For: Moanat From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس 🔥🔥

میگفتند که چشم ها آیینه ی روح هستند اما چرا دیگران مدام از خشمِ چشم هایم گله میکردند؟ درونِ من سرازیر از سخن هایی بود که نمیشد فریاد زد و آن ها بجای گوش دادن به سخن هایم و خوردن چایِ لبسوز در کنارم ، مرا خشمگین و بی اخلاق می‌خواندند . مثل کسی هستم که چندین کافه غم دارد اما برای گریه اش ، یک شانه کم دارد مرتضی درخشان For:Moanat From:درماندگی آموخته شده

For: @Past_777 From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس

حتی ستاره ها پس از مرگ ، سالها برای مردم میدرخشند اما اگر من زمانی که هنوز زنده ام کسی درخشمم را نبیند و فراموشم شوم..؟ و از طرفی هم خسته ام از اینهمه تلاش برای درخشش کاش فقط لحظه ای کسی مرا همینطور که هستم فراموش نکند . اگر همه جا تاریک بود دوباره بنگر شاید نور خود تو باشی مولانا For:https://eitaa.com/Past_777 From:درماندگی آموخته شده

For: @Jima_xa From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس

تکیه گاهِ من چه کسی بود جز لیوانِ چایی ام؟.. نه زبانم به سخن گفتن میرفت و نه تنم وادار به آغوش های دروغین میشد . او در سکوت مرا میفهمید بدون ذره ای قضاوت و امیدِ تهی و سینه ی گرفته ام را نرم میکرد . بگذشت و چه گویم که چه برمن بگذشت؟ سعدی For:https://eitaa.com/Jima_xa From:درماندگی آموخته شده

For: @niloufarabi7 From: ۴۹۷۵۱ کیلومتری اورانوس خیلی نازه چشمات🤏🏻

سر آغازِ هر ورق دفتر شده نام تو وطنِ من بی هیچ دلیلی شیفته و مجنون توام ، دیوانه وار به فکر توام ، بی آنکه بدانم جانم را برایت میدهم و گاهی چه عالمِ مضحکی فقط نامت را فریاد میزنند بی آنکه بدانند معنای تو چیست پاره ی جانم ! دیگران چون بروند از نظر ، از دل بروند تو چنان در دل من رفتی که جان در بدنی مولانا For:https://eitaa.com/niloufarabi7 From:درماندگی آموخته شده