فکر کردنِ دیپ‌سیک خیلی بامزه‌ست. بلند فکر می‌کنه.

فکر می‌کنم باید بشینم جلوی خودم، دست بندازم دور گردنم و خودم رو بغل کنم. در گوشم یواش بگم، هنوز اول راهی عزیز دلم. هنوز هیچی شروع نشده. تازه داری میوفتی توی مسیر زندگی. یه راه طولانی پیش‌روت قرار داره که پر از چاله و پستی بلندی و سختی آسونی و اتفاق‌ها و چالش‌های متفاوته. اگر الان کم بیاری، اگر الان غصه‌ت بگیره، اگر الان اذیت بشی و امیدت رو از دست بدی، نمی‌تونی بقیه راه رو با دلِ خوش پیش بری. اگر از الان این‌قدر نگران و مضطرب باشی، نمی‌تونی از لحظه‌ها و خاطره‌های این روزها استفاده کنی و اون‌ها رو توی ذهنت ثبت کنی تا برای بچه‌هات تعریف کنی. خواهش می‌کنم قوی باش، دووم بیار و ناامید نشو. قدم‌های بزرگ برداشتن، همیشه هم درد دارن، هم سختی دارن، هم فشار دارن، هم ناامیدی و امید رو توأم دارن. آروم باش و به این فکر کن که هنوز اول راهی و کلی انرژی نیاز داری. کلی لحظه‌ی خوب در انتظارته که بالاخره میرسه...

گوگل فوتو هم خیلی جالبه. یهو وسط غصه‌های آدم نوتیفیکیشن‌ش میاد که «برات خاطره جدید ساختم، می‌خوای ببینی؟» بعد میری می‌بینی عکس‌های یکی از روزای خوشگلِ چند ماه پیش رو برات ویدیو کرده و روشم یه آهنگ بامزه گذاشته. یا مثلا میگه فلان روز یادته؟ بیا باهم عکساشو ببینیم. گوگولی.

شب‌هایی که شب قبلش کابوس دیدم، از خوابیدن می‌ترسم.

سلوکِ باده پرستان بُوَد پریشانی که گیسوان تو پیرِطریقت است اینجا مهموم همدانی

گرچه نمک سفره‌ی هر فیض حسین است بی‌نام حسن فیض که اکمل شدنی نیست بی‌مهر حسن هرکه حسینی‌ست حرامش هیهات حسین از حسن افضل شدنی نیست روزی که همه فکر حسابند و کتابند مهمان حسن هیچ معطل شدنی نیست :)

بک تو دبستان✊🏻

چلوندنیِ ناز✨✨✨✨✨

بزرگ‌ترین مشکل همه‌ی ما آدم‌ها اینه که فکر می‌کنیم فقط خودمون مشکل و دغدغه‌های گُنده داریم و برای بقیه همه‌چیز رواله.

امشب دراز است و قلندر بیدار.