و سرانجام همه ی ما خاطره می شویم ‌.

فاصله زخم شده بر دلم از بی‌خبری، به کجا می‌رسد این کوچه های دربدری... یا که باید نفست در دلِ خود حبس کنم، یا که در خواب من آیی و مرا هم ببری...

+منو میخوای؟! -من همیشه تورو میخوام +من تاکسیکم و قلبتو میشکنم، بازم منو میخوای؟ -من اینو میدونستم و قلبمو بهت تسلیم کردم!

- داستان لمسِ دستانت..

خودت که نه، ولی دلم واسه دستات خیلی تنگ شده.

کاش منو رها نمیکردی تو میتونستی باشی، حتی از سر دلسوزی و ترحم اما میتونستی باشی! تو میتونستی منو از دست خودم نجات بدی اما به جاش ولم کردی بین افکارات ذهن مریضم تو میتونستی منو نجات بدی اما دریغ کردی کاش وجدان داشتی.

بخند که جهان با اندوه تو دگرگون نمیشود.

گفتمش نقاش را نقشی بکش از یار من. گفت تابش را نیارد این در و دیوار من. گفتمش خطی بکش ازگوشه یکموی او. گفت خطی ره ندارد تا رود در کار من. گفتم آیادیده برخود پرده ای اوصاف او. گفتش آری جلوه گردد در دل بیمار من. گفتمش تانی نمایی نقش بی نقشی به ما. گفتش آری گر گذاری گردنت بر دار من.

من فقط بوسیدمت تو خودت شعر شدی باریدی ... -شاملو

دلا خو کن به تنهایی، که از تن ها بلا خیزد! -فیض‌کاشانی

من اینجوریم که اگه حس کنم یکیو دوس دارم و ببینم بقیه میرن سمتش دیوونه میشم.

اکثر آدما مث جمعه ان، تا وقتی که نرسیدن خوبن و هی لحظه شماری میکنی برسن، اما وقتی رسیدن هم کلافه ات میکنن هم غمگین، هم فراری.