تا حالا امتحان کردید وقتی دستتون رو میذارید روی تنه ی درخت و چند لحظه نگه میدارید و چشماتونو می بندید ، یه چیزی شبیه روح درون درخت حس میکنید ؟
خصوصا درخت های پیر ، یه وایب و حس خاصی دارن...
هیبت و ارامش روحشون رو آدم میتونه با لمس کردن حس کنه .
نمیدونم
این فقط حس منه .
ولی اگه امتحانش کردید به منم بگید 🤏🏻
1.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
دوستان از بنده عکس چهره ام رو خواسته بودن ،
اینم خدمت شما
شبتون بخیر
دخترا
شما هم اینطوری میشید وقتی یه درد خیلی عمیق و شدید حس میکنید؟
مثل وقتی که یه واقعیت خیلی تلخ رو کشف میکنید درباره ی یکی از دوستاتون...
یا مثلا وقتی دلتون میشکنه ،
یا مثلا وقتی که زمزمه های درون ذهنتون تند و تند تخریبتون میکنن ،
من گاهی ، کم پیش میاد ولی اینطور میشم که یه چیزی مث آبجوش توی قفسه سینه م حس میکنم ...
شما پیش اومده براتون؟ میتونید برام توصیفش کنید؟
دوست دارم کشفش کنم که واقعا چه اتفاقی درون آدم میوفته ، چون ندیدم آدمای زیادی به طور علمی دربارش حرف بزنن...
ولی گاهی فکر میکنم اگه ،
انسان ها میتونستن به بچه های بی سرپرست یا بد سرپرست به طور جدی رسیدگی کنن ،
و قبل از اینکه کار به جاهای بیخ دار و غیر قابل جبران بکشه ، کمکشون کنن و نجاتشون بدن ،
ممکن بود جهان جای بهتری باشه
و آدمای بیشتری در جای درستی قرار میگرفتن...
اثراتی که والدین ناشی یا ناآگاه ، (و حتی بدتر ، روانی و معتاد و...) بر فرزندانشون میذارن ، خیلی خیلی خیلی جدی و عمیقه،
جدی تر از چیزی که بنظر میاد...
و من نمیفهمم چرا انقدر آدما با کسایی که "والدینِ کسی" هستن رودرواسی دارن ،
چرا به والدین توصیه های جدی در زمینه ی یادگیریِ "چگونگیِ والد خوب بودن" نمیشه ،
چرا انقدر این قضیه سهل و سبک شمرده میشه...
پ.ن : توجه کنید که والد خوب بودن ، هرکز به معنی بیش از حد ناز بچه رو کشیدن و در پر قو بزرگ کردنش نیست .
این کاملا غلط و آسیب زاست ،همونطور که والد متکبر و کنترلگر بودن آسیب زاست.
#جرعهایتفکر