت جان بدهیم کم است توهین به سید المرسلین میشود و بچه شیعه نمیداند! اگر مانند باقی شهادت ها ما برای این شهادت به سر و سینه میزدیم اینگونه غریب نمی ماند! و در محضر خدا و حجت خدا تقصیر داریم! امسال باید ۲۸ صفر سراسر ایران یک پارچه وا محمدا شود ! تا دنیا بداند چه شده است. مصیبت توهین به رسول خدا صلی الله علیه و اله پدر عاشورا است. او را هذیان گو خواندن که بعد عده ای بیایند و پسرش را خارجی بخوانند. اقامه شهادت برای آن حضرت کم از عاشورا نیست به سر و سینه بزنید و فریاد بزنید یا اهل العالم عایشه و حفصه با پدرانشان پیغمبر را کشتند.
این شهادت برگ رسوایی سقیفه و عاشورا است. در حق رسول خدا کم کاری نکنید که همه مسئولیم
#پنج_شنبه_سیاه
https://telegram.me/joinchat/CMkeQTz5AQlyH1hDCEKzbw
نقد دکتر فراهانی به سخنان رائفی پور
@BotShenasi