آقای پناهیان توی صوتشون گفتن کربلا تماماً ادب بود. یاران امام حسین موقعی که بچه های سید الشهدا خواستن برن گفتن مگه ما مردیم؟ اول ما قطعه قطعه بشیم و بعد پیش خدا بگیم خدایا ما نبودیم بچه های حسین میدون اومدن.

سرمون پایینه. این دفعه ما بودیم، ولی اماممون رفتن میدون جنگ و شهید شدن.

مشهد می‌خواهم.

00:00 در خیابون

واقعاً برنامه هرشب تجمع رفتن یه بخش بزرگی از زندگی‌مون شده. هرروز منتظرم، لحظه شماری می‌کنم تا ساعت هشت بشه و آماده بشم برم تجمع. هرروز منتظرم بریم توی ماشین تا وصل شم به بلندگو ماشین و مداحی حماسی بزارم، پرچمارو بدیم بیرون از پنجره و تاب بخوریم. اصلاً وقتی پرچم ایران می‌بینم ذوق می‌کنم. وقتی کلی پرچم ایران داشته باشیم انگار که خوشحال ترینم. وقتی پرچم بزرگ ایران دستمه انگار منم و یه دنیا سر بلندی. واقعاً عاشق این حالتم:). کاشکی تا ظهور امام زمان همینطوری باقی بمونه.

وای از وقتایی که مردم از اطراف به پرچم که از ماشین می‌دیم بیرون لبخند می‌زنن، شعار می‌دن و یا علامت پیروزی نشون می‌دن:). قند تو دلم آب میشه.. انگار واقعاً واقعاً من و کل ایران باهم خواهر برادریم.

دیشب توی حرکت ماشینی یه آقایی از کنارمون رد شدن. بهم گفتن پرچمت رو بگیر بالاتر، این پرچم همیشه سرافرازه:))) 😭✨.

لطفاً بخونید✨.

داشتم فکر می‌کردم تفاوت این پیام

تا این پیام

کلاً چهار روز بود. نمی‌دونستم جدی جدی قراره برم مشهد. چقدر امام رئوفی داریم:).