⚡️شعار اصلی جریانهای تمدنی در زیارت اربعین ۱۴۴۸: زندگی با سبک امام حسین علیه السلام 👌جمع زیادی از جریانهای تمدنی و فعالین انقلاب اسلامی برنامه های ویژه ای برای جاده پر از ملائکه نجف تا کربلا طراحی کرده بودند. 👌حجت الاسلام محمد مهدی قاسمی #مدرسه_تمدنی خود را موقتاً به این مسیر منتقل کرده است و با شاگردانش و مردم زائر درباره ابعاد تمدنی زیارت عظیم الشأن اربعین گفتگو می کند. 👌 حجت‌الاسلام محمد اسدنژاد و برادران فاضلش ( مدیران مدرسه تمدنی نهضت تربیتی سید الشهدای قم) در ابتدای جاده پر از ملائکه طریق العلماء مدرسه ای تمدنی برای آموزش سبک زندگی امام حسین علیه‌السلام راه اندازی کرده بودند. او را در حال سخنرانی برای نوجوانان دیدم. 👌 حجت‌الاسلام محمد علی اخوان هم در عمود ۵۳۵ مدرسه ای طبی و مرتبط با آموزش سبک زندگی راه اندازی کرده بود و #سبک_زندگی_امام_حسین علیه السلام را به زائران آموزش می داد. برگه های آموزشی او برای معرفی تدابیر اولیه مرتبط با مدیریت عدم تعادل ها در طبایع ریح، دم، بلغم، سوداء و صفراء خواندنی است! 👌 حجت‌الاسلام علیرضا ولی زاده (مدیر با کفایت دارالشفای نرجس خاتون) در طول مسیر جاده نجف تا کربلا؛ نکات تمدنی را برجسته سازی و روایت می کرد. چهره و بیان او را در حال روایت یک تنور خانه گلی و پیشرفته دیدنی و جذاب بود. بقیه روایت های او درباره زیارت تمدنی اربعین را هم ببینید! 👌جمع زیادی از فعالین و اساتید طب اسلامی هم در حال ارایه خدمات طبی اورژانسی - مانند ماساژ و اعمال یداوی - به مردم زائر هستند. حجت‌الاسلام فرج قاسمی از جمله این اساتید است. شعار اصلی جریانهای تمدنی در اربعین حسینی ۱۴۴۸ زندگی با سبک امام حسین علیه السلام است! 👌الگوی تغذیه، الگوی لباس، الگوی سلامت و درمان، الگوی معماری و مهندسی، الگوی مطالعات نجومی و کیهان شناسی، الگوی سیاست خارجی و دشمن شناسی، الگوی اقتصاد و تجارت، الگوی مدرسه و تحصیل و... بر اساس توصیه های امام حسین علیه السلام نیازمند باز تعریف هستند. همه را به بازخوانی سبک زندگی امام حسین علیه السلام دعوت می کنیم. لطفاً از توصیه های یهود و نصاری در زندگی پرهیز تام داشته باشید. علی کشوری - بازخوانی فعالیت های جریانهای تمدنی برای آموزش سبک زندگی امام حسین علیه السلام در زیارت اربعین ۱۴۴۸ - ۱۶ صفرالمظفر ۱۴۴۸- کربلا #نظم_آینده_جهان #اربعین_تمدن_ساز #سبك_زندگی_حسينی https://eitaa.com/olgou4

﷽ #استاد_می‌گفت: «نیهیلیسم شرقی با غربی متفاوت است. در شرق وقتی به پوچی و #فقدان_معنای زندگی میرسند خودکشی می‌کنند، اما در غرب وقتی به این معنا میرسند، نهایت چسبندگی به دنیا را در پیش می‌گیرند.‌ از همین روست که آنها مدام در همه چیز دنبال #لذت هستند. دنیا جایی برای نهایت لذت است، چون بعد آن دنیایی نیست» 🌐 فرهنگ جهانی غرب و فرهنگ جهانی اسلام 🌇 انجمن علمی مشترک «مطالعات تمدنی» و «غرب‌شناسی‌» دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام

«اربعین و صیرورت فرهنگ جدید جهانی» فرهنگ رایج جهانی، فرهنگ مدرن یا همان فرهنگ عرفی و دنیویِ به اصطلاح مک دونالد است که از غرب تا شرق را فراگرفته است. بسیاری از اندیشمندان علوم اجتماعی، اصل این فرهنگ، دنیوی بودن این فرهنگ، و شمولیت آن را برگشت ناپذیر دانسته اند؛ لیکن به نظر می رسد ظهور اربعین و پهنای گسترده و جهان گیر آن، در برگشت ناپذیر بودن فرهنگ جهانی سکولار تردیدهایی ایجاد کرده است. این یادداشت در صدد اشاره به برخورد و تصادم دو فرهنگ جهانی یعنی فرهنگ عُرفی مدرن از یک سو و فرهنگ قُدسی اربعین از سوی دیگر است. جهانی بودن فرهنگ اربعین را صرفا و ضرورتا نباید در مشارکت ملیت های مختلف و صاحبان ادیان و مذاهب گوناگون در این مراسم جستجو کرد، بلکه جهانی بودن آن را باید در پیامهای انسانی اربعین (یعنی پیام توحید الهی و تعارف انسانی (انا جعلناکم شعوبا و قبائل لتعارفوا)، پیام تحرک، تحمل، و تحول، پیام تعامل و تعاون در معروف، پیام خلوص و بی پیرایگی، پیام همدلی و همزیستی، و پیام اوج آرامش در نبودِ آسایش) نیز دنبال کرد. جهانی بودن فرهنگ اربعین در همین معناست که امروزه در بارۀ هر یک از این پیام ها می توان با جهان های دیگر «تحدّی» کرده و فرهنگ اربعین را به آنها «تسرّی» داد. بی شک چنین عناصر حیات بخش در اربعین، می تواند راههای برون رفت از وضعیت دنیوی شده و فرو رفته در جهان ماده را برای انسان معاصر هموار کند و چشم انداز جدیدی را فرا روی دنیای کنونی بازبگشاید. در این میان، هرچند فرهنگ انسانی و معنوی اربعین در بستر اجتماعی و فرهنگی عراق سیر می کند و در آن زائرانی بسیار از سرزمین های مختلف شرکت می کنند، لیکن وجود فرهنگ عربی، ترکی، فارسی، و غیره صِبغه های توحیدیِ فرهنگ اربعین را کم فروغ نمی کند. فرهنگ توحیدی اربعین آن چنان بر این تنوع فرهنگی و مذهبی سایه می اندازد که دینی غیر از محبت در اربعین باقی نمی گذارد (و «هل الدین الا الحب»). به بیان دیگر، در فرهنگ جهانی اربعین، فرهنگ قومی و ملی (فرهنگ به مثابه فعل انسان) مغلوبِ فرهنگ الهی (فرهنگ به مثابه فعل خدا) می شود که البته باید گفت سیطرۀ فرهنگ الهی بر فرهنگ قومی و بومی نه به معنای تقابل بین فرهنگ الهی با فرهنگ انسانی، بلکه به معنای شکوفایی و تکامل فرهنگ زمینی انسان ها در برابر نزولات فرهنگی از آسمان است. از این منظر، جهانی شدن فرهنگ اربعین، نه از تراکم فرهنگ های مختلف و نه از شباهت فرهنگ های متنوع، بلکه از غایت متعالیِ مشترک در فرهنگها بوجود می آید. فرهنگ جهانی مدرن در جهان اسلام، فرهنگی بیگانه، تحمیلی، و التقاطی است، در حالی که فرهنگ جهانی اربعین، امری درون زا و برآمده از عمق تاریخ و باورهای شرقی و اشراقی است. فرهنگ جهانی مدرن، فرهنگی برآمده از انسانِ این جهانی است که قصدی برای ابدیت ندارد و نهایت زندگی اش هم در اینجا و اکنون خلاصه می شود، در حالی که فرهنگ جهانیِ اربعین برآمده از انسانی است که در همین جهان قصد نیل به ابدیت و هستی بی نهایت دارد. و فرهنگ جهانی مدرن به سمت چندگانگی، بی هویتی و نهیلیسم می رود، در حالی که فرهنگ جهانی اربعین به سمت توحید، معناداری و رشد متراکم انسانی پیش می رود. و بالاخره دین در فرهنگ جهانی اربعین بر خلاف فرهنگ جهانی مدرن نه در حال خصوصی شدن، بلکه در حال شمولیت و عمومیت است. عمومیت دین و دینداری در فرهنگ اربعین، عالَم لاهوت را به تدریج به دنیای ناسوت متصل کرده و زمینه های نجات انسان زوال یافته را با بازگشت حقیقت به عرصه تاریخ فراهم  می کند. ✍ حجت الاسلام والمسلمین دکتر حبیب الله بابائی مدیر پژوهشکده مطالعات تمدنی 🌇 انجمن علمی مشترک «مطالعات تمدنی» و «غرب‌شناسی‌» دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام