خب خب میریم سراغ مورد دوم

مورد دوم چیه؟؟ صبر، بله صبر

۲. صبر بعدش داخل دومین نکته اشاره به آثار مثبت صبر و شکیبایی کرده، می‌فرماید: «صبر شجاعت است؛ وَ الصَّبْرُ شَجَاعَةٌ.»

بدیهیه صبر چه در مقابل عوامل معصیت و گناه باشه، چه در مسیر اطاعت پروردگار، چه در برابر مصائب و سختی های روزگار انجام بشه، نوعی شجاعت محسوب می‌شه و تنها انسان های شجاع هستن که از عهدۀ شکیبایی در این مراحل سه‌گانه برمیان.

نمونه کامل این حرف و صبر همون چیزیه که امیرمؤمنان علی(علیه‌السلام) در صدر اسلام از پیغمبر و یاران باوفایش تجربه کرده بود.

در برابر انواع مشکلاتی که از سوی دشمنان اسلام هر روز به شکلی انجام می‌شد صبر و استقامت کرده بودن و با شجاعت تمام اونها رو پشت سر گذاشتن و اگر این شکیبایی شجاعانه مسلمانان صدر اول در دوران محاصرۀ شعب‌ابی‌طالب و هجرت به حبشه و سپس هجرت به‌سوی مدینه و بعداز آن حضور در میدان‌های جنگ بدر، خیبر، خندق و حنین نبود امروز آیین و دینی به نام اسلام بر بخش عظیم و بزرگی از جهان سایه ننداخته بود.

در واقع مسلمانان هم در برابر خواسته‌های دل و نفسشون استقامت و صبر نشون دادند، هم در مسیر اطاعت پروردگار و هم در مقابل مصائب و مشکلات پی‌درپی و تمام نشدنی

همون طوری که داخل حدیثی در جلد دوم کافی از رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) نقل شده که می‌فرماید: الصَّبْرُ ثَلَاثَةٌ صَبْرٌ عِنْدَ الْمُصِیبَةِ وَ صَبْرٌ عَلَی الطَّاعَةِ وَ صَبْرٌ عَنِ الْمَعْصِیَ.

إذا تَضَیَّفَتْکَ نازِلَةٌ فَأقْرِهَا الصَّبْرُ عَلَیْها وَ أکْرِمْ مَثْواها لَدَیْکَ بِالتَّوَکُّلِ وَ الْإحْتِسابِ لِتُرِحِّلَ عَنْکَ وَ قَدْ أبْقَتْ عَلَیْکَ أکْثَرَ مِمّا سَلَبَتْ مِنْکَ؛ هنگامی که حادثۀ سختی به میهمانی تو آمد، با صبر و شکیبایی از آن پذیرایی کن و جایگاه آن را با توکل بر خدا و حساب عندالله گرامی بدار تا زمانی که این میهمان از نزد تو برود درحالی‌که بیش از آنچه از تو گرفته است، برای تو باقی خواهد گذارد.

الصَّبْرُ مُرٌّ لا یَتَجَرَّعُهُ إلاّ حُرٌّ؛ صبر تلخ است ولی جز آزادگان این شربت ناگوار را نمی‌نوشند.

سومین صفت چیه؟؟ زهد؛در سومین جمله می‌فرماید: «زهد ثروت است؛ وَ الزُّهْدُ ثَرْوَةٌ.»

اشاره به اینه که انسان از ثروت آیا چیزی جز بی‌نیازی می‌خواد و آدم زاهدِ قانع، از همۀ آدما بی‌نیازه و چه‌ بسا ثروتمندانی که جزء نیازمندان هستند.