هدایت شده از نیمو :>
ینی اینکه شاید you من نباشم و me تو باشی و یکی دیگه
آدم فضایی،سلام.
صدای منو میشنوی؟ اگه صدای منو میشنوی و زبونِ منو میفهمی،بدون که اول از همه از تهِ دلم دوستدارم حالت خوب باشه و همیشه لبخند بزنی.
ما که اینجوری نیستیم،یا بهتره بگم نبودیم..یا شایدم شده باشیم،بههرحال من که نمیدونم چند وقت بعدِ ضبط کردنِ این حرفا تو قراره بشنویشون،من که نمیدونم مُردهم یا زنده،البته چرا،میدونم،من خیلی وقته مُردم آدم فضایی،ما..ینی ما خیلی وقته مُردیم آدم فضایی.
ما همیشه سعی کردیم،سعی برای خوب شدن،بهتر شدن،برای از بین بردنِ همهی بدیها همهی ناراحتیها همهی غمُ غصه هایی که یا خودمون مقصرش بودیم یا پدر مادرامون و پدر مادراشون،آدم فضایی اگه ما دیگه وجود نداریم،اگه زمین دیگه وجود نداره،اگه عشق برات بیمعنیِ،همش تقصیرِ ماست،ما همه چیرو برای خودمون،با خودمون نابود کردیم.
هدایت شده از سارا و گوربه های باستان شناس پینترست
پادکست های علیرضا اریانفر از نصف زندگی من قشنگ تره:))))))))))))
آدم فضایی الان که دارم اینارو برات ضبط میکنم تو بدترین حالیَم که تاحالا تجربه کردم،نه فقط من،همه..همهمون داغونیم،همهمون نابودیم.
ببخشید که دارم سرِتُ درد میارم،من فقط هدفم اینِ که خودمونُ برای شما تبدیل به یه تجربه کنم،یه تجربهی بد و تلخ از تکرارِ همیشگیِ تاریخی که همیشه درحالِ تکراره و تا وقتی تغییر نکنی،تا وقتی مسیرتُ عوض نکنی،تا وقتی رها نباشی و آزادیرو اول تو خودت پیدا نکنی،پشتِ هم تکرار میشه.
تو این دنیایی که سر تا سرِش پر از نفرت و شکِ،انتظارِ اعتماد و دوستی نداشته باش.