اومدم بگم آنه‌شرلی که می‌بینم حسِ همزادپنداری‌م خصوصا این آخرا که بزرگ شده بی‌نهایت و غیر قابل توصیفه. امشب که نتیجه‌ی آزمون یا به قولی کنکورشون اومد، عمیقا دلم خواست سال آخرم باشه و بشینم واقعا برای کنکور بخونم و وقتی با نتیجه دلخواهم قبول شدم، بزنم رو شونه خودم و بگم زحمت کشیدی... بعدم بشینم یه روز کامل گریه کنم. واقعا اگر به چیزی که می‌خوام برسم برای کنکور می‌شینم یه روز گریه می‌کنم. اون احساسِ خوبِ بعدِ قبولی و رهایی نسبی دانشجویی رو می‌خوام.

در دنیای سایه‌ها سرگردان و بی‌صدا روز و شب می‌گردم تا پیدا کنم .. خورشیدم را .

می‌تونین منُ ببرین کنسرت و خوشحالم کنین .

حالا خواننده خیلی مهمه‌ها ، این چیزا خیلی پسندم نیست ولی مثلا سامی یوسف ، ماهر زین ، قلیچ هم بد نیست ، حامد زمانی هم که دیگه :)))))

اوه اوه ، سلنا ، سلنا ...

مثلا کنسرت آهنگ who says که شب آزمونِ فرهنگ نجاتم داد .

وسواسِ فکری و وسواس تمیزی ؛ خیلی هم عالی =)))))))))))))))

یکی از کارای مورد علاقه‌م؟ جای بالش، لحاف و پتو گذاشتن زیر سر.

مگه هنر فقط نقاشیه؟ :') نمی‌خواد به روم بیارین خوب نشده🚶🏻‍♂