در برابر انواع مشکلاتی که از سوی دشمنان اسلام هر روز به شکلی انجام می‌شد صبر و استقامت کرده بودن و با شجاعت تمام اونها رو پشت سر گذاشتن و اگر این شکیبایی شجاعانه مسلمانان صدر اول در دوران محاصرۀ شعب‌ابی‌طالب و هجرت به حبشه و سپس هجرت به‌سوی مدینه و بعداز آن حضور در میدان‌های جنگ بدر، خیبر، خندق و حنین نبود امروز آیین و دینی به نام اسلام بر بخش عظیم و بزرگی از جهان سایه ننداخته بود.

در واقع مسلمانان هم در برابر خواسته‌های دل و نفسشون استقامت و صبر نشون دادند، هم در مسیر اطاعت پروردگار و هم در مقابل مصائب و مشکلات پی‌درپی و تمام نشدنی

همون طوری که داخل حدیثی در جلد دوم کافی از رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) نقل شده که می‌فرماید: الصَّبْرُ ثَلَاثَةٌ صَبْرٌ عِنْدَ الْمُصِیبَةِ وَ صَبْرٌ عَلَی الطَّاعَةِ وَ صَبْرٌ عَنِ الْمَعْصِیَ.

إذا تَضَیَّفَتْکَ نازِلَةٌ فَأقْرِهَا الصَّبْرُ عَلَیْها وَ أکْرِمْ مَثْواها لَدَیْکَ بِالتَّوَکُّلِ وَ الْإحْتِسابِ لِتُرِحِّلَ عَنْکَ وَ قَدْ أبْقَتْ عَلَیْکَ أکْثَرَ مِمّا سَلَبَتْ مِنْکَ؛ هنگامی که حادثۀ سختی به میهمانی تو آمد، با صبر و شکیبایی از آن پذیرایی کن و جایگاه آن را با توکل بر خدا و حساب عندالله گرامی بدار تا زمانی که این میهمان از نزد تو برود درحالی‌که بیش از آنچه از تو گرفته است، برای تو باقی خواهد گذارد.

الصَّبْرُ مُرٌّ لا یَتَجَرَّعُهُ إلاّ حُرٌّ؛ صبر تلخ است ولی جز آزادگان این شربت ناگوار را نمی‌نوشند.

سومین صفت چیه؟؟ زهد؛در سومین جمله می‌فرماید: «زهد ثروت است؛ وَ الزُّهْدُ ثَرْوَةٌ.»

اشاره به اینه که انسان از ثروت آیا چیزی جز بی‌نیازی می‌خواد و آدم زاهدِ قانع، از همۀ آدما بی‌نیازه و چه‌ بسا ثروتمندانی که جزء نیازمندان هستند.

اصلا خود زهد چیه؟؟زهد همون بی‌اعتنایی به زرق و برق دنیا و مال و منال و شهرت و آوازه است. زاهد کسی نیست که این امور رو نداشته باشه بلکه زاهد کسی است که دلبسته و وابسته به این امور نباشد؛ حالا اونو داشته باشد یا نه!

در مورد زهد میشه همچین چیزی گفت:

زاهدان از ثروتمندان غنی‌تر هستند؛ چراکه ثروتمندان از یک سو باید پیوسته ثروت خود را حساب و کتاب کنند و از سوی دیگر مراقب باشند سارق و دشمنی آن را از دست آن‌ها نگیرد؛ درحالی‌که زاهدان از همۀ این‌ها بی‌نیازند.

در حدیثی از رسوال خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) می‌خوانیم که خطاب به علی(علیه‌السلام) فرمود: یَا عَلِیُّ إِنَّ اللَّهَ قَدْ زَیَّنَکَ بِزِینَةٍ لَمْ یُزَیِّنِ الْعِبَادَ بِزِینَةٍ أَحَبَّ إِلَی اللَّهِ مِنْهَا؛ زَیَّنَکَ بِالزُّهْدِ فِی الدُّنْیَا؛ ای علی خداوند تو را به زینتی آراسته که هیچ بنده‌ای به زینتی بهتر از آن نزد خداوند آراسته نشده است تو را به زهد در دنیا آراسته است و در حقیقت چنین است چون آراستگی به زهد انسان را به بسیاری از صفات دیگر از فضایل اخلاقی می‌آراید.

به همین دلیل در حدیث دیگری از امام صادق (علیه‌السلام) می‌خونیم: جُعِلَ الْخَیْرُ کُلُّهُ فِی بَیْتٍ وَ جُعِلَ مِفْتَاحُهُ الزُّهْدَ فِی الدُّنْیَا… . حَرَامٌ عَلَی قُلُوبِکُمْ أَنْ تَعْرِفَ حَلَاوَةَ الْإِیمَانِ حَتَّی تَزْهَدَ فِی الدُّنْیَا؛ تمام نیکی‌ها در خانه‌ای قرار داده شده و کلید آن زهد در دنیاست… . سپس فرمود: حلاوت ایمان بر دل و جان شما حرام است تا زمانی که دل‌هایتان زهد در دنیا پیشه کند.