امروز اومدم با یه خوشمزه بهتون سلام کنم 🍫🌰💛 دیشب رفتم با کلی ذوق اینو خریدم :)) _ بنده خیلی شکلات بِدوست 💘

لئو بدون اینکه حتی تلاش کنه، حسِ شخصیت اصلی داستان رو میده.

ایجانم 🙂‍↔️

فکر کن! یه آدمی رو داشته باشی، همینقدر حواسش بهت باشه! فقط میتونم خدارو شاکر باشم 🫠 مردِ من

سلام بگویم بهتان؟

امروز آخرین روزِ مدرسه م بود، یعنی آخرین روزِ رشته ی نقاشی ایرانی م و خب..یه حال عجیبی داشتم امم، شاید حس دوری، دلتنگی بود شاید واقعا من اون مدرسه رو دوست داشتم و دارم 🤷🏻‍♀ نمیدونم فقط میدونم که حالا، برای بیرون اومدن ازش، غمگینم شاید هم وابسته شدم؟ در هر صورت، دوستایی که تو هفته ی دومِ مدرسه باهاشون دوست شدم، از رفتنم ناراحت شدن حتی یکیش گفت: «غلط کردی که میخوای بری، باید پیش مون بمونی» و یکی دیگه گفت: «امیدوارم معلم بچه م تو باشی» من اون لحظه، ذوقی ترین بودم :) چون دوست داشت که من مربی/معلم فرزند آیندش باشم :) این یعنی شیرینی حتی یکی با غم نگاهم کرد بغلم کرد و گفت بهت زنگ میزنم =) یکی تو بُهت مونده بود و یکی دیگه، گریه اش گرفت و گفت یعنی واقعا دیگه از شنبه نیستی؟ اومم خب، سخته که چنین دوست هایی رو به همین راحتی کنار گذاشت یکی از بچها، دستشو گذاشت روی گونمو گفت: «برات خیلی خوشحال شدم» اون یکی گفت چرا خوشحال شدی؟ میدونی چی جواب داد؟ گفت: «چون داره میره رشته ی مورد علاقش» من اون لحظه: 💘✨ خلاصه که، از این که دو هفته کنار شون بودم و شدن دوستام، خوشحالم امیدوارم از این دوستایی که برای رفتنم، حتی حرف از رفتنم که میزدم، عصبی میشدن، همیشه کنارم باشن