✍ با سلام و عرض ارادت عزیزی می گفت چه خوبه مسئولین بوم گردی ها به مهمانان شون اعلام کنند حجاب و رعایت کنند و بنر رعایت حجاب و در بوم گردی ها نصب کنند و طبق دستور صریح رهبر عزیزمون #کشف_حجاب #حرام_شرعی_و_سیاسی_ست و عقبه کشف حجاب اسرائیل غاصب و حامیانش هستند #بوم_گردی #حجاب #تاج_بندگی

🖤 زینب کبری سلام‌الله‌علیها، نماد عقل و شجاعت 📝 زینب کبری برای زنان ما در طول تاریخ یک الگوست؛ عقل و متانت، قدرت و شجاعت، شور و احساس عاطفی، صراحت زبان، متانت دل، استواری روح؛ در عین‌حال، مادرانه، خواهرانه، با همه‌ی انسانها برخورد کردن، در محیط خانه شمع محبت را روشن نگه داشتن، همسر و فرزندان را بر سر سفره‌ی محبت و عاطفه‌ی خود دور هم جمع کردن؛ اینها خصوصیات زن مسلمان است. 🔰 رهبر انقلاب، ۱۳۸۴/۰۳/۲۵

🔴داستان شیرزنی که میان گرگها الله اکبر خواند ▪️ماجرای دکتر نعمتی‌زاده دختر نخبه جونقانی که یک‌تنه جلوی اغتشاش‌گران ایستاد؛ او چادر به سر به میدان آمده بود و یکه و تنها جلوی آشوب ایستاده بود. ایران کم از این شیرزنان ندارد؛ زنانی که شاید در سکوت، نخبه‌اند، اهل علم و اندیشه‌اند، دکترای فیزیک هسته‌ای دارند یا معلم و مادرند، اما وقتی پای کشور و باورشان وسط می‌آید، همان‌قدر محکم می‌ایستند که در آزمایشگاه و کلاس درس. از همان لحظه‌ای که خبر در کانال‌های محلی جوتقان پیچید، دل خانم نعمتی آشوب شد. پیام‌ها یکی‌یکی می‌آمدند؛ کوتاه، تکراری، اما با لحنی که ته‌دلش را می‌لرزاند. «همه ساعت ۳ میدان اصلی. اعتراض به گرانی‌ها.» ظاهر پیام ساده بود، شبیه ده‌ها پیام دیگر که این سال‌ها مردم برای اعتراض به مشکلات معیشتی می‌فرستادند؛ اما چیزی در میان کلمات، در نحوه تأکیدها، در عجله فرستادن، غیرعادی به نظر می‌رسید. انگار گرانی فقط بهانه بود، پوششی برای هدفی دیگر. خانم نعمتی آرام و قرار نداشت. در خانه قدم می‌زد. صدای تیک‌تاک ساعت با ضربان قلبش هماهنگ شده بود. بارها به قاب عکس روی دیوار نگاه کرد؛ تصویر شهدای هسته‌ای. زیر لب گفت: «اگه شما بودید، چی کار می‌کردید؟» جلوی آینه ایستاد. روسری‌اش را مرتب کرد، چادر مشکی‌اش را برداشت و روی سر انداخت. نگاهش در آینه محکم‌تر از همیشه بود. تصمیمش را گرفته بود. دوباره گوشی را چک کرد. همان پیام، اما این بار با چند ایموجی آتش و مشت گره‌کرده. دلش لرزید. با خودش گفت: «می‌رم. اگر فقط اعتراض به گرانی بود، می‌ایستم. حق مردمه. ولی اگر دیدم بوی ناآرامی می‌ده، نمی‌تونم ساکت باشم.» بسم‌الله گفت و از خانه بیرون زد. هوای سرد صورتش را نیش زد. خیابان‌ها شلوغ‌تر از همیشه بود. هرچه به میدان نزدیک‌تر می‌شد، جمعیت بیشتر می‌شد؛ اما چیزی که آزارش می‌داد، چهره‌ها بود. خیلی‌ها را نمی‌شناخت. آدم‌هایی که نه لهجه‌شان شبیه مردم شهر بود و نه نگاهشان. بیشترشان ماسک به صورت داشتند، نه از سر سرما، بلکه برای پنهان شدن. جمعیت با لیدری یک جوان شروع به شعار دادن کرد. اول شعارها مبهم بود، اما خیلی زود رنگ عوض کرد: «رضاشاه، روحت شاد» «رضاشاه، جاوید شاه» قلبش فشرده شد. حدسش درست بود. این‌جا دیگر اعتراض معیشتی نبود؛ این‌جا صحنه‌ای طراحی‌شده برای اغتشاش بود. بغض راه گلویش را بست. چند لحظه خواست برگردد، اما یاد حرف خودش افتاد: نمی‌توانم ساکت باشم. آرام به پشت جمعیت رفت. کسی متوجه حضورش نشد. در میان آن همه لباس رنگی، کاپشن‌های تیره و صورت‌های پوشیده، چادر مشکی‌اش غریب بود. گلویش را صاف کرد. نفس عمیقی کشید. و ناگهان، با تمام توان فریاد زد: «الله‌اکبر، خامنه‌ای رهبر!» صدا مثل برق در میدان پیچید. برای لحظه‌ای، شعارهای دیگر قطع شد. همه برگشتند. نگاه‌ها روی یک نقطه ثابت ماند: یک زن چادری، تنها، ایستاده وسط میدان.دوباره فریاد زد، بلندتر: «الله‌اکبر، خامنه‌ای رهبر!» بهت جمعیت چند ثانیه طول کشید. بعد، زمزمه‌ها شروع شد. چند نفر فحاشی کردند. صدای ناسزاها بالا رفت. سعی می‌کردند صدایش را خفه کنند، اما او عقب ننشست. باز هم شعار داد. صدایش می‌لرزید، اما نمی‌شکست. اولین گلوله برفی به شانه‌اش خورد. بعد یکی دیگر به صورتش. سرما و درد را حس کرد، اما ایستاد. در دلش مدام حضرت زینب را صدا می‌زد؛ زینبی که در شام، میان جمعیتی نااهل، ایستاد و حرف حق را فریاد زد. با خودش گفت: «اگه ایشان تونست، من هم می‌تونم.» هر طرف که اغتشاشگران حرکت می‌کردند، او چند قدم عقب‌تر، با صدایی بلندتر، شعار می‌داد. این حضور، این ایستادگی، نظم ساختگی‌شان را به هم ریخته بود. چند نفر عصبانی شدند. یکی داد زد: «خفه‌ش کنین!» چند نفر به سمتش آمدند. ضربه‌ای به کمرش خورد. درد در تمام بدنش پیچید. اشک در چشم‌هایش جمع شد، اما نیفتاد. یاد پهلوی شکسته حضرت زهرا سلام‌الله‌علیها افتاد. همان فکر، همان داغ، او را سر پا نگه داشت. در ذهنش تاریخ مرور می‌شد؛ از کوچه‌های مدینه تا میدان این شهر کوچک. انگار صحنه‌ها تکرار می‌شدند. میدان همان میدان بود، فقط زمان عوض شده بود. لگد خوردن در حین روشنگری، فریاد زدن در میان توهین و سنگ، همه آشنا بود. بالاخره با ورود نیروهای انتظامی، جمعیت کم‌کم پراکنده شد. اغتشاشگران رفتند، با همان چهره‌های پوشیده. میدان آرام گرفت. خانم نعمتی‌زاده روی جدول کنار خیابان نشست. نفسش به شماره افتاده بود. کمرش درد می‌کرد، اما دلش آرام بود. احساس می‌کرد کاری را که باید، انجام داده است. ___________________ #کانال_شکوه_زن_وزنانگی

اونایی که از معنویت نوجوانان ایران ناامید شدید اونایی که به اسم نسل ضد و ایگرگ ، فطرت انسانی ملکوتی رو فراموش میکنید ! از ما بهتر از ما شادابتر از ما حساس تر از ما امیدوارتر دارند اینده رو میسازند ! ذره ای به اینده ایران شک ندارم این نوجوان در شرایط فرهنگی سختری نسبت به ما هستند اما فرصت پژوهش و پرسشگری بیشتری هم نسبت به ما دارند! ◀️صحنه‌ی زیبا از اعتکاف رجبیه ۱۴۰۴ ✍عالیه سادات ___________________ #کانال_شکوه_زن_وزنانگی

🔴خیلی از بانوان حضرت زینب سلام‌الله‌علیها را الگوی کنشگری سیاسی اجتماعی خودشان معرفی می‌کنند اما بیایید اینبار از زندگی عفیفانه حضرت زینب الگوسازی کنیم 🔹حضرت زینب سلام‌الله‌علیها الگویی بی‌بدیل و زنی اسطوره هستند که در تمام ابعاد وجودی توسعه یافته‌اند ولی در حادثه کربلا فقط قسمت‌هایی از سجایای والای حضرت مانند بصیرت، صبر، فداکاری، دین داری ولایت‌‌مداری به منصه ظهور رسید و ابعاد دیگر شخصیت ایشان چون همسرداری و تربیت فرزند، کنشگری سیاسی اجتماعی کمتر پرداخته شده است ولی به نظر میرسد آنچه که در همه حال مورد توجه حضرت بوده عفت و حیا و اهتمام به مستوریت زنانگی ایشان بوده است. برای سرمشق‌گیری از کیفیت اهتمام بانو به حجاب و عفاف چندی از روایاتی که درباره سبک زندگی عفیفانه این بانوی تراز جهان اسلام است،می‌پردازیم. 🔻در تاریخ این‌چنین آمده است:" هنگامی که زینب (س) می‌خواست به مسجدالنبی کنار قبر رسول خدا (ص) برود، علی (ع) دستور می‌داد، شب برود. به امام حسن(ع) و امام حسین(ع) می‌فرمود: همراه خواهرشان باشند. امام حسن (ع) جلوتر وامام حسین (ع) پشت سر، زینب در وسط حرکت می‌کردند. آنان از سوی مولای متقیان مأمور بودند که حتی چراغ روی مرقد منور پیامبر (ص) را خاموش کنند تا چشم نامحرم به قامت حضرت زینب (س) نیفتد." یحیی مازنی می‌گوید:" من در مدینه، مدت زیادی همسایه حضرت علی (ع) بودم. سوگند به خداوند! در این مدت، هرگز حضرت زینب (س) را ندیدم و صدایش را نشنیدم."(۱) 🔻هنگامی که اسرا به کوفه می‌رسند حضرت زینب خطبه‌خوانی می‌کنند که باعث تعجب دشمنان اهل بیت می‌شود و دشمن می‌گوید: «رَأَیت زَینبَ بِنْتَ عَلِی(ع) وَ لَمْ أَرَ خفِرَةً قطُّ أَنْطَقَ مِنْهَا کأَنَّهَا تُفْرِغُ عَنْ لِسَانِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِین(ع)؛ زینب دخت گرامی علی را دیدم و براستی که هرگز زنی با حیا و سخنورتر از او ندیده بودم، گوئی از زبان امیر المؤمنین (ع) سخن می‌گفت»(۲). شهید مطهری(ره) می نویسد: «خَفِرَةً» یعنی زن با حیا. 🔻وقتی حضرت زینب به مجلس شام می‌رسد اصلی‌ترین شکایتش از یزید نه شهادت برادرانش و اسارت بلکه مسأله حیا و عفت و دیده شدن زنان آل محمد در مقابل نامحرم است. بانو اینچنین فرمودند«اَمنَ العَدلِ یا ابنَ الطلقاءِ تخدیرُکَ حَرائرِکَ و اِمائَکَ، وَ سوقُکَ بناتِ رَسولِ اللهِ سَبایا؟ قَد هَتَکتَ سُتُورَهُنَّ و اَبدَیتَ وُجوهَهُنَّ تَحدُوا بِهِنَّ الاَعداءُ مِن بَلَدٍ الی بَلَدٍ و یَستَشرُفُهُنَّ اهلُ المَناهِلِ و المَناقِل، وَ یتَصَفَّحُ وُجوهَهُنُّ القریبُ و البعیدُ والدَّنیُ و الشَّریفُ، لیسَ مَعَهُنَّ من رِجالِهِنَّ وَلیٌّ.. ای فرزند آزادشدگان! آیا این امر از عدالت است که زنان و کنیزان خود را در پشت پرده جای دهی، ولی دختران پیامبر خدا (ص) را در میان نامحرمان، به صورت اسیر، حاضر کنی؟ تو زنان و کنیزان خود را در حرم ستر و پوشش نگاه داری، ولی خاندان رسالت را با دشمنانشان در شهرها و آبادی ها بگردانی تا باده نشینان، نزدیکان، بیگانگان، اراذل و اشراف، آنان را ببینند؛ درحالی که از مردان آنان، کسی همراهشان نیست و سرپرست و حمایت گری ندارند؟(۳) آنچه که می‌توان از شخصیت حضرت زینب درک کرد، کشته شدن در راه خدا را جمال و زیبایی و حضور در میان بیگانگان را وبال و رسوایی می دانند‌. 🔻مرحوم علامه مامقانی در این باره می نویسند: زینب در حجاب و عفاف یگانه است احدی از مردان در زمان پدرش و برادرانش تا روز عاشورا او را ندیده بودند(۴). 🔻فردی روایت می کند: «حضرت زینب که سوار بر شتر بدون روپوش بود خطاب به مردم کوفه می گفت: ای مردم چشم های خود را از ما بپوشانید آیا از خدا و رسولش شرم نمی کنید به حرم و خاندان پیامبرخداصلی الله علیه وآله در حالی که پوشش و حجاب مناسبی ندارند نگاه می کنید. (۵)این در حالی است که آن بزرگوران جلباب داشته اند و بی حجاب نبوده اند. 🔻در حدیثی از خود حضرت زینب نقل شده است، خَیْرٌ لِلِنّساءِ انْ لایَرَیْنَ الرِّجالَ وَلایَراهُنَّ الرِّجالُ. بهترین چیز برای حفظ شخصیت زن آن است که مردی را نبیند و نیز مورد مشاهده مردان قرار نگیرد(۶). ⏪مواردی که نقل شد فقط گوشه‌ای از زندگی عفیفانه حضرت زینب سلام‌الله علیها است. به نظر می‌رسد تمام بانوان دغدغمند باید اصل حفظ حیا رو الویت زندگی خود قرار دهند و اگر اراده الهی بر نقش آفرینی تاریخی ما زنان باشد در زمان مقتضی فرصت جهاد و خدمت هم روزی خواهد شد پس نیازی نیست به اسم حجاب، حجاب استایل شویم یا به اسم تبیین، اختلاط بی‌جا با نامحرم داشته باشیم. منابع: ۱_کافه تاریخ ۲_الامالی، شیخ مفید، کنگره شیخ مفید، قم، 1413 ق، ص 321. ۳_ترجمه و متن کامل لهوف، ص 217. ۴_تنقیح المفال، ج 3، ص 79 ۵_مقتل مقرم، ص 371 ۶_بحارالأنوار: ج 43، ص 54، ح 48 ✍عالیه سادات _________________