راستش من هنوز آمادگی رفتن به دارالذکر و دیدن اون مزارها رو ندارم :)))))))))

به ۵۰ کیلومتری مشهد رسیده بودیم که یادم افتاد چه چیزی در انتظارمه که با سفرهای قبل فرق می‌کنه. قلبم داشت از جاش کنده می‌شد و هیچ راه برگشتی نبود. من چطوری باید باور کنم این رویای عجیب رو؟

/ پیام‌ها متعلق به ۲۵ آبان ۱۴۰۳ / و من حالا دارم توی حرم، توی بیداری دنبال اون رواقِ نزدیک حرم با نور آبی می‌گردم. شبیه عزیز از دست داده‌ی آواره‌ای که هیچ ایده‌ای برای چطور ادامه دادنِ زندگی نداره. هنوز دارم از این غم فرار می‌کنم و با خودم می‌گم کاش مُرده بودم و این رویا تعبیر نمی‌شد.

♪ [ روضه، با حال مناسب گوش کنید. ] ♪

گفت از حالت بگو؛ گفتم دلی ویران، غمی پنهان، تنی بی‌جان.. اما امیدوار به پسرِ ام‌البنین :)

کاش توی اشک‌هام غرق شده بودم و به عمق سنگ‌های حرم نفوذ کرده بودم و برای ابد اونجا موندگار می‌شدم.

کاش باد بودم و دائما گرد حرم طواف می‌کردم و زائرها رو خنک می‌کردم.

وقتی دنیا دوست داره باهات دوست بشه.🎈

"هر یوسفی که یوسف ام البنین نمی‌شه :)" @OmBoka